Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğü
22 Mart 2011 SALI
Resmî Gazete
Sayı : 27882
YÖNETMELİK
Ulaştırma Bakanlığı (Denizcilik Müsteşarlığı)’ndan:
KARASU LİMAN YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, Karasu Liman Başkanlığının idari sınırına, idari sınırlar içerisinde kalan liman sahalarına, demirleme sahalarına, liman başkanlığı idari sınırları içerisindeki gemilerin veya deniz araçlarının seyir, demirleme veya kıyı tesislerine yanaşma, bağlama veya ayrılmalarında uyulacak kurallar ile her türlü yük ve yolcunun tahmil ve tahliye yöntemleri ile yer ve zamanlarına, gemilerin veya deniz araçlarının liman sahasında kalabilecekleri sürelere, uygun ve güvenli deniz sahalarına kabulüne ve liman başkanlığı idari sınırları içinde seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti ile disiplinin sağlanmasına ilişkin hususları düzenlemek amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 5 inci maddede sınırları belirtilen Karasu Liman Başkanlığının görev, yetki ve sorumlulukları ile tüm denizcilik faaliyetlerine ilişkin olarak gemi, deniz aracı ve kıyı tesisi ilgililerinin Liman Başkanlığına karşı sorumluluklarını kapsar.
(2) Bu Yönetmelik hükümleri, aksi belirtilmedikçe askeri gemiler ve askeri kıyı tesisleri ile kolluk birimlerine ait gemi ve kıyı tesisleri dışında, Karasu Liman Başkanlığı idari sınırları içerisinde faaliyette bulunan tüm gemi ve deniz araçları ile kıyı tesislerini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 14/4/1341 tarihli ve 618 sayılı Limanlar Kanununun 2 nci maddesine, 18/5/1968 tarihli ve 6/10027 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan 1966 Uluslararası Yükleme Sınırı Sözleşmesi ve değişikliklerine, 10/6/1946 tarihli ve 4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanuna ve 10/8/1993 tarihli ve 491 sayılı Denizcilik Müsteşarlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Deniz aracı: Gemi dışında, suda yüzebilen ve tahsis edildiği gayeye uygun olarak kullanılan her türlü araç veya yapıyı,
b) Deniz turizmi araçları: Deniz turizmi hizmetinde gezi, spor, eğlence amaçlı, denize elverişlilik belgesine sahip, gerçek ve tüzel kişilere ait özel ve ticari yatları, kruvaziyer gemileri, günübirlik gezi teknelerini, yüzer otel, yüzer lokanta, su üstünde veya su altında hareket etme kabiliyetine sahip araçlar ile diğer deniz turizmi araçlarını,
c) Deniz uçağı: Su üstünde manevra yapmak üzere inşa edilmiş her türlü hava aracını,
ç) Donatan: Gemisini veya deniz aracını denizde kullanan gemi sahibini,
d) Gemi: Adı, tonilatosu ve kullanma amacı ne olursa olsun denizde kürekten başka aletle seyredebilen her tekneyi,
e) Gemi veya deniz aracı ilgilileri: Donatan, işleten, kiracı, kaptan veya acenteleri ile gemiyi veya deniz aracını temsile yetkilendirilmiş gerçek veya tüzel kişiyi,
f) Gemi işleteni: Geminin işletimi ve yönetimi sorumluluğunu alan ve bu Yönetmeliğin yüklediği tüm görev ve sorumlulukları devralmayı kabul eden gerçek veya tüzel kişiyi,
g) Gemi rotalama sistemi: Kaza riskini azaltmak amacıyla oluşturulmuş bir veya daha fazla rota ile trafik ayırım düzenini, trafik ayırım şemalarını, çift yönlü rotaları, tavsiye edilen rotaları, kaçınılacak veya demirlemeye yasak alanları, kıyıya yakın trafik bölgelerini, dönüşleri, tedbir alınacak alanları ve derin su rotalarını içeren sistemi,
ğ) Gros ton (GT): Geminin 21/9/1978 tarihli ve 2169 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan Gemilerin Tonilatolarını Ölçme 1969 Uluslararası Sözleşmesine uygun olarak düzenlenmiş belgesinde gösterilen gros tonilatosunu,
h) İdare: Başbakanlık Denizcilik Müsteşarlığını,
ı) IMO: Uluslararası Denizcilik Örgütünü,
i) IMDG: Uluslararası denizcilik tehlikeli yükler kodunu,
j) Kıyı tesisi: 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kıyılarda doldurma ve kurutma yoluyla kazanılan alanlar üzerinde yapılabilen liman, kruvaziyer liman, yat limanı, yolcu terminali, rıhtım, iskele, yanaşma yeri, akaryakıt veya sıvılaştırılmış gaz boru hattı şamandırası veya platformu, balıkçı barınakları, gemi geri dönüşüm tesisi, tersane, tekne imal yeri gibi tesisler ile bunlara bitişik diğer daimi tesisleri, deniz ulaşımına yönelik diğer alt veya üst yapı tesisleri ile duba, fener, mahmuz, kıyı perdeleri deşarj hattı, denizde su ürünleri istihsal alanları, deniz altı kabloları ve benzeri yapıları,
k) Kıyı tesisleri hizmetlerinde kullanılan deniz araçları: Kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatına veya kıyı tesislerine ait deniz araçları ile kıyı tesisi inşaatına, batık çıkarma, tarama, denizde ve kıyıda aynı projeye hizmet eden, liman başkanlığınca faaliyetine izin verilmiş gemi ve deniz araçlarını,
l) Kıyı tesisi ilgilileri: Kıyı tesisi yöneticilerini ve sorumlularını,
m) Liman başkanlığı: Karasu Liman Başkanlığını,
n) Liman başkanlığı idari sınırı: Liman başkanlığının görev, yetki ve sorumluluk sahasını,
o) Liman çıkış belgesi: Liman başkanlığı idari sınırlarını aşarak sefer yapacak gemilere, 4922 sayılı Kanun kapsamında liman başkanlığınca düzenlenen belgeyi,
ö) Liman sahası: Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde kalan kıyı tesislerini, deniz tesislerini, demirleme yerlerini kapsayan ve sınırları bu Yönetmelikte belirtilmiş deniz ve kıyı alanlarını,
p) LRIT: Gemilerin uzak mesafelerden tanımlanması ve takibi sistemini,
r) Ordino: Gemilerin ve deniz araçlarının, kıyı tesisleri ile demirleme sahalarına kabulü amacıyla liman başkanlığınca düzenlenen yanaşma veya demirleme sahası ile yük cinslerini belirten izin belgesini,
s) OTS: Otomatik tanımlama sistemini,
ş) Sefer bölgesi: Gemi ve su araçlarının teknik durumları ve çeşitli donanımlarına göre İdare tarafından belirlenen, çalışabilecekleri deniz alanlarını,
t) Tahmini varış zamanı: Bir geminin bir kıyı tesisine hizmet veren kılavuz istasyonuna veya liman mevzuatının uygulandığı özel bir bölgeye varacağı tahmini zamanı,
u) VHF: Çok yüksek frekans üzerinden yapılan telsiz haberleşmesini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Liman Başkanlığının İdari ve Liman Sahası Sınırları
Liman idari sınırı
MADDE 5 – (1) Karasu Liman Başkanlığının idari sınırları aşağıdaki koordinatlardan hakiki kuzey istikametine çizilen hatların arasında kalan ve Türk Karasuları ile sınırlanan Ek-1’de gösterilen kıyı ve deniz alanıdır.
a) 41º 08´ 39" K – 030º 30´ 00" D
b) 41º 06´ 57" K – 031º 17´ 48" D (Zonguldak-Düzce İl Sınırı)
Liman sahası sınırı
MADDE 6 – (1) Karasu Liman Sahası aşağıdaki koordinatların oluşturduğu hatlardan hakiki kuzeye çizilen hatlar arasında kalan ve kıyıdan itibaren 3 deniz mili ile sınırlanan ve Ek-1’de gösterilen kıyı ve deniz alanlarıdır.
a) 41º 08´ 39" K – 030º 30´ 00" D
b) 41º 06´ 57" K – 031º 17´ 48" D (Zonguldak-Düzce İl Sınırı)
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Demirleme Sahaları
Demirleme sahaları
MADDE 7 – (1) Karasu Liman Başkanlığı idari sahasında bulunan tüm gemiler için demirleme yeri aşağıda Ek-1’de harita üzerinde belirtilmiştir.
a) 41º 06' 00" K – 030º 44' 36" D
b) 41º 07' 00" K – 030º 44' 36" D
c) 41º 08' 00" K – 030º 42' 48" D
d) 41º 07' 00" K – 030º 42' 48" D
(2) Zorunlu hallerde geminin tip, cins ve tonajlarına göre yukarıda belirlenmiş olan demirleme sahalarında farklı tip, cins ve tonajdaki gemilerin demirlemesine ya da buraların dışında geçici demir mevkileri belirlemeye liman başkanlığı yetkilidir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Limanda Seyir Güvenliği
Genel esaslar
MADDE 8 – (1) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde seyreden, kıyı tesisinde bulunan veya demirde bekleyen gemi ve deniz aracı ilgilileri ile kıyı tesisi ilgilileri; ulusal ve uluslararası mevzuat hükümleri çerçevesinde seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetine yönelik olarak liman başkanlığınca verilen talimatlara uymak zorundadır.
(2) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasının yanı sıra, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti açısından gerekli olabilecek her türlü tedbiri almaya liman başkanlığı yetkilidir.
(3) Bu Yönetmelikte geçen coğrafi koordinatlar, Avrupa Datumu 1950 (ED 50)'ye göre olup, kara noktası olarak verilen koordinatların kıyı kenar çizgisi üzerinde olduğu kabul edilir.
Liman sahasına gelen gemilerin bildirim yükümlülüğü
MADDE 9 – (1) Liman sahasına gelen Türk ve yabancı bayraklı gemiler ile deniz araçları, bildirim yükümlülüğü bakımından aşağıdaki esaslara uyar.
a) Uluslararası sefer yapan Türk ve yabancı bayraklı tüm gemiler, İdarece belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde liman sahasına girmeden en az yirmi dört saat önce, liman sahasına girmesine kadar ki seyir süresi yirmi dört saatten az olan gemi ve deniz araçları ise kıyı tesisinden kalkışından hemen sonra, Ek-2’de yer alan formu kullanarak bildirim yapmak zorundadır.
b) 150 GT ve üzeri tonajda olup kabotaj seferi yapan gemiler liman sahasına girmeden en az yirmi dört saat önce; liman sahasına girmesine kadar ki seyir süresi yirmi dört saatten az olan gemiler ise kıyı tesisinden kalkışından hemen sonra İdarece belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde liman başkanlığına bildirim yapmak zorundadır.
c) Liman sahasına giriş için bildirilen tahmini varış zamanını on iki saatten fazla geciktirecek olan gemilerin ilgilileri bu durumu liman başkanlığına yazılı olarak bildirmek zorundadır.
ç) Bildirim yükümlülüğüne uyulmaması veya yapılan bildirimlerin doğru bilgiler içermemesi durumunda, bildirim veren hakkında gerekli idari işlem yapılır.
d) İdarece belirlenen ve İdarenin resmî internet sayfasında yayımlanan usul ve esaslar çerçevesinde bu madde hükümlerinde muafiyet tanınabilir.
Gemi yanaşma kuralları
MADDE 10 – (1) Liman sahasına gelen Türk ve yabancı bayraklı gemi ve deniz araçları aşağıdaki esaslara uymak zorundadır.
a) 9 uncu madde gereği liman sahasına geliş bildirimi yapmakla yükümlü gemiler ordino almadan yanaşma veya demirleme işlemi yapamaz. Genel beyannamede belirtilen tahmini varış zamanına yirmi dört saatten fazla olan gemiler için bu süre zarfında ordino düzenlenmez.
b) Belirli kıyı tesisleri arasında hat izinli çalışan gemiler, liman başkanlığı idari sınırları içerisinde çalışan yolcu gemileri ve yolcu motorları, arabalı vapurlar, günübirlik gezi yapan yolcu motorları, kıyı tesisleri hizmetinde kullanılan deniz araçları, servis ve acente motorları ile özel tekne, ticari yatlar, balıkçı tekneleri, deniz taksileri ve kamuya ait tekneler tonajlarına bakılmaksızın yanaşma ordinosu almadan kendilerine tahsisli kıyı tesislerine yanaşırlar.
c) Kıyı tesisi işletmesi ile gerekli koordinenin sağlanmasından sonra eğitim ve bilimsel araştırma gemi ve deniz araçları ile yabancı bayraklı askeri gemilere liman başkanlığınca yer gösterilir.
ç) Yanaşma yerlerinin dolu olması halinde gemiler, sıra beklemek üzere kendilerine ayrılmış demirleme sahasında kalırlar. Gemiler, liman başkanlığının izni olmadıkça demirleme yerlerini değiştiremez ve deniz trafiğini engelleyecek şekilde liman sahasında demirleme yapamaz.
d) Olağanüstü hal, seferberlik, kamu güvenliği, yangın, deniz kirliliği, kriz yönetimi, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından acil müdahale gerektiren durumlarda; gemilerin ordino ile belirlenmiş yerlerini değiştirmeye, daha önce tanzim edilmiş ordinoları iptal etmeye, yükleme ve tahliye işlemlerini durdurmaya, gemileri ve diğer deniz araçlarını bulundukları yerden kaldırmaya, öncelik verilmesi gereken gemileri yanaştırmaya, gemi, deniz araçları ve kıyı tesislerinin mevcut imkânlarından faydalanmaya liman başkanlığı yetkilidir.
e) Kıyı tesislerinde bulunan gemiler, olumsuz hava ve deniz koşulları nedeniyle bulundukları yerde duramayacak vaziyette ise yerlerinden ayrılabilir ve daha emniyetli olan demir sahasına demirleyebilir, daha emniyetli bir yere sığınabilir ya da seyir yapabilir. Bu gemilerin ilgilileri en kısa sürede liman başkanlığına yazılı bildirimde bulunur. Bu durumdaki gemiler, yeniden yanaşma ordinosu düzenlenmesine gerek olmaksızın gemi ilgililerinin talebi ve liman başkanlığının izni ile daha önce bulundukları yere, 13 ve 14 üncü madde hükümleri göz önüne alınarak dönebilir.
f) Gemiler ve deniz araçları, şamandıraların yakınlarına ve şamandıralar arasına, kıyı tesislerindeki yanaşma ve bağlama yerlerine giriş ve çıkışı engelleyecek şekilde demirleyemez ve zorunluluk olmadıkça mendirekler içinde salma suretiyle demirde bekleyemez. Bu konudaki tedbirler, liman başkanlığı ve kıyı tesisi işletici kuruluşlar tarafından müştereken alınır.
g) Hurdaya ayrılmış olanlar dışında, adli veya idari bir sürecin sonucu beklendiği için ticari faaliyette bulunamayan servis dışı gemiler, bakım onarım yapmamaları şartıyla İdarenin belirlediği usul ve esaslar dâhilinde kıyı tesisinde veya demirleme alanlarında bekleme yapabilir.
Gemi rotalama sistemlerine göre seyir
MADDE 11 – (1) İdare, gerekli gördüğü hallerde; IMO’nun ilgili kuralları ve tavsiyeleri çerçevesinde liman başkanlığı idari saha sınırları içerisinde, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini arttırmak ve kaza riskini azaltmak amacıyla, deniz trafiğinin düzenlenmesine yönelik olarak gemi rotalama sistemleri oluşturabilir.
(2) Gemi rotalama sistemi bulunan yerlerdeki kıyı tesislerine yanaşacak ya da bu tesislerden ayrılacak olan, demir mevkilerine demirlemek üzere liman idari sahasına gelecek ya da kıyı tesislerinden demir yerlerine hareket edecek olan tüm gemilerin;
a) Trafik ayırım düzeninden ayrılmaları,
b) Trafik ayırım düzenine girmeden seyir haline devam etmeleri,
c) Trafik ayırım düzenini kesecek şekilde karşıdan karşıya geçmeleri,
gemi rotalama sistemine göre yapılır.
(3) Gemi trafik hizmetlerinde görev yapan deniz trafik operatörleri veya baş operatörlerinin meslek ilke ve gereklerine aykırı bir şekilde hareket etmeleri veya ağır kusur ya da ihmallerinin olması halinde 18/2/2007 tarihli ve 26438 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemi Trafik Hizmetleri Sistemlerinin Kurulmasına ve İşletilmesine İlişkin Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü uygulanır.
(4) Deniz trafik operatörleri veya baş operatörleri yetkili kılavuzluk teşkilatı ile hizmetin etkinleştirilmesi amacıyla karşılıklı bilgi alışverişinde bulunmak zorundadır.
(5) Liman başkanlığı idari saha sınırları içerisinde deniz trafiğinin düzenlenmesi amacıyla, İdarece bir deniz trafik rehberi yayımlanabilir.
(6) Liman başkanlığı idari sahasında veya kıyı tesislerinde bulunan, seyreden, demirleyen, demirden ayrılan, kıyı tesisine yanaşan ya da bu tesislerden ayrılan gemiler, kıyı tesisi işleticiler ve kılavuz kaptanlar Gemi Trafik Hizmetleri Sistemlerinin Kurulmasına ve İşletilmesine İlişkin Yönetmelik hükümlerine uyar.
Liman çıkış belgesi
MADDE 12 – (1) Liman başkanlığı idari sahasını aşarak sefer yapacak ticaret gemilerinin kıyı tesislerinden çıkışı, liman başkanlığınca verilecek liman çıkış belgesi ile yapılır. Liman çıkış belgesi almış olan gemiler, diğer ilgili kurum ve kuruluşlar ile olan işlemlerini tamamlayarak derhal kıyı tesisinden ayrılırlar. Yolcu gemileri hariç deniz turizm araçlarına verilecek olan kıyı tesisi çıkış izni, 29/6/2009 tarihli ve 2009/15212 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Deniz Turizmi Yönetmeliği hükümleri kapsamında seyir izin belgesi ile verilir. Bu durumda seyir izin belgesi liman çıkış belgesi yerine geçer.
(2) Liman çıkış belgesi verilmesi ile ilgili olarak diğer hususlar 17/11/2009 tarihli ve 27409 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemilerin Teknik Yönetmeliği hükümlerine göre belirlenir.
(3) Denize elverişlilik belgesinde sefer bölgesi olarak bitişik liman sefer bölgesi verilmiş balıkçı gemilerinin teçhizat ve yeterlilik bakımından da personel donanımı liman seferi gibi yapılır. Trol ve gırgır ağı ile avcılık yapmayan oniki metreden küçük balıkçı gemilerinin sörvey ve sertifikalandırılmaları belgelendirildiği liman başkanlığının dışında bitişik liman başkanlıklarınca da yapılabilir.
Kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetleri
MADDE 13 – (1) Liman başkanlığı idari sınırları içinde kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetleri, aşağıda belirtilen esaslara göre verilir.
a) Kılavuzluk hizmetleri: Liman sahasına gelen, kıyı tesislerine yanaşacak veya bu tesislerden ayrılacak, 1000 GT ve üzerindeki Türk Bayraklı gemiler ile 500 GT ve üzerindeki yabancı bayraklı gemiler kılavuz kaptan almak zorundadır. 300 GT ve üzerindeki yabancı bayraklı yatlar, kıyı tesisine ilk yanaşma ve ayrılmalarında, kaptanı değişmemek ve yılda bir kez olmak şartıyla kılavuz kaptan alır. Yat kaptanının değişmesi halinde, yabancı bayraklı yatlar kıyı tesisine ilk giriş veya çıkışlarında tekrar kılavuz kaptan almak zorundadır.
b) Römorkörcülük hizmetleri: Liman sahasındaki kıyı ve deniz tesislerine yanaşacak ya da bu tesislerden ayrılacak gemi ve deniz araçlarının gros tonilatosuna göre almak zorunda oldukları römorkör adedi ve bu römorkörlerin asgari çekme güçleri aşağıda belirtilmektedir.
1) 2000 – 5000 GT arasındaki gemiler, en az 16 ton çekme kuvvetinde bir römorkör,
2) 5001 – 15000 GT arasındaki gemiler, her biri en az 16 ton çekme kuvvetinde iki römorkör,
3) 15001 – 30000 GT arasındaki gemiler, her biri en az 27 ton çekme kuvvetinde iki römorkör,
4) 30001 – 45000 GT arasındaki gemiler, toplamı en az 75 ton çekme kuvvetinde olmak ve her biri en az 27 ton çekme gücünden az olmamak kaydıyla en az iki römorkör,
5) 45001 GT’den daha büyük gemiler, toplamı en az 90 ton çekme kuvvetinde olmak ve her biri 27 ton çekme gücünden az olmamak kaydıyla, en az iki römorkör,
6) 45000 GT’ ye kadar olan petrol ve türevleri, LPG, LNG ve tehlikeli kimyasal yük taşıyan gemiler, bu bendin ilk 4 alt bendindeki hükümler kapsamında römorkör alırken, 45001-75000 GT arasındaki bu tür gemiler, toplamı en az 90 ton çekme kuvvetinde olmak ve her biri 27 ton çekme gücünden az olmamak kaydıyla, en az iki römorkör,
7) 75001 GT’den daha büyük tankerler ise, toplamı en az 120 ton çekme kuvvetinde olmak ve her biri en az 27 ton çekme gücünden az olmamak kaydıyla en az iki römorkör,
almak zorundadırlar.
(2) Birinci fıkrada sayılan şartları sağlayamayan gemiler ve deniz araçları kıyı tesislerine yanaştırılmaz, yanaştırılması halinde kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatı ilgililerine gerekli idari yaptırım uygulanır.
(3) Kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatı olmayan ve/veya yakınında teşkilat bulunmayan liman sahasında, İdare; gemilerin teknik yapısı ve özellikleri, kullanım amacı, taşıdığı yük ve cinsi, manevraya elverişliliği ve kıyı tesislerinin altyapı durumu ile bu liman sahasında yer alan tesislerin risk durumlarını göz önüne alarak, kılavuz kaptan veya römorkör alma hususunda, römorkörsüz yanaşması dâhil olmak üzere kalıcı veya geçici olarak, tüm sorumluluk gemi ve kıyı tesisi ilgililerine ait olmak üzere muafiyet verebilir veya başka liman sahalarından hizmet alınmasını isteyebilir. Ancak başka liman sahalarından alınacak hizmette hava muhalefeti, hizmet çakışması, römorkör arızası gibi beklenmeyen haller dolayısıyla aksamalar olması halinde tüm sorumluluk gemi ve kıyı tesisi ilgililerine ait olmak üzere bu gemiler, beklenmeyen hal ortadan kalkıncaya kadar tek seferlik olarak liman başkanlığının izni ile kılavuzsuz ve römorkörsüz yanaşabilir.
(4) LPG, LNG ve tehlikeli yük taşıyan tankerler hariç olmak üzere, baş ve kıç itere sahip gemiler; liman sahasına gelişlerinde, gemi ilgililerinin itici pervanelerine ilişkin belgeleri ve tam kapasite ile çalıştığını liman başkanlığına yazılı olarak beyan etmesi üzerine, gros tonaj aralığındaki çekme kuvvetinde bir römorkör; sadece baş iteri olan gemiler için ise en az bir römorkör almak kaydıyla birinci fıkrada belirtilen römorkör sayılarından bir eksik römorkör ile yanaşıp ayrılabilirler.
(5) Yolcu ve kruvaziyer gemilerinin baş ve kıç itici pervanelerine ilişkin belgeleri ile tam kapasite çalıştığına dair belgelerin, gemi ilgililerince yazılı olarak liman başkanlığına ibraz edilmeleri halinde, sadece acil durumlarda hizmet vermek üzere bir refakat römorkörü tahsis edilir.
Kılavuz kaptan ve römorkör alma zorunluluğunun istisnaları
MADDE 14 – (1) Yabancı bayraklı tüm askeri gemiler, askerî olmayan kıyı tesislerine giriş ve bu tesislerden çıkışlarında kılavuz kaptan almak zorundadır.
(2) Bu Yönetmeliğin kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetlerini düzenleyen hükümler;
a) Liman başkanlığınca kıyı tesisi hizmetlerinde kullanıldığı belgelendirilen deniz araçlarına,
b) Kabotaj ve liman başkanlığı idari sınırları içinde hat izni verilmiş 2000 GT’den büyük, yüksek manevra kabiliyetine sahip bağımsız en az iki makine ve iki pervaneli, baş iteri olan, köprü üstünden manevra kabiliyetine sahip, İdarece yetkilendirilmiş klas kuruluşlarından biri tarafından klaslandırılmış, uzakyol kaptanı ve uzakyol baş mühendisi ile donatılmış münhasıran kılavuzluk ve/veya römorkör muafiyeti tanınmış yolcu, ro-ro yolcu ve ro-ro kargo gemilerine,
c) Kabotaj ve liman başkanlığı idari sınırları içinde hat izinli olarak sefer yapan 2000 GT’den küçük yolcu, ro-ro yolcu ve ro-ro kargo gemilerine,
uygulanmaz.
Kılavuz kaptan alma ve bırakma yerleri
MADDE 15 – (1) Liman sahasına giriş ve bu sahadan çıkış yapan gemiler için kılavuz kaptan alma ve bırakma yeri koordinatı liman başkanlığınca belirlenir.
Yolcu gemilerinin ve liman sahasında yolcu taşıyan teknelerin yükümlülüğü
MADDE 16 – (1) Kabotaj veya alt sefer bölgelerinde yolcu taşıyan gemi ve deniz araçları, azami yolcu sayısını sahip oldukları can kurtarma araç ve gereçlerinin sayılarını, cinslerini ve bulundukları yeri belirten levhayı giriş yerlerinde, açıkça görülebilecek şekilde bulundurmak zorundadır. Standartlara uygun can kurtarma araç ve gereçleri, yolcu ve mürettebatın kolaylıkla ulaşabileceği yerlerde ve her an kullanıma hazır vaziyette bulundurulur.
(2) Kabotaj veya alt sefer bölgelerinde çalışan yolcu gemilerinde; gemiye giriş ve çıkışlarda dikkat edilmesi gereken kurallar, acil durumlarda can kurtarma teçhizatının kullanımı ve gemiyi terk konuları hakkında işitsel ve görsel bilgilendirme yapılır.
(3) Liman sahasına gelen ve uygun kıyı tesisi olmaması ya da kıyı tesisinin yanaşmaya müsait olmaması nedeniyle demirde bekleyen gemilerin yolcu ve personeli; Türk Bayraklı hizmet tekneleri aracılığıyla ve tüm sorumluluğun gemi kaptanına ait olması kaydıyla, liman başkanlığının izni ile kıyı tesislerine çıkabilir ve aynı şartlar gözetilerek gemiye geri dönüşleri sağlanabilir.
(4) Yolcu gemilerindeki yolcu ve personel, ilgili mevzuat hükümlerine göre kayıt altına alınır.
Deniz uçaklarına ilişkin hükümler
MADDE 17 – (1) Deniz uçakları ve benzeri araçların bağlaması, demirlemesi veya denizde seyir koşullarında, gemilerin tabi olduğu mevzuat hükümleri uygulanır. İniş ve kalkış amacı ile deniz sahasının kullanılması liman başkanlığının iznine bağlıdır. İniş ve kalkışlarda kullanacakları alanlar liman başkanlığınca belirlenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Tehlikeli Yüklerle İlgili Hususlar
Bildirim yükümlülüğü
MADDE 18 – (1) Uluslararası sefer yapan ve paketli tehlikeli yük taşıyan Türk ve yabancı bayraklı tüm gemiler, liman sahasına girmeden en az yirmi dört saat önce, liman sahasına girmesine kadarki seyir süresi yirmi dört saatten az olan gemi ve deniz araçları ise kıyı tesisinden kalkışından hemen sonra, Tehlikeli Yükler Manifestosu Formunu doldurup, ilgilileri vasıtasıyla yazılı olarak liman başkanlığına bildirim yapmak zorundadır.
(2) Petrol ve türevleri ile diğer zararlı maddeleri taşıyan gemiler, 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanun ve 21/10/2006 tarihli ve 26326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliği kapsamında gerekli bildirimleri liman başkanlığına yapmak ve Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerde öngörülen mali sorumluluk yükümlülüklerine sahip olmak zorundadır. Aksi takdirde, bu gemilere, anılan Kanun ve Yönetmelik hükümlerindeki müeyyideler uygulanır.
Kıyı tesislerince uyulacak kurallar ve alınacak tedbirler
MADDE 19 – (1) Kıyı tesisi işletici kuruluşlarca, gerektiğinde aşağıdaki tedbirler alınır.
a) Patlayıcı, parlayıcı, yanıcı ve diğer tehlikeli maddeler için ayrılmış rıhtım, iskele, depo ve antrepolar, kıyı tesisi işletmelerince belirlenir. Tehlikeli maddeleri taşıyan gemilerin yüklenip boşaltılması, bu iş için ayrılmış rıhtım ve iskelelerde yapılır. Ayrıca, işleticiler bu yüklerin gemiler ile depolanma alanları arasında taşıyıcılarda bekletilme süresini ve kıyı tesisine alınabilecek tehlikeli maddelerin azami miktarını belirler, gerekli yangın, çevre koruma ve güvenlik tedbirlerini alır.
b) Dökme akaryakıt yükleme veya boşaltma yapacak gemiler için ayrılmış rıhtım ve iskeleler, bu iş için uygun nitelikte tesisat ve teçhizat ile donatılır. Kıyı tesisinde patlayıcı, parlayıcı, yanıcı ve diğer tehlikeli maddelerin yüklenip boşaltılması için ayrılmış ve bu iş için gerekli donanıma sahip rıhtım veya iskele mevcut değilse yükleme ve boşaltma yapılmasına liman başkanlığınca izin verilmez.
c) Kıyı tesisi işleticileri, tehlikeli maddelerin, iskele veya rıhtımda boşaltıldığı alana depolanmasını sağlayamıyorsa, yükün alıcısı, en kısa zamanda bu maddelerin kıyı tesisi dışına naklini sağlar.
ç) Tehlikeli maddeleri taşıyan gemiler için ayrı bir demirleme yeri belirlenir ve burası diğer gemilerden neta edilir. Tehlikeli maddeleri taşıyan gemiler, liman başkanlığının izni olmadan kendilerine tahsis edilen saha dışına çıkamaz, demirleyemez, iskele ve rıhtıma yanaşamaz.
d) İskele veya rıhtıma yanaşmış durumdaki LPG, LNG, petrol ve diğer tehlikeli maddeleri yükleyecek veya boşaltacak gemiler, yangına karşı gerekli önlemleri ve seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini sağlayacak tedbirleri almak şartıyla, kendilerine ayrılmış alanlarda faaliyetlerine gece de devam edebilir. Alınacak tedbirlere liman başkanlığınca karar verilir.
e) Konteynerler içerisinde taşınan tehlikeli maddelerin yükletilip boşaltılması için, kıyı tesisi işletici tarafından, kıyı tesisinde bağımsız bir konteyner istif sahası kurulur. Bu istif sahasına tehlikeli madde dışında diğer konteynerler istiflenemez. İstif sahasında yangın, çevre emniyeti ve diğer emniyet tedbirleri alınır.
f) Tehlikeli maddelerin gemilere yüklenmesi, boşaltılması veya limbo edilmesinde, gemi ilgilileri ile yükleme, boşaltma veya limbo yapanlar, özellikle sıcak mevsimlerde ısıya ve diğer tehlikelere karşı gerekli emniyet tedbirlerini alır. Yanıcı maddeler, kıvılcım oluşturucu işlemlerden uzak tutulur ve tehlikeli yük elleçleme sahasında kıvılcım oluşturan araç veya alet çalıştırılmaz.
g) Tehlikeli maddeler, uygun şekilde ambalajlanır ve ambalaj üzerinde tehlikeli maddeyi tanımlayan bilgiler ile risk ve emniyet tedbirlerine ilişkin bilgiler bulundurulur.
ğ) Tehlikeli madde elleçlenmesinde görevli kıyı tesisi personeli ve gemi adamları, yükleme, boşaltma ve depolama esnasında koruyucu elbise giyer.
h) Tehlikeli madde elleçleme sahasında yangınla mücadele edecek kişiler, itfaiyeci teçhizatı ile donatılır ve yangın söndürücüleri ile ilk yardım üniteleri ve teçhizatları her an kullanıma hazır halde bulundurulur.
ı) Kıyı tesisi işleticileri, gemi ve deniz araçlarının acil durumlarda kıyı tesislerinden tahliye edilmesine yönelik acil tahliye planı hazırlayarak liman başkanlığının onayına sunar.
i) Liman sahasında faaliyet gösteren kıyı tesisi işletmeleri ve balıkçı kooperatifleri yangın, güvenlik ve emniyet tedbirlerini almakla yükümlüdür.
j) Kıyı tesisleri yukarıda belirtilen hususları liman başkanlığınca onaylanmış bir talimatla ilgililere duyurur.
k) Bu madde hükümlerinin denetimi, liman başkanlığı tarafından yapılır ve herhangi bir uygunsuzluk tespit edildiğinde elleçleme operasyonu durdurularak, uygunsuzluğun giderilmesi sağlanır.
l) 4/2/2011 tarihli ve 27836 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Denizyoluyla Taşınan Tehlikeli Yüklere İlişkin Uluslararası Kod Kapsamında Eğitim ve Yetkilendirme Yönetmeliği kapsamında gerekli eğitim ve sertifikalara sahip olmayan personelin tehlikeli yük elleçleyen kıyı tesislerinde çalışmasına izin verilmez.
m) Trafik ayırım düzeni olan yerlerde bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yapılacak ve büyütülecek olan kıyı tesislerinin trafik ayırım düzeni tarafındaki ayırım hattına en yakın sınır noktası ile ayırım düzeni arasındaki mesafe 250 metreden daha az olamaz.
ALTINCI BÖLÜM
Disiplin ve Düzen
Uyulacak kurallar
MADDE 20 – (1) Gemiler, deniz araçları, kıyı tesisleri ve bunların ilgilileri aşağıdaki esaslara uyar.
a) Liman sahasına yanaşmış, bağlamış veya demirlemiş gemiler ve deniz araçları, faaliyetlerini bitirdikten sonra, liman başkanlığınca yapılacak bildirimde belirtilen süre içerisinde kalkmaya hazır durumda bulunur.
b) Liman sahasında şamandıra atan, kablo döşeyen veya toplayan, dalgıçlık ve benzeri faaliyetlerde bulunan araçların ve çalışmakta olan yüzer vinçler ile platform, dolfin ve şamandıralarda yükleme veya boşaltma yapan gemilerin yakınından geçen gemiler, bu araçların faaliyetlerine engel olmayacak biçimde ve zarar vermeyecek hızda seyretmek zorundadır. Liman başkanlığı uygun hız sınırını belirler.
c) Tersane, tekne imal, çekek yeri ve yüzer havuzlardan indirilecek gemiler, liman başkanlığının belirleyeceği yerlere yanaşma, bağlama ve demirleme yapar. Bu tesislerden indirilecek veya tesislere alınacak gemiler, diğer tesislere engel teşkil etmemek kaydıyla, tesislerin önlerine veya rıhtımlarına yanaşabilir ya da kıçtankara olabilirler.
ç) Aynı iskele veya rıhtım üzerinde yer değiştiren gemiler hariç olmak üzere, rıhtımlar ve iskeleler arasında yapılan tüm yer değiştirme işlemleri ordino ile yapılır.
d) Mücbir sebepler dışında, liman başkanlığı idari sınırları içerisinde yer alan koy ve körfezlerde, gemi ve deniz araçlarının gezinti ve spor amacı dışında demirlemeleri yasaktır.
e) Gemi ve deniz araçlarının koy ve körfezlerde gezi ve spor amacıyla demirleme süresine; bölgenin çevresel hassasiyeti, teknenin pis su depolama kapasitesi, bölgedeki atık alım tesislerinin durumu, başka teknelerin koyları veya körfezleri demirleme maksatlı olarak kullanma talepleri ve kıyı tesisi ya da bitişik liman sınırları içindeki yat limanı işletmelerinin mevcudiyeti dikkate alınarak liman başkanlığı tarafından karar verilir. Ayrıca, liman başkanlığı, koy ve körfezlerde demirleme faaliyetlerini düzenler.
f) Kıyı tesislerinde aynı rıhtım veya iskele üzerinde art arda yanaşmış olan iki gemi ya da deniz aracı arasında uygun emniyet mesafesi bırakılır. Bu mesafe, gemilerin en yakın noktaları arasındaki uzaklık dikkate alınarak, beş metreden daha az olamaz. Liman başkanlığı gerek gördüğünde yanaşma düzeni ve mesafelerinde değişiklik yapabilir.
g) Bir yanaşma yerinin uç noktasından, başı ya da kıçı dışarı taşarak yanaşmak zorunda kalan gemilere, taşan kısmın kıyı tesisi içindeki deniz trafiğine ve manevraya engel teşkil etmemesi, geminin emniyetli bağlayacak şekilde halat verebilmesi ve gemiye giriş ve gemiden çıkışların emniyetli bir şekilde yapılması şartı ile izin verilir.
ğ) Kıyı tesisine yanaşacak gemilerin, yanaşacağı rıhtım, iskele ve şamandıra alanlarında, gemilerin omurga altı su mesafesi yarım metreden az olamaz. Aksi halde bu gemilerin kıyı tesisine yanaşmasına liman başkanlığınca izin verilmez.
h) Kıyı tesisine yanaşmış gemilerin yeterli şekilde aydınlatılması gemi ve kıyı tesisi ilgililerince sağlanır.
Yasak faaliyetler
MADDE 21 – (1) Kıyı tesislerinin trafik ayırım şeritlerinde, yaklaşım kanallarında, mendirek ağızlarında, yanaşma ve bağlama yerlerinde ve demirleme alanlarında; olta ve ağ balıkçılığı yapmak, yelkenle seyretmek, kürek çekmek ve yüzmek yasaktır.
(2) Spor, gezi ve eğlence amaçlı tekneler, liman sahasındaki diğer gemilerin hareketlerini engelleyecek şekilde seyredemez ve mendireklerle sınırlı alan içerisinde bu gemilerin ve deniz araçlarının faaliyetlerine engel olmayacak biçimde ve zarar vermeyecek hızda seyretmek zorundadır. Liman başkanlığı uygun hız sınırını belirleyebilir.
(3) Şamandıraya bağlanmak üzere gelen ya da şamandıradan ayrılan gemiler ile kıyı tesisleri hizmetlerinde kullanılan deniz araçları dışındaki gemiler, şamandıralar ve şamandıra hatları arasından geçiş yapamaz.
(4) Su ürünleri ve balık kafesleri hizmetinde kullanılanlar dışındaki gemi ve deniz araçları, su ürünleri tesisleri ve balık kafeslerine iki yüz metreden fazla yanaşamaz ve beş yüz metreden az mesafe içerisinde boşaltım kurallarına uygun olsa dahi hiçbir boşaltım yapamaz.
(5) Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup kamunun kullanımına açık kıyı alanlarına gemi ve deniz araçlarının bağlanması, yanaşması ve demirlemesi yasak olup, aksi takdirde 25 inci madde hükümleri uygulanır.
(6) İşletme izni bulunmayan ya da herhangi bir kurum veya kuruluşun işletmesinde olmayan yerlere bağlı, yanaşmış veya demirlemiş bulunan gemi ve deniz araçları, İdarece verilen hizmetlerden yararlanamaz.
Liman başkanlığının iznine tabi işler
MADDE 22 – (1) Liman sahasında limbo yapmak, liman başkanlığının iznine bağlıdır. İlgili kurum/kuruluşlardan gerekli izin ve onaylar alındıktan sonra yapılacak olan kıyı yapıları inşaatı ve su ürünleri istihsal alanları kurulumu öncesinde liman başkanlığına ilgililerce bilgi verilmelidir. Şamandıralama, dalış, deniz dibi ve sualtı çalışmaları ve benzeri faaliyetler öncesinde liman başkanlığından izin alınması zorunludur. Bu gibi faaliyetlerde kullanılan gemi ve deniz araçları mevzuata uygun fener ve işaretleri taşır.
(2) Liman başkanlığından izin alınmadıkça liman sahasında sportif faaliyet yapılamaz ve yarış düzenlenemez. İlgili gerçek ve tüzel kişiler, liman başkanlığı ile gerekli koordinasyonu sağlamak ve ilgili spor federasyonunun onayını almış olmak şartı ile liman başkanlığınca verilen izin kapsamında faaliyette bulunabilir.
(3) Bir liman sahasından başlayıp başka bir liman sahasında bitecek olan veya trafik ayırım düzeninden geçecek olan yarışlar için en az üç ay önce, diğer yarışma ve faaliyetler içinse en az on beş gün önce liman başkanlığına izin için talepte bulunulması zorunludur.
(4) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde yapılacak su sporları 23/2/2011 tarihli ve 27855 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Turizm Amaçlı Sportif Faaliyet Yönetmeliği ve ilgili diğer mevzuat hükümleri kapsamında yapılır. Turizm amaçlı su sporları ile ilgili can ve mal emniyeti sağlanmasına yönelik liman başkanlığının yetkileri saklıdır.
(5) Liman başkanlığından izin alınmadıkça, demirde veya kıyı tesislerinde bulunan gemilerin bordalarına, başka gemiler aborda olamaz. Su, yağ ve yakıt ikmal gemileri, acente motorları, kamu gemileri ve kıyı tesisleri hizmet gemileri ile balıkçı tekneleri ve yatların birbirleri ile aborda olmaları bu fıkra kapsamı dışında olup bu tip gemiler hizmetlerini kıyı tesisleri işletmeleri ile koordineli şekilde yürütür.
(6) Liman başkanlığından izin alınmadıkça liman sahalarında bulunan gemiler onarım, boya, sıcak çalışma, denize filika ve/veya bot indirme işlemi ya da bakım işlerini yapamaz. Bu işleri yaptıracak gemiler, kıyı tesisleri işletmesi ile koordine sağlamak zorundadır.
(7) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde bulunan kıyı tesislerinin, ilgili deniz haritalarına işlenmesi için Seyir, Hidrografi ve Oşinografi Dairesi Başkanlığına bildirilmesi ile her türlü tesiste bulunacak seyir yardımcılarının belirlenmesi ve kurulması, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü tarafından yapılır ve liman başkanlığına bu hususta bilgi verilir. Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü, bu görevini yerine getirirken liman başkanlığının görüşünü de alır.
(8) Gemiler, liman başkanlığından izinsiz demir yerlerini değiştiremez. Ancak, olumsuz hava ve deniz koşulları nedeniyle bulundukları yerde kalamayacak durumda olanlar, yerlerinden ayrılabilir ve daha emniyetli olan demir yerine demirleyebilir. Bu gemilerin ilgilileri en kısa sürede liman başkanlığına bildirimde bulunur.
(9) Liman başkanlığı sınırları dâhilinde bulunan kıyı tesislerinde herhangi bir faaliyette bulunmayacak ancak hava muhalefeti ve can ve mal emniyetini tehlikeye düşürecek durumlar gibi mücbir sebepler nedeniyle sığınmak üzere liman idari sahasına demirleyen gemiler ve deniz araçları vakit geçirmeksizin ilgili liman başkanlığına ve/veya kılavuzluk teşkilatına gerekli bildirimi yapmak zorundadır.
(10) Üzerinde kurtarma veya yardım faaliyeti gerçekleştirilen LPG, LNG, petrol ve diğer tehlikeli maddeleri taşıyan gemilere ait yüklerin, başka bir gemiye ya da deniz aracına yüklenmesi, boşaltılması veya limbo edilmesi ve bu faaliyetlerin gece yapılması liman başkanlığının iznine tabidir. Bu faaliyetlerin icrası için izin isteminde bulunmadan önce yangına karşı gerekli önlemlerin, can, mal ve çevre emniyetini sağlayacak tedbirlerin alınması zorunludur.
Çevre ve gürültü kirliliği
MADDE 23 – (1) Gemiler ile diğer deniz araçlarının katı ve sıvı atıkları ile ilgili işlemleri, 26/12/2004 tarihli ve 25682 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümleri ve söz konusu Yönetmelik kapsamında yayımlanan diğer mevzuat hükümleri çerçevesinde yerine getirilir.
(2) Kıyı tesisi işleticileri, yük elleçlenmesi sırasında ve sonrasında her türlü atık ve artık malzemelerin rıhtımda birikmemesi, elleçleme sırasında ve sonrasında yapılacak temizlik esnasında denize dökülmemesi ve rıhtım üzerinden yağmur suları ile denize ulaşmaması için gerekli tedbirleri almak ve sahayı temiz ve düzenli bulundurmak zorundadır. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen kıyı tesisi işletmelerine, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili diğer mevzuat gereği idari yaptırım uygulanması amacıyla, ilgili mülki idare amirliğine liman başkanlığınca resmî yazı ile bildirim yapılır.
(3) Yüzer havuz çalıştırılırken çevre güvenliği ile can ve mal emniyeti açısından perdeleme sisteminin kullanılması ile yüzer havuz, kuru havuz ve yarı ıslak kızağa gemi alınmadan veya gemiler denize bırakılmadan önce her türlü yüzey temizliğinin kontrolü liman başkanlığınca yapılır.
(4) Liman sahasında bekleyen veya seyreden gemiler ve deniz araçları, kıyı tesisinde bulunanları veya civarında ikamet edenleri rahatsız edecek veya liman sahasındaki seyrüseferi güçleştirecek derecede hava kirliliğine sebep olamaz, sebep olanlara 2872 sayılı Kanun ve ilgili diğer mevzuat gereği idari yaptırım uygulanır.
(5) Tersane, tekne imal ve çekek yerleri hariç olmak üzere, kıyı tesislerindeki yanaşma ve bağlama yerlerinde bulunan gemiler; denizcilik faaliyetinin olağan akışı haricinde sessizliği bozucu işler yapamaz, zorunluluk olmadıkça düdük çalamaz. Başkalarının huzur ve sükununu bozacak şekilde gürültüye neden olanlar hakkında 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu ve 2872 sayılı Kanun hükümlerine göre idari yaptırım uygulanır.
Bildirim yükümlülüğü
MADDE 24 – (1) Liman sahasına gelen gemilerin ve kıyı tesislerinin ilgilileri, seyir sırasında, demir sahasında veya kıyı tesisinde meydana gelen deniz kazalarını, önemli makine arızalarını, genel seyir güvenliği bakımından saptadıkları sakıncalı hususları ve gemide işlenen suçları, liman başkanlığına mümkün olduğu ölçüde, önce telsizle veya diğer uygun iletişim araçları ile kıyı tesisine varıştan itibaren en geç altı saat içinde ve kanaatlerini içeren bir raporu da en geç yirmi dört saat içinde bildirmekle yükümlüdür. Ayrıca liman sahasına gelen gemilerin ilgilileri, suçla ilgili delilleri muhafaza etmekle yükümlüdür.
(2) Kılavuz kaptanların yükümlülüğü aşağıda belirtilmiştir.
a) Kılavuz kaptanlar, liman sahası içerisinde kılavuz hizmeti vermekte oldukları gemilerin seyir teçhizatında gördükleri eksiklik ve aksaklıkları, deniz kazalarını ve seyir güzergâhları üzerindeki seyir güvenliği ve çevre kirliliği ile ilgili tespit ettikleri hususları derhal liman başkanlığına bildirir ve bu bildirimi izleyen yirmi dört saat içinde yazılı bir rapor verir. Liman başkanlığı duruma derhal el koyar ve söz konusu gemi ve gemi kaptanı hakkında hukuki işlemlerin yapılmasını sağlar.
b) Kılavuz kaptanlar, emniyetli olarak kılavuzluk hizmeti verilemeyecek nitelikteki gemilere kılavuzluk hizmeti veremez. Bu gemiler liman başkanlığına bildirilir ve ek emniyet tedbirleri alınır. Bu gemilere izinsiz olarak kılavuzluk hizmetinin verildiğinin tespiti halinde, ilgili kılavuz kaptan hakkında liman başkanlığınca idari işlem yapılır.
c) Liman başkanlığınca kıyı tesislerine yanaşma izni verilmemiş gemiler ile liman çıkış belgesi ya da demirleme ordinosu olmayan gemilere kılavuzluk hizmeti verilmez.
ç) Kıyı tesislerine gelen veya bu tesislerden giden ve kılavuzluk hizmetine tabi olmayan gemilerin ayrılma, yanaşma ve bağlama manevraları, kıyı tesisi işleticileri ile en yakın kılavuzluk teşkilatı koordinasyonunda yapılır.
(3) Gemi trafik hizmetleri operatörlerinin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir:
a) Liman idari sınırları içinde meydana gelen her türlü kaza ile seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetine ilişkin tüm olayları ivedilikle Liman Başkanlığına bildirmekle yükümlüdürler.
b) Boğazdan uğraklı/uğraksız geçiş yapan gemiler ile yerel trafikte çalışan gemi/deniz araçlarının yaptığı mevzuat ihlallerini haklarında inceleme veya idari işlem yapmak üzere belgelendirerek ivedilikle Liman Başkanlığına bildirirler.
c) Liman Başkanlığınca limandaki deniz araçlarına yönelik kendilerinden yapılması istenilen duyuruları yaparlar.
(4) Demir yerinin bildirilmesi ve demirleme düzeni aşağıda belirtilmiştir.
a) Gemi ilgilileri, 9 uncu madde kapsamında gemilerin demirledikleri yeri ve saati derhal liman başkanlığına bildirir.
b) Demir kesen gemiler, bu yere hemen bir şamandıra atarak mevkiini bir rapor ile liman başkanlığına bildirir.
Usulsüz demirleme, yanaşma ve bağlama
MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olarak, gerekli izin alınmaksızın rıhtım ve iskelelere yanaşan, şamandıralara bağlayan, demirleme yerlerine demirleyen gemi ve deniz aracı ilgilileri liman başkanlığınca uyarılır ve gerekli görüldüğünde uygun olan demirleme veya yanaşma yeri belirtilerek yer değiştirmesi talimatı verilir. Bu talimata aykırı hareket eden gemi ve deniz araçları, bulundukları yerden kaldırılır ve bu kaldırma işlemi için yapılan giderler gemi ilgililerinden tahsil edilir ve gemi, deniz aracı veya kıyı tesisi ilgilileri hakkında idari işlem yapılır.
Liman başkanlığı talimatlarına uyma yükümlülüğü
MADDE 26 – (1) Liman başkanlığınca bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak verilecek her türlü emir ve talimat, gemi ve deniz aracı ile kıyı tesisi ilgilileri ve diğer ilgililer tarafından derhal yerine getirilir.
Tahmil ve tahliye hizmetleri
MADDE 27 – (1) Kıyı tesislerine bağlanmış gemiler ile demirleme yerlerindeki gemilerin tahmil ve tahliye hizmetleri, bu Yönetmelik ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine aykırı olmamak kaydı ile ilgili kıyı tesisi işletmesi tarafından yerine getirilir.
(2) Liman başkanlığı, kıyı tesislerinde yapılan her türlü tahmil ve tahliye işlemine ilişkin bilgileri elektronik ortamda tutmak zorundadır.
Yanaşma alanlarının güvenliği ve koordinasyon
MADDE 28 – (1) Yolcu ve yük gemileri, kıyı tesislerine yanaşırken görevli olmayan, seyirci, karşılayıcı ve uğurlayıcılar yanaşma alanlarını işgal edemez ve manevra sahasından uzak tutulur.
(2) Kıyı tesisi işleticileri ile kılavuzluk teşkilatı arasında gerekli koordinasyon sağlanmadan yanaşma veya ayrılma manevralarına başlanmaz.
(3) Kıyı tesisi ilgilileri, gemilerin emniyetli ve güvenli bir şekilde kıyı tesislerine yanaşabilmesi veya bağlanabilmesi için aydınlatma, usturmaça, yangın önleme, söndürme, derinlik, ışıklı veya ışıksız şamandıra atılması ve benzeri hususlarda, liman başkanlığınca alınması istenen önlemleri derhal yerine getirir. Gerektiğinde liman başkanlığı, kılavuzluk teşkilatı, kıyı tesisi işleticisi kuruluş ve uzman kişilerin katılımı ile bir çalışma toplantısı tertip edilir ve bu toplantı sonucunda belirlenen usul ve esaslar tüm ilgililerce yerine getirilir. Kıyı tesisi işleticisi kuruluşlar, tesislerindeki gemi hareketlerini İdarenin belirleyeceği biçimde ve elektronik ortamda düzenli olarak liman başkanlığına bildirir.
(4) Kıyı tesisi ilgilileri, bu Yönetmelik kapsamında, liman başkanlığı ile gerekli koordinasyonu sağlamakla yükümlüdür. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen kıyı tesislerine, gemi yanaşma ve bağlama izni verilmez ve gerektiğinde ilgilileri hakkında idari işlem yapılır.
(5) Kıyı tesisi işleticisi her kuruluş, manevralarda kılavuz kaptana yardımcı olmak amacıyla, kılavuz kaptanın koordineli olarak çalışabileceği, haberleşme imkân ve kabiliyetine sahip bir irtibat personeli görevlendirmek zorundadır.
Gümrük denetimine tabi gemiler ile gümrük hizmet noktaları arasında taşıma
MADDE 29 – (1) Gümrük denetimine tabi gemiler ile gümrük hizmet noktaları arasında hizmet verecek gemi ve deniz araçları, liman başkanlığı ile gümrük idaresi tarafından belirlenen yerlerden hareket eder ve tekrar aynı yere yanaşır. Bu gemi ve deniz araçlarına dair yanaşma, bağlama ve diğer hususlar izin belgelerinde belirtilir.
(2) Gümrük denetimine tabi olan gemilerden gümrük hizmet noktalarına ya da bu noktalardan gemilere; yolcu, yolcu eşyası, gemi personeli, malzeme, kumanya ve gemi ile ilgili olan kişiler ancak izin verilmiş hizmet gemileri ile taşınabilir. Bu gemilere, liman başkanlığınca yazılı izin verilir.
(3) Gümrük denetimine tabi olmayan gemilere de yazılı izni olan belgeli hizmet gemileriyle servis yapılır. Ancak bu gemiler gümrük hizmet noktalarını kullanmayabilir.
(4) Denetim yetkisine sahip kamu görevlileri, gümrük denetimine tabi olan veya olmayan gemilere, kamuya ait gemilerle gidip gelebilecekleri gibi, liman başkanlığınca izin verilmiş deniz araçları ile de toplu veya ayrı ayrı gidip gelebilir.
(5) Liman başkanlığından bu madde hükümlerine göre yazılı izin almayan hizmet gemileri, liman sahasında faaliyette bulunamaz.
Vardiya zorunluluğu
MADDE 30 – (1) Liman sahasında demirli veya bağlı ya da kıyı tesisine yanaşmış bulunan 150 GT ve üzerindeki gemilerde, en az birer güverte ve makine personeli olmak üzere, vardiya düzenlemesinin yapılması zorunludur. Bu zorunluluğun yerine getirilmesinden, gemi ilgilileri sorumludur. Güverte ve makine personelinden oluşan vardiya ekipleri, gerektiğinde gemiyi ve deniz aracını bulunduğu yerden kaldırabilecek sayı ve yeterlikte olur.
(2) Liman sahasında, personel azaltmak kaydıyla bir aydan fazla bekleme yapacak gemilerin ve deniz araçlarının personel azaltma yönündeki personel donatımı, İdarenin belirleyeceği usul ve esaslara göre yapılır.
(3) 25/11/2010 tarihli ve 27766 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Yolu ile Yapılacak Düzenli Seferlere Dair Yönetmelik hükümlerine göre aldığı hat izni ile sefer yapan gemiler, kendilerine ait barınma merkezlerinde, gemileri kaldırabilecek yeterliliğe sahip bir kaptan, bir başmühendis/makinist, bir makine personeli ve bir güverte personelinden oluşan bir vardiya ekibi bulundurması halinde bu madde hükümlerinden muaftır.
Bayrak çekme zorunluluğu
MADDE 31 – (1) Liman sahasında bulunan yabancı bayraklı gemiler güneşin doğuşundan batışına kadar ulusal bayrağı ile Türk Bayrağını, Türk gemileri ise sadece Türk Bayrağı çekmek zorundadır. Liman sahasında bulunan gemi ve deniz araçları ile devlet işlerinde kullanılan makinesiz deniz araçları her zaman Türk Bayrağı çeker, seyir halinde bulunan gemiler ise güneşin batışından doğuşuna kadarki zaman diliminde bayraklarını çekili bırakabilir.
(2) Bayrak, geminin boyutları ile orantılı ebatlarda, görülebilen, uygun yükseklikte ve 22/9/1983 tarihli ve 2893 sayılı Türk Bayrağı Kanunu hükümlerine uygun olmalıdır.
Gemilerde bulunan kıyıdan takip ve haberleşme cihazlarının kullanımı
MADDE 32 – (1) Liman idari sahasında bulunan gemiler, uluslararası çağırma ve emniyet VHF devresi; Kanal 16 ile DSC Kanal 70’te sürekli dinlemede olur. Kıyı tesislerindeki gemilerde, kısa mesafe telsizler dışında telsiz kullanılmaz. Liman başkanlığı idari sahasında otomatik tanımlama sistemi (OTS) bulundurmak yükümlülüğünde olan gemilerin bu cihazlarını açık ve çalışır halde bulundurması zorunludur.
(2) Gemi trafik hizmetleri sistemleri olan ya da trafik ayırım düzeni tesis edilmiş deniz alanlarında seyir halinde bulunan gemiler, ilgili sektör kanallarını dinlemek zorundadır.
Deniz yangınları ile mücadele
MADDE 33 – (1) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde oluşabilecek deniz yangınlarına 6/8/1975 tarihli ve 7/10357 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Karada Çıkabilecek Yangınlarla, Deniz, Liman veya Kıyıda Çıkıp Karaya Ulaşabilecek ve Yayılabilecek veya Karada Çıkıp Kıyı, Liman ve Denize Ulaşabilecek Yangınlara Karşı Alınabilecek Önleme, Söndürme ve Kurtarma Tedbirleri Hakkında Yönetmelik hükümleri gereği resmi ve özel tüm kuruluşlarca müdahale edilir. Kıyı tesislerinde sabit ve taşınabilir yangın söndürücüleri ile ilk yardım üniteleri ve teçhizatları tam, hazır ve çalışır durumda bulundurulur.
(2) Kıyı tesislerinde çıkabilecek yangınları söndürme faaliyetleri, ilgili mevzuat gereği oluşturulan gerekli araç ve gereçlerle donatılmış yangın söndürme ekipleri ile yapılır. Römorkörcülük faaliyetlerinde bulunan kuruluşlar da liman başkanlığının talimatı doğrultusunda söndürme faaliyetlerine katılır.
Tankerler ile yakıt tanklarında sıcak ve soğuk işlem yapılacak gemilerin bakım ve onarımı
MADDE 34 – (1) Sıcak ve soğuk işlemle bakım veya onarım yapılmak üzere izin talebinde bulunan tankerlerin tüm tankları, diğer gemi ve deniz araçlarının ise yakıt ve servis tankları için, yetkilendirilmiş gazdan arındırma uzmanı tarafından verilmiş gazdan arındırma yapıldığını ve çıkan atık maddelerin belirli alım tesisine boşaltıldığını gösteren belgeler ile 21/12/2004 tarihli ve 25677 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemi ve Deniz Araçlarının İnşa, Tadilat, Bakım, Onarım ve Söküm İşlemlerinde Gazdan Arındırma Yönetmeliğinde yer alan ilgili diğer belgeleri, liman başkanlığına vermek zorundadır.
(2) Gazdan arındırma işlemi, Gemi ve Deniz Araçlarının İnşa, Tadilat, Bakım, Onarım ve Söküm İşlemlerinde Gazdan Arındırma Yönetmeliği hükümleri kapsamında yapılır.
Gemilere yakıt ikmali
MADDE 35 – (1) Liman sahasında bulunan gemilere yakıt ikmali, liman başkanlığınca uygun görülen iskele, rıhtım ve demir yerlerinde yapılır. Liman başkanlığınca belirlenen alanların dışında yakıt ikmali yapılamaz. Yakıt ikmal hizmetleri günün her saatinde yapılabilir. Hava ve deniz şartları dikkate alınarak, liman başkanlığınca yakıt ikmal işlemleri kısıtlanabilir.
(2) Yakıt ikmali esnasında gemilerde ve kıyı tesislerinde yangına müdahale personeli hazır bulundurulur. Yangın ve yakıt taşması veya dökülmesi nedeniyle oluşabilecek deniz kirliliğini önlemeye yönelik her türlü tedbir; gemi, kıyı tesisi ve yakıt ikmalcisi ilgililerince alınır ve yakıt ikmali işlemi İdarece belirlenen usul ve esaslara göre yapılır. İdarece belirlenen usul ve esaslara göre yakıt ikmali yapmayan veya bu çerçevede belirlenmiş asgari standartları haiz olmayan gemi ve deniz araçlarının yakıt ikmal faaliyetlerine liman başkanlığınca izin verilmez.
(3) Deniz çevresinin petrol ve diğer zararlı maddelerle kirlenmesi durumunda müdahale ve zararların tazminine ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.
(4) Kıyı tesislerinde bulunan gemilere, karadan veya denizden yapılacak ikmaller için ayrıca diğer kıyı tesisi ilgililerine de bilgi verilir.
(5) İkmal yapacak gemiler; kıyı tesisi ile ikmal yapacağı geminin 20/3/2007 tarihli ve 26468 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Uluslararası Gemi ve Liman Tesisi Güvenlik Kodu Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanmış gemi ya da liman tesisi güvenlik planındaki gemi veya gemi irtibatı prosedürlerini yerine getirmek zorundadır.
Yakıt ikmal tankerlerinin ve seferden men edilmiş gemilerin kıyı tesislerinde barınması
MADDE 36 – (1) Yakıt ikmal tankerlerinin can, mal ve çevre güvenliği bakımından gerekli tedbirlerin alınması kaydıyla, uygun kıyı tesisine yanaşması, liman başkanlığının iznine tabidir.
(2) Üzerinde haciz, ihtiyati haciz ve seferden men kararı olan gemi ve deniz araçlarının kıyı tesislerinden yararlanmalarına, ilgili kıyı ve deniz tesislerinin ilgilileri ile koordineli çalışmak kaydı ile liman başkanlığınca izin verilebilir.
Yabancı silahlı kuvvetlere mensup gemilerin limana giriş ve çıkışları
MADDE 37 – (1) Yabancı askeri gemilerin, Türk karasuları ve kıyı tesislerine girişleri, çıkışları ile buralardaki hareket ve faaliyetleri, ilgili mevzuat hükümlerine tabidir.
(2) Yabancı nükleer askeri gemilerin, kıyı tesislerine ziyaretlerine ilişkin olarak mevzuatında belirtilen hükümler çerçevesinde ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından gerekli tedbirler alınır.
Yüzer otel, lokanta veya benzeri yüzer tesislerin işletilmesi
MADDE 38 – (1) Liman idari sınırları içerisinde, gemi niteliğinde olan ya da kendiliğinden hareket etme kabiliyeti olmayan yüzer otel, lokanta veya benzeri yüzer tesislerin işletilmesine izin verilmesi hakkında Deniz Turizmi Yönetmeliğinin ilgili hükümlerine uyulur.
Sığınma alanı talebi ve yedekleme işlemi
MADDE 39 – (1) Sığınma alanı talebi ve yedekleme işlemi, İdarece belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde liman başkanlığının izni ile yapılır.
Denizle bağlantılı akarsularla ilgili düzenleme
MADDE 40 – (1) Gemi ve deniz aracı trafiği olan denizle bağlantılı akarsularda;
a) Teknelerin bağlama ve çekek yeri planlaması,
b) Tekne sayılarının sınırlanması,
c) Seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetine yönelik tedbir alınması,
hususlarında ve gerekli diğer hususlarda liman başkanlığınca düzenleme yapılabilir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Demire çıkacak gemiler
MADDE 41 – (1) Yükleme ve boşaltma işlemini tamamlayan Türk ve yabancı bayraklı gemilere herhangi bir nedenle liman çıkış belgesi düzenlenememesi halinde, gemi ilgililerinin veya kıyı tesisi işleticisinin talebi halinde demirleme ordinosu verilerek liman başkanlığının izni ile demir mahalline çıkarılır.
Deniz trafiğine kısıtlama
MADDE 42 – (1) Olumsuz hava ve deniz koşullarının seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından ciddi tehlike oluşacağı kanaati hâsıl olduğunda, liman sahası içinde gemi trafiğine geçici veya kısmi kısıtlama getirilmesine liman başkanlığı yetkilidir. Konuyla ilgili alınan karar ilgili mülki idare amirliğine, liman başkanlığının bağlı olduğu bir üst makama ve diğer ilgililere bildirilir.
(2) Seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından gerektiğinde liman idari sınırları içinde bulunan gemilerin faaliyetleri, liman başkanlığınca kısıtlanır veya durdurulur.
Zararların tazmini
MADDE 43 – (1) Deniz araçlarının, gemilerin veya gemilerin bütünleyici parçaları ya da eklentilerinin; liman sahası içerisindeki seyir yardımcılarına, suyollarına, demirleme ve bağlama yerlerine, kıyı tesislerine, döşenmiş kablolara, boru hatlarına veya diğer kamu mallarına zarar vermesi halinde, gemi ilgilileri meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumludur.
(2) Gemi kaynaklı oluşan çevre kirliliğinin temizlenmesi ve bertarafı için yapılacak tüm harcamalardan dolayı oluşan zararı, gemi ilgilileri tazmin etmekten müştereken ve müteselsilen sorumludur.
Kıyı tesisi ve ilgililerine ilişkin uygulama hükümleri
MADDE 44 – (1) Kıyı tesisi ilgilileri, bu Yönetmelikte belirtilmeyen hususlarda, 18/2/2007 tarihli ve 26438 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Tesislerine İşletme İzni Verilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine tabidir.
Yat limanı ve balıkçı barınakları
MADDE 45 – (1) Yat limanı, balıkçı barınakları ve çekek yerlerinin ilgili mevzuata uygun olarak işletilmesi, temiz, bakımlı, çevre ve deniz kirliliğine sebebiyet vermeyecek durumda bulundurulması zorunludur. Bu zorunlulukların yerine getirilmesinden yat limanı, balıkçı barınağı işletmecileri veya kiracıları sorumludur.
(2) Liman başkanlığının, yat limanı ve balıkçı barınaklarına yönelik bu Yönetmelik kapsamındaki kontrol ve denetim yetkisi saklıdır.
Tarama ve iskandil
MADDE 46 – (1) Kıyı tesislerindeki gemi yanaşma ve bağlama sahaları ile diğer manevra alanlarının taranması gerektiğinde ilgili kıyı tesisi işleticisi kuruluş; faaliyetin ayrıntılarını, tarama faaliyetinde kullanacağı gemi ve deniz araçlarını, faaliyetin süresini, faaliyet sırasında denizde, manevra alanlarında seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından alacağı önlemleri, yazılı olarak liman başkanlığına bildirmek zorundadır.
(2) Kıyı tesisi işletici kuruluşlar, gemi yanaşma ve bağlama yerleri ile manevra sahalarının iskandil ölçümlerini düzenli olarak her sene Haziran ayı itibarı ile yaptırır ve sonuçlarını liman başkanlığına iletir. Kıyı tesisi işletici kuruluşlar, kendi kıyı tesisleri ile ilgili iskandil ölçüm değerlerini ve en az derinliğin güncel haritalardaki derinlikten az olmama koşulunu sağlamakla yükümlüdür.
Tehlike oluşturan gemi ve deniz araçları
MADDE 47 – (1) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde, cinsi, tonajı ve bayrağına bakılmaksızın adlî mercilerce verilmiş haciz, ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir veya seferden men kararları gibi hukuki işleme konu olan veya teknik eksikliği nedeniyle bir idari karar ile seferden alıkonulan ya da herhangi bir sebeple kıyı tesislerine bağlı olarak veya demir yerlerinde bekleyen, tehlike oluşturan, kumanda edilemeyen ve benzeri nedenlerle denize elverişli olmayan gemi ve deniz araçlarını, denize elverişli hale getirmek, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini tehlikeye atmayacak tedbirleri derhal almak ve aldırmakla gemi ilgilileri yükümlüdür.
(2) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde batık, yarı batık veya terk edilmiş vaziyette bulunan gemi ve deniz araçlarının en kısa zamanda çıkarılması, çekilmesi veya zararsız hale getirilmesinden gemi ilgilileri sorumludur. Gemi ilgilileri tarafından her ne sebeple olursa olsun işlem yapılmayan batık, yarı batık ve terk edilmiş vaziyette bulunan gemi ve deniz araçlarına, 618 sayılı Kanunun 7 nci madde hükmü ve ilgili diğer mevzuat hükümleri gereği liman başkanlığınca en kısa zamanda işlem yapılır.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Denetim ve Yaptırımlar
Denetim
MADDE 48 – (1) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde faaliyet gösteren gemi ve deniz araçları, 4922 sayılı Kanun, 618 sayılı Kanun ve ilgili diğer ulusal ve uluslararası mevzuat hükümleri gereğince seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetinin sağlanması amacıyla İdarenin denetimden sorumlu personelince bayrak ve liman devleti kontrol prosedürü kapsamında, liman başkanlığının düzenleyeceği bir program dâhilinde, hal ve icaba göre denetlenir. Ayrıca 4922 sayılı Kanunun 23 üncü maddesine istinaden Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından yapılan denetimlerin sonucunda yaptırım olması halinde bu durum liman başkanlığına bildirilir. Denetleme sonunda durumu mevzuat hükümlerine uygun olmayan gemi ve deniz araçlarına mevzuat hükümlerince idari yaptırım uygulanır.
İdari yaptırımlar
MADDE 49 – (1) Liman başkanlığı idari sınırları içerisinde bulunan gemi ve deniz araçları, bu Yönetmelik ile seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini temin etmeye yönelik mevzuatın gereklerini yerine getirir. Uymakla yükümlü olduğu kuralları ihlal eden gemi ve deniz araçlarına, 618 sayılı Kanun ve 4922 sayılı Kanun uyarınca idari yaptırım uygulanır.
(2) Liman sahasında oluşabilecek bir çevre kirliliğine, 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem yapılır.
(3) Bu Yönetmelik hükümlerine ya da seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini temin ile ilgili diğer mevzuat hükümlerine aykırı hareket edenler; liman başkanlığı ya da liman başkanlığı tarafından yetkilendirilmiş olan denetim personelinin düzenleyeceği tespit tutanağı neticesinde, yirmi dört saat içinde liman başkanlığına davet edilir ve alınan idari yaptırım kararı ilgiliye tebliğ edilir.
(4) Tespit tutanağı, idari yaptırım kararı ve tebligat usulleri 5326 sayılı Kanun hükümlerine göre tanzim edilir.
Deniz kazalarının idari yönden incelenmesi
MADDE 50 – (1) 31/12/2005 tarihli ve 26040 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Kazalarının İncelenmesine İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre meydana gelen çok ciddi ve ciddi nitelikteki deniz kazaları liman başkanlığınca idari yönden incelenir ve sonucunda hazırlanan dosya İdareye gönderilir. Gemi ve kıyı tesisi ilgilileri, liman başkanlığı incelemesinde, gerekli kolaylık ve işbirliğini sağlamakla mükelleftir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Son Hükümler
Yürürlük
MADDE 51 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 52 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Denizcilik Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız