Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğü
26 Nisan 2011 SALI
Resmî Gazete
Sayı : 27916
TEBLİĞ
Çevre ve Orman Bakanlığından:
ATIK ARA DEPOLAMA TESİSLERİ TEBLİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin maksadı, 5/7/2008 tarih ve 26927 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik Ek-IV’te yer alan atıklara uygulanacak ara depolama işlemlerini ve ara depolama tesislerinde bulunması gereken asgari şartları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, atıkların 5/7/2008 tarih ve 26927 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik Ek-II/A’da sıralanan bertaraf tesisleri ile Ek-II/B’de sıralanan ve maddesel geri kazanım yapan veya Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’ndan enerji üretim lisansı olan geri kazanım tesislerine ulaştırılmalarından önce güvenli ve çevreye duyarlı bir şekilde depolanmasını kapsar.
(2) Başka bir mevzuatla ara depolanması yasaklanmış atıklar ile düzenlemesi başka mevzuatla yapılmış geçici depolama alanları ve toplama ayırma tesisleri bu Tebliğ kapsamı dışındadır.
Hukuki dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ,
a) 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8 inci, 11 inci ve 13 üncü maddesine,
b) 5/7/2008 tarihli ve 26927 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 5 inci maddesine,
c) 14/3/2005 tarihli ve 25755 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 24 üncü maddesine,
ç) 29/4/2009 tarihli ve 27214 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesine ve
d) 11/3/2010 tarihli ve 27518 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Tehlikeli Maddeler İçin Yaptırılacak Sorumluluk Sigortaları Hakkında Karara,
dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve Kısaltmalar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Ara depolama: Atıkların geri kazanım veya nihai bertaraf tesislerine ulaştırılmadan önce atık miktarının yeterli kapasiteye ulaşıncaya kadar güvenli bir şekilde depolanmasını,
b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
c) Bertaraf eden: Atıkların bertaraf işlemini yapan veya yaptıran Bakanlıktan Geçici Faaliyet Belgesi veya lisans almış gerçek ve tüzel kişileri,
ç) EPDK: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,
d) Lisans: Ara depolama tesisi kurmak isteyenlerin, konu ile ilgili yeterli uzman ve teknolojik imkanlara sahip olduğunu belirten belgeyi,
e) OSB: Organize Sanayi Bölgelerini,
f) Protokol: Tehlikeli atıklar için, ara depolama tesisi ile geri kazanım/bertaraf tesisleri arasında yapılan atıklara ilişkin müteselsilen sorumlu olduğunu belirten sözleşmeyi,
g) TAKY: Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğini,
ğ) Taşıyıcı: Yurtiçi ve yurt dışında atıkların taşınması işleminin tümünü veya bir bölümünü gerçekleştiren atık taşıma lisansı olan gerçek ve tüzel kişileri,
h) Ulusal Atık Taşıma Formu (UATF): Üretici ve taşıyıcı tarafından ortak doldurulacak, üretim noktasından atık bertaraf tesisine kadar kayıt ve beyanları içeren, Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği Ek-9 A/B’de yer alan formları,
ı) Üretici: Faaliyetleri sonucu atık oluşumuna neden olan kişi ve/veya atığın bileşiminde veya yapısında bir değişikliğe neden olacak ön işleme, karıştırma veya diğer işlemleri yapan herhangi bir gerçek veya tüzel kişiyi,
ifade etmektedir.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel Kurallar
Genel kurallar
MADDE 5 – (1) Atıkların insan sağlığına ve çevreye risk oluşturmayacak şekilde güvenli depolanması ve geri kazanım/bertaraf tesislerine güvenli bir şekilde sevkini sağlayacak tedbirlerin alınması esastır.
(2) Ara depolama tesisleri, atıkların türüne göre güvenli bir şekilde depolanmasını sağlayacak işletim ve donatıma sahip olmak zorundadır. Tesise kabul edilecek atık içeriğinde radyoaktif madde bulunup bulunmadığının tespiti maksadıyla tesis girişinde radyasyon paneli bulunur.
(3) Ara depolama tesisleri bölgesel hizmete yönelik olmak zorundadır. Tesisten atık geri kazanım/bertaraf tesisine taşıma mesafesinin, bertaraf maliyetini artırmayacak şekilde hem ekonomik hem de fiziksel olarak uygun olması gereklidir.
(4) Birbirleriyle reaksiyona girebilecek atıkların depo alanı içerisinde ayrı bölmelerde depolanması esastır.
(5) Başka bir mevzuatla ara depolanmasına izin verilmeyen atıklar depolama tesislerine kabul edilemez.
(6) Ara depolama tesislerinde depolama süresi, atıkların miktarına bakılmaksızın bir yılı geçemez. Ancak bu süre zorunlu hallerde Bakanlığın uygun görüşü ile uzatılır.
(7) Ara depolama tesislerinde patlayıcı ve radyoaktif atıkların depolanmasına izin verilmez.
(8) Ara depolama tesisleri, maddesel geri kazanım yapan veya EPDK’dan enerji üretim lisansı olan geri kazanım tesisleri ve nihai bertaraf tesisleri ile atık kodu esasına dayanarak atıkların kabul edileceğine dair müteselsilen sorumluluk içeren protokolleri yapmak, yıllık olarak yenilemek ve uygulanmasını sağlamakla yükümlüdür.
(9) Tehlikeli atık ara depolama tesislerinde 21/11/2008 tarih ve 27061 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevre Denetimi Yönetmeliği kapsamında oluşturulan çevre yönetim birimine bağlı, tesiste mesul mühendis olarak görev yapacak tehlikeli atık yönetimi ve tehlikeli yük taşımacılığı konularında işletme mühendisi olarak deneyimli çevre mühendisi ve kimya mühendisi, tehlikeli atıkların dışındaki ara depolama tesislerinde Bakanlığımızdan Çevre Görevlisi Belgesi almış bir kişi ile tüm ara depolama tesislerinde laboratuar sorumlusu olarak görev yapacak en az 1 çevre mühendisi veya kimya mühendisi veya kimyager istihdam edilir.
(10) Ara depolama tesisleri her yıl Hazine Müsteşarlığınca belirlenen tarife ve talimat doğrultusunda mali sorumluluk sigortası yaptırmakla yükümlüdür.
(11) Ara depolama tesisleri Bakanlıktan lisans almakla yükümlüdür.
(12) Ara depolama faaliyetinde bulunan gerçek ve tüzel kişiler müteselsilen sorumludur.
(13) Entegre atık bertaraf tesisi içinde yer alan ara depolama tesisleri ile Organize Sanayi Bölgelerinde OSB yönetimi tarafından münhasıran veya başka bir tüzel veya gerçek kişilik ile ortaklaşa kurulan ara depolama tesisleri hariç, ara depolama tesislerinin mülkiyetinin tesisi işleten gerçek veya tüzel kişiye ait veya en az 5 yıl süre ile kiralanmış olması zorunludur.
(14) Ara depolama tesisleri işletmecileri, tesisin gerek işletilmesi sırasında gerekse işletme sonrası doğabilecek çevre zararlarının giderilmesi ve tesiste depolanan atıkların nihai bertarafı maksadıyla, lisans alma aşamasında mali fizibilite raporu ile belirlenen sabit yatırım maliyetinin en az 2 katı tutarında ve 500.000 TL’den az olmamak kaydı ile kesin ve süresiz teminat mektubunu Bakanlığa vermekle yükümlüdür.
(15) Bu Tebliğ kapsamında yürütülen faaliyetler, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatında yer alan ilgili hükümlere uygun olmak zorundadır.
(16) Ara depolama tesisi bölgesinde oluşan yıkama ve benzeri atık sular ayrı olarak toplanır ve ilgili mevzuatta yer alan sınır değerleri sağlayacak şekilde arıtılır. Bu tür arıtma tesislerinden kaynaklanan arıtma katıları ve çamurlar mevzuata uygun şekilde bertaraf edilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Özel Hükümler
Ara depolama tesisi teknik özellikleri
MADDE 6 – (1)Ara depolama tesislerinde;
a) Giriş, depolama ve çalışma kısımları,
b) Yangın söndürme sistemleri,
c) Boruların, hazne ve kapların temizlenmesi için temizleme sistemleri,
ç) Taşan ve dökülen atıkların toplanması için yeterli absorban, nötralizan,
bulunur.
(2) Herhangi bir kaza halinde derhal müdahale edilebilmesi için atık taşıyan borular ile depolama konteynırlarının yer üstüne tesisi zorunludur. Kirli su kaçağının olabileceği tesis bölgelerinde, kirli suyun yer altına sızmaması ve etrafındaki toprakları kirletmemesi için gerekli sızdırmazlık tedbirleri alınır.
(3)Ara depolama tesislerinin; aşağıda sıralanan teknik donanıma sahip olması ve bu donanım ile atıkların güvenli bir şekilde depolanmasını sağlaması zorunludur.
a) Atık türü ve kapasitesine bağlı olmakla beraber bir ara depolama tesisinin toplam kapalı alanı 1000 m2’den az olamaz. Açık ve kapalı alanın depo tabanı sızdırmaz malzemeden inşa edilir.
b)Tesis etrafı yetkisi olmayan insanların tesise girişlerinin engellenmesini sağlayacak şekilde çit veya duvarla tamamen çevrilerek izole edilir. Giriş noktası sadece yetkili personelin denetiminde açık tutulur.
c) Atık depolama alanına yakın alanlar kolaylıkla yanabilen bitkilerden arındırılır. Bitki örtüsünün depolama alanına yakınlığı 10 metreden az olamaz.
ç) Tesis alanı, yangın gibi acil durumlarda tesis içi birimlere müdahale için gereken tüm araçların kolayca erişilebileceği şekilde düzenlenir. Tesiste acil durum araçlarınca kullanılabilecek, birbirinden mümkün olduğu kadar uzağa yerleştirilmiş asgari iki giriş kapısı bulunur.
d) Tesis girişi, açık ve kapalı alanlar da dahil olmak üzere tüm birimlerde işaretlemeler ve etiketlemeler standartlara uygun olarak yapılır. Ayrıca ilgili yerlere uygulama talimatları ve uyarı levhaları asılır.
e) Elektrik ve mekanik altyapısı, gazların patlama riski, yanıcı sıvıların ve paslandırıcı/aşındırıcı atıkların bulunması göz önüne alınarak standartlara uygun olarak düzenlenir. Elektrik malzemesinin statik ısınma ve çalışması sonucu çıkardığı ark ortamı nedeniyle meydana gelebilecek tehlikeleri engellemek için elektrik tesisatında patlatmazlık malzeme kullanılması zorunludur.
Ara depolama tesisinde genel uygulama prosedürleri
MADDE 7 – (1) Aşağıdaki tehlikeli atıklar ayrı bölmelerde depolanır:
a) Patlayıcı özelliği olan atıklar,
b) Toplam içerik yaklaşık 0,5 m3’ten büyük olan yanıcı içerikli basınçlı kutular,
c) Suyla temas ettiğinde yanıcı gazlar çıkartan 30 kg’dan fazla tehlikeli atıklar,
ç) 30 kg’dan fazla kendiliğinden yanıcı tehlikeli atıklar.
Atığın yükleme ve boşaltma işlemleri
MADDE 8 – (1) Yükleme ve boşaltma alanında zeminde uygun eğimler oluşturulması bu alandaki yağmur suları ile yükleme ve boşaltma işlemleri sırasındaki dökülmeye karşı alanın çevresinde sızdırmaz taşıma kanalları ve alanın büyüklüğüne uygun kapasitede toplama çukuru bulunması zorunludur.
(2)Yükleme ve boşaltma alanı, yükleme ve boşaltmanın emniyetli yapılmasına olanak sağlayacak şekilde donatılır.
(3) Yükleme ve boşaltma alanı, tesis içinde depo alanına kolay erişilebilecek şekilde planlanır.
Depo alanı
MADDE 9 – (1) Atıklar türüne bağlı olarak kapalı binada ve aynı zamanda açık alanda depolanabilir. Kapalı ve açık alanlar için alınacak önlemler ve kullanılacak gereçlerin aynı güvenlik düzeyine sahip olması esastır. Atığın miktarı, türü, atığın tehlikelilik özelliği ve ambalaj türü açık havada depolama yapılıp yapılmayacağını belirler. Kontamine IBC tankları, varil gibi büyük boyutlu tehlikeli atıklar tabanın uygun yapıya sahip olması ve ambalajın kapalı olması şartıyla açık alanda depolanır.
(2) Depolama alanı, yanıcı nitelikli ambalaj malzemeleri gibi yangın riskini artıran maddelerden arındırılır. Sızıntı veya hasarlı ambalajlar için düzenli kontrol sistemi oluşturulur ve hemen önlem alınması sağlanır.
(3) Depo alanlarında yıkama, akıntı, temizlik gibi nedenlerle oluşacak atıksuların toplanması ve taşınmasında kullanılacak toplama sistemlerinde ve rögarlarda sızdırmaz tip borular kullanılır.
Atıkların kapalı alanda depolanması
MADDE 10 – (1) Depo olarak kullanılacak binanın, tek katlı ve bina yüksekliğinin en az 5 m olması zorunludur. Binanın taban yüzeyi donma-çözülme, aşınma, asidik, bazik ve benzeri kimyasallara dayanıklı yüksek durabiliteli en az 25 cm beton ve tutuşmaz malzemeden yapılır. Beton üzerinde geçirimsiz malzeme kullanılır. Dökülmelere karşı önlem alınır. Tabanda atığın kanalizasyon veya yüzey suyuyla temas etmesini engelleyecek ayrı toplama mekanizması geliştirilir. Sadece yangın söndürme sırasında kullanılan suyun kontrollü tahliye edileceği drenaj noktalarına izin verilir.
(2) Ara depolama tesisinde iç ortam hava kalitesini sağlayacak sistem oluşturulur. Havalandırma sistemi, uçucu bileşikler, yanma sonucu ortaya çıkabilecek kirleticiler, mikroorganizma ve alerjenlerin, ortama verilecek emisyonların ve kokunun temizlenmesini sağlayacak şekilde kurulur ve işletilir. Bunun sağlandığı bilimsel bir raporla kanıtlanır.
(3) Binada depolama alanı ve komşu alanlar arasındaki duvarlar ve kapılar tuğla, beton gibi yanmayan malzemeden inşa edilir ve yangına en az 60 dakika dayanacak özelliğe sahip olmak zorundadır. Binadaki kapılar, pencereler ve havalandırma gereçleri de duvarlarla aynı dayanıklılığa sahip olmak zorundadır.
(4) İki kapalı alan arasındaki mesafenin asgari 3 m olması zorunludur.
(5) Depo binasının çatısı rüzgarla yayılan yangına karşı en az 30 dakika dayanabilecek malzemeden yapılması zorunludur.
(6) Depo binasının tercihen binanın karşıt duvarlarında iki kapısı olması zorunludur. Bu kapıların dışarıdan kilitlenebilir olması ve içerden anahtarsız açılması esastır.
(7) Depo binasının yangının dışarıdan binaya girmesini engelleyici uygun bir havalandırma sistemi ile elektrik kaçağı ve yıldırıma karşı topraklama sistemine sahip olması zorunludur.
Atıkların açık alanda depolanması
MADDE 11 – (1) Alanın taban yüzeyi, donma-çözülme, aşınma, asidik, bazik ve benzeri kimyasallara dayanıklı yüksek durabiliteli en az 25 cm beton ve tutuşmaz malzemeden yapılır. Beton üzerinde geçirimsiz malzeme kullanılır. Dökülmelere karşı önlem alınır. Tabanda atığın kanalizasyon veya yüzey suyuyla temas etmesini engelleyecek ayrı toplama mekanizması geliştirilir. Sadece yangın söndürme sırasında kullanılan suyun kontrollü tahliye edileceği drenaj noktalarına izin verilir.
(2) 1000 litre veya kilogramdan fazla tehlikeli atık depolandığı takdirde, açık alan ile kapalı alan arasındaki uzaklık en az 5 metre olmak zorundadır.
(3) Sıvı atıklar IBC gibi uygun ambalajlarda depolanmıyor ise, bu tür atıkların depolanmasına olanak sağlayacak tank çiftliği oluşturulur ve güvenlik havuzları ile donatılır. Her bir tank arası uzaklık asgari 3 m olmak zorundadır. Kurulacak tank çiftlikleri için TS 4943 standardı ile belirlenen esaslara uyulur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Acil Durum ve Güvenlik Önlemleri
Yangın teşhisi/algılanması ve söndürme
MADDE 12 – (1) Otomatik yangın teşhis ve söndürme sistemlerinin yanında, taşınabilir yangın söndürücülerin de mevcut olması ve periyodik bakımlarının yapılarak her zaman kullanıma hazır bulundurulması zorunludur.
(2) İnşaat ve işletme esnasında yangın teşhis ve söndürme sistemlerinin yetkili bir kurum tarafından uygunluğunun düzenli bir şekilde kontrol edildiğine dair belgeler Bakanlığa ibraz edilecek şekilde saklanır.
(3) Yangın teşhisi ve algılanması durumunda bölümler arası kapıların otomatik olarak kapanacağı ve yangının sıçramasının önleneceği şekilde kapıların ve pencerelerin kendiliğinden kapandığı sistemin kurulması zorunludur.
Yangın söndürme sırasında kullanılan suyun ve dökülmüş atığın toplanması
MADDE 13 – (1) Depolanan atığın, ambalajlama malzemesinin tipine ve depolanan atık miktarına bağlı olarak yangın söndürücülerin bulundurulması ve toprak, yeraltı suyu ve yüzeysel suyun kirlenmesini önlemek için ayrı bir toplama sisteminin kurulması zorunludur. Uyuşmaz atıklar için yangın söndürücüler ve dökülmüş atıklara ait toplama sistemleri ayrı tutulur. Toplama sistemi en büyük depo alanına göre boyutlandırılır.
(2) Tesiste dökülen atıkları absorbe etmek üzere kullanılacak maddeler/malzemeler yeterli miktarlarda bulundurulur. Dökülmüş atıkların nasıl uzaklaştırılacağıyla ilgili talimatnameler depolama alanına asılır. Bu talimatnameler, aşağıdaki bigileri kapsar:
a) Döküntüyü temizlemekle sorumlu kişiler ile her bir durum için alınacak emniyet tedbirleri,
b) Dökülen atığın yayılmasını engelleyecek absorpsiyon kimyasallarına ilişkin bilgiler ile kullanım şekli,
c) Depo bölümünün havalandırma sıklığı,
ç) Dökülen atık ve kullanılan absorbanların uzaklaştırılma yöntemleri.
Toplu koruma, hijyen, ilk yardım ve kişisel koruma
MADDE 14 – (1) Tesisin yükleme, boşaltma, sınıflandırma veya depolama alanlarındaki çalışanların sağlık ve güvenliklerinin öncelikle toplu koruma önlemleriyle korunması esastır.
(2) Tesiste çalışanların toplu koruma yöntemlerinin uygulanmasıyla önlenemeyen risklerden korunması maksadıyla en az aşağıdaki kişisel koruyucu donanımlara sahip olmaları ve bunları doğru şekilde kullanmaları sağlanır.
a) Solunum sistemi koruyucuları,
b) Göz ve yüz koruyucuları,
c) El ve kol koruyucuları,
ç) Ayak ve bacak koruyucuları,
d) Vücut koruyucuları, gövde ve karın bölgesi koruyucular.
(3) Depolama alanı yanında çalışanların kişisel korunma aletlerini ve kirli giysilerini bırakabilecekleri, ellerini yıkayabilecekleri ve duş alabilecekleri bir oda tahsis edilir.
(4) Depolama alanı içinde her bir birimde göz duşu ve lavabo bulundurulur. Depolama alanına mümkün olduğu kadar yakın bir ilk yardım birimi kurulur.
(5) Acil durum planlarının hazırlanması zorunludur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
İşletme Lisansı ve Tesisin İşletilmesi İle İlgili Hükümler
İşletme Lisansı
MADDE 15 – (1) Bu Tebliğin Üçüncü ve Dördüncü Bölümünde yer alan asgari teknik donanıma sahip tesisler, Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik kapsamında İşletme Lisansı almak zorundadır.
Atık Kabul Kriterleri
MADDE 16 – (1) Ara depolama tesislerinde, tesis lisansında belirtilen atıkların haricinde atık kabul edilmez. Düzgün şekilde ambalajlanmamış, tehlikeli atıklar için lisanslı bir araçla taşınmamış ve mevzuatı gereğince ulusal atık taşıma formu düzenlenmesi gereken atıklar için form düzenlenmeden gelen atıklar tesise kabul edilemez. Tehlikeli atıkların ara depolama tesisine kabul edilmelerinden ve tesiste depolanmalarından önce atıkların bileşimi ile ilgili bilginin sağlanması gereklidir. Atık üreticisinin, atığın bu tesislerde kabul edilebilmesi için atığın depolama tesisine naklinden önce atığın bileşimini ve diğer önemli özelliklerini içeren bilgi ve belgeleri hazırlamış olması zorunludur.
(2) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik Ek-IV Atık Listesinde (M) işareti ile işaretlenen atıkların tehlikeli olup olmadığına ilişkin analizin atık üreticisince ara depolama tesisine sunulması ve ara depolama tesisince de atığın belirtilen atık olup olmadığına ilişkin aşağıda bulunan kimyasal içerikleri ve fiziksel özelliklerine ilişkin doğrulama testlerinin tesiste bulunacak laboratuarda yapılması zorunludur. Ayrıca, ara depolama tesisine kabul edilecek bütün atık kodları için atıkların geri kazanım/bertarafına ilişkin analizlerin atık üreticilerince temin edilerek ara depolama işletmecisine verilmesi zorunludur.
(3) Atıkların analizinde aşağıdaki kimyasal içerikleri ve fiziksel özellikleri dikkate alınır:
a) Çeşitli ağır metal konsantrasyonları,
b) İnorganik kirleticilerin konsantrasyonu,
c) Organik kirleticilerin konsantrasyonu,
ç) Atıkların katı, sıvı, gaz, parlama noktası, donma noktası ve pH parametreleri içeren fiziksel özelliklerin tanımları.
Mesul mühendisin ve çevre görevlisinin görev ve sorumlulukları
MADDE 17 – (1) Tesisin işletmesinde çalışan mesul mühendis ve çevre görevlisi;
a) Tesise, Geçici faaliyet belgesi/ Lisansta kodları belirtilen atıkların haricinde atık kabul edilmemesini sağlamak/sağlattırmakla,
b) Taşıma lisansı olmayan araçlarla sevkiyatı yapılan atığın hiçbir şekilde tesise kabul edilmemesini sağlamak/sağlattırmakla,
c) Tesise gelen atıkların analizini yapmak/yaptırmakla,
ç) İşletme esnasında çalışan personelin baret, kulaklık, toz maskesi gibi koruyucu malzeme kullanmasını sağlamakla,
d) Tesisin risk taşıyan bölümlerinde çalışan personelin her türlü güvenliğini sağlamak/sağlattırmakla,
e) Bu bölümlere izinsiz olarak ve yetkili kişilerin dışında girişlerin önlenmesini sağlamak/sağlattırmakla,
f) Yangın söndürme araçlarının düzenli olarak kontrolünün yapılması, dolu ve boş olarak ayrı depolanmasını, kolaylıkla görülebilecek yerlere konulmasını, bulunduğu yerlerin levha ile işaretlenmesini ve tüplerin yerini gösteren krokinin tesis giriş ve çıkışlarında kolay görünebilecek yerlere asılmasını sağlamak gibi işleri yapmak/yaptırmakla,
g) Tesiste Güvenlik Talimatnamesi, itfaiye, sağlık kuruluşu, ambulans gibi acil yardım kuruluşlarına ait bilgilerin herkesin görebileceği yerlere asılması, acil eylem planının hazırlanarak, İl Çevre ve Orman Müdürlüğüne sunulmasını sağlamakla,
ğ) Tesise hiçbir şekilde radyoaktif, gaz, patlayıcı madde ve bulaşıcı hastalık riski olan materyallerin kabul edilmemesini sağlamak/ sağlatmakla,
h)Tesise giren ve tesisten çıkan atık envanterini tutmak ve esasları Bakanlıkça belirlenen aylık faaliyet bilgilerini Bakanlığa veya Bakanlığın yetkilendirdiği kurumlara raporlamakla,
yükümlüdür.
ALTINCI BÖLÜM
Diğer Hususlar
Ara depolama tesislerinde bulunması gereken ek hizmet birimleri
MADDE 18 – (1) Ara depolama tesisinde aşağıdaki ek hizmet birimlerinin bulunması zorunludur:
a) Kantar ve atık kabul bölümü ve büro,
b) Araç parkı,
c) Nem tayin cihazı, pH iyon-metre, kalorimetre, parlama noktası tayin cihazı, kül fırını, desikatör, buzdolabı, etüv, terazi ve muhtelif sarf malzemeleri bulunan laboratuar,
ç) Kamyon ve konteynır temizleme yeri,
d)Yemekhane, soyunma yeri, duş, idari bina,
e) Atıksu arıtma tesisi.
Eğitim
MADDE 19 – (1) Çalışanların, periyodik olarak atık yönetimi, iş sağlığı ve güvenliği ve koruma yöntemleri konularında ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda yetkili kişi, kurum ve kuruluşlardan eğitim almaları sağlanır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Son Hükümler
Cezai müeyyide
MADDE 20 – (1) Bu Tebliğde belirtilen şartlara uyulmaması halinde, 2872 sayılı Çevre Kanununun 15 ve 20 nci maddelerindeki yaptırımlar uygulanır.
Geçiş süreci
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ara depolama lisansı almış mevcut tesisler, bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapmış oldukları protokolleri, Tebliğin yürürlüğe girmesini müteakip 3 ay içerisinde Bakanlığa vermek zorundadır.
(2) Mevcut tesisler, bu Tebliğ ile belirlenen fiziksel koşullara 2 yıl içerisinde uyum sağlamakla yükümlüdür.
Yürürlük
MADDE 21 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 22 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Orman Bakanı yürütür.