Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğü
| 24 Mart 2012 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 28243 MİLLETLERARASI ANDLAŞMA Karar Sayısı : 2012/2813 4 Mart 2010 tarihinde Ankara’da imzalanan ve 6/12/2011 tarihli ve 6254 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan ekli “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Yeni Zelanda Hükümeti Arasında Hava Hizmetlerine Dair Anlaşma”nın onaylanması; Dışişleri Bakanlığının 23/1/2012 tarihli ve HUM/8027113 sayılı yazısı üzerine, 31/5/1963 tarihli ve 244 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 10/2/2012 tarihinde kararlaştırılmıştır. Abdullah GÜL CUMHURBAŞKANI Recep Tayyip ERDOĞAN Başbakan B. ARINÇ A. BABACAN B. ATALAY B. BOZDAĞ Başbakan Yardımcısı Başbakan Yardımcısı Başbakan Yardımcısı Başbakan Yardımcısı S. ERGİN F. ŞAHİN E. BAĞIŞ N. ERGÜN Adalet Bakanı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği Bakanı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı F. ÇELİK E. BAYRAKTAR C. YILMAZ M. Z. ÇAĞLAYAN Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Çevre ve Şehircilik Bakanı Dışişleri Bakanı V. Ekonomi Bakanı S. ERGİN E. BAYRAKTAR M. M. EKER H. YAZICI Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı V. Gençlik ve Spor Bakanı V. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Gümrük ve Ticaret Bakanı İ. N. ŞAHİN C. YILMAZ E. GÜNAY M. ŞİMŞEK İçişleri Bakanı Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı Ö. DİNÇER İ. YILMAZ V. EROĞLU Milli Eğitim Bakanı Milli Savunma Bakanı Orman ve Su İşleri Bakanı R. AKDAĞ B. YILDIRIM Sağlık Bakanı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE YENİ ZELANDA HÜKÜMETİ ARASINDA HAVA HİZMETLERİNE DAİR ANLAŞMA (Bundan sonra “Taraflar” olarak anılacak olan) Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ve Yeni Zelanda Hükümeti 7 Aralık 1944 yılında Şikago’da imzaya açılmış olan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesinin ve Uluslararası Hava Hizmetleri Transit Anlaşmasının Tarafları olarak; Havayolları arasında rekabete dayalı uluslararası havacılık sistemini ilerletmek ve havayollarını yenilikçi ve rekabetçi hizmetler geliştirmek ve uygulamak için teşvik etmek arzusuyla; Hava araçlarının güvenliğine karşı yapılan, kişi ve mülkiyetleri tehlikeye atan, hava taşımacılığını olumsuz etkileyen ve sivil havacılığın emniyeti konusunda halkın güvenini zedeleyen hareket ve tehlikeler konusundaki ciddi endişelerini teyit ederek ve uluslararası hava taşımacılığında en üst seviyede emniyet ve güvenliği sağlamak arzusuyla; Aşağıdaki şekilde anlaşmışlardır: MADDE 1 Tanımlar Bu Anlaşma amacı doğrultusunda, metin içeriği aksini gerektirmediği takdirde, a) “Havacılık otoriteleri” terimi Türkiye Cumhuriyeti için Ulaştırma Bakanlığı ve Yeni Zelanda için Sivil Havacılık konusundan sorumlu Bakanlık veya sözü geçen her iki otorite için herhangi bir görevi yerine getirmeye yetkili herhangi bir teşekkül ya da kişiyi; b) “Mutabık kalınan hizmetler” terimi, trafiğin alınması ve boşaltılması için 3. Maddenin alt paragraf 1 (c)’de belirtilen seferleri; c) “Anlaşma”, terimi, bu Anlaşmayı, Eklerini ve bunlarda yapılabilecek her türlü değişiklikleri; d) “Hava taşımacılığı” terimi, yolcu, bagaj, kargo ve postanın ayrı ayrı ya da bir arada, ücret ya da kiralama yoluyla, hava araçları vasıtasıyla taşınmasını; e) “Havayolu” terimi, hava taşımacılığı pazarlaması ya da işletmesinde bulunan her türlü hava taşıma işletmesini; f) “Kapasite” terimi, bu Anlaşma uyarınca, (her şehirden karşılıklı ya da ülkeden ülkeye) veya günlük, haftalık, sezonluk ya da yıllık olarak belli bir dönemde bir hatta sunulan uçuş sayısı (frekans), koltuk ya da kargo tonajı şeklinde belirlenen sefer miktarını(larını); ifade etmektedir. g) “Sözleşme” terimi, 7 Aralık 1944 tarihinde Şikago’da imzaya açılan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesini ifade eder ve aşağıdakileri de kapsar: - belirli bir zamanda her iki Taraf için yürürlükte olması kaydıyla, söz konusu Sözleşmenin 90’ncı Maddesi uyarınca benimsenmiş olan Ekler ve değişiklikler; - söz konusu Sözleşmenin 94 (a) Maddesine göre yürürlüğe giren ve her iki Tarafça onaylanmış değişiklikler h) “Tayin edilen havayolu”, bu Anlaşmanın 2. Maddesine (Tayin edilme, Yetkilendirme ve İptal edilme) göre tayin edilen veya yetkilendirilen havayolu ya da havayollarını, i) “Yer hizmetleri” , yolcu, kargo ve bagaj hizmetleri ve ikram kolaylıkları ve/veya hizmetleri de dahil olmak üzere çeşitli hizmetleri; j) “ICAO” Uluslararası Sivil Havacılık Örgütünü; k) “Uluslararası hava taşımacılığı” birden fazla Devletin ülkesi üzerindeki hava sahasının kullanıldığı hava taşımacılığını; l) “Pazarlamacı havayolu”, kod paylaşımı vasıtasıyla başka bir havayolu şirketince işletilen hava aracı ile hava taşımacılığı sunan havayollarını; m) “Teknik iniş” terimi, Sözleşmenin 96. Maddesinde belirtilen anlamı ifade etmektedir. n) “Ücret tarifesi” terimi, yolcu (onların bagajları) bagaj veya kargo (posta hariç) taşınması için alınacak her türlü fiyatları, oranları ve bu fiyatların geçerli olduğu şartları; ki bu fiyatlara komisyon ücretleri ve taşıma belgeleri satışı için diğer ek ödemeler dahil, fakat posta taşınması ödemeler ve şartlar hariçtir. o) “Ülke” terimi, Yeni Zelanda tarafı açısından Tokelau’nun hariç bırakılması kaydıyla, Sözleşmenin 2. Maddesindeki anlamı; p) “Kullanıcı ücretleri”, havayollarına, havayolu, havayolu çevresi, hava seyrüsefer ve havacılık güvenliği olanak ve hizmetleri için hizmet sağlayıcısı tarafından uygulanan ücreti ifade etmektedir. MADDE 2 Tayin Etme, Yetkilendirme ve İptal Etme 1. Her bir Taraf, bu Anlaşma uyarınca uluslararası hava taşımacılığında yer almak istediği sürece, dilediği sayıda havayolunu tayin etme ve bu tayinleri geri çekme veya değiştirme hakkına sahip olacaktır. Bu tayinler yazılı şekilde diplomatik kanallar yoluyla diğer Tarafa bildirilecektir. 3. Maddenin 1(a) ve 1(b) alt paragraflarında sözü geçen haklara sahip havayolları için tayin edilme gerekmeyecektir. 2. Tayin edilen havayolundan, hava aracının işletilmesi ve seyrüseferine dair işletme yetkilerinin ve teknik izinlerinin tavsiye edilen biçim ve şekilde tayininin ve uygulamaların alınmasından sonra, tayin edilen havayolu; a) Tayin edilmiş bir havayolunun hakiki sahipliği ve etkin kontrolünün bu havayolunu tayin eden Tarafın veya uyruklarının elinde bulunması, b) Havayolunun kendisini tayin eden Tarafın ülkesinde kurulmuş olması ve yerleşik olması, c) Havayolu, uluslararası hava taşımacılığı işletmeciliği için Sözleşmenin hükümlerine uygun olarak, yönetmelik ve kurallarca öngörülen şartları karşılayacak nitelikleri taşıyor olması, d) Havayolunun gerekli işletme izinlerine sahip olması, e) Havayolunu tayin eden Tarafın, bu Anlaşmanın 5. Maddesinde (Emniyet) ve 6. Maddesinde (Havacılık Güvenliği) belirtilen standartlara sahip olması ve bu standartları uyguluyor olması, koşullarını sağladığı takdirde, karşı Taraf gerekli yetkileri gecikmeden tanıyacaktır. 3. Bir havayolu bu şekilde tayin edildikten ve yetkilendirildikten sonra, bu Anlaşmanın uygulanan hükümlerine uyması karşılığında uluslararası hava taşımacılığına başlayabilir. 4. Bu Maddenin 2. paragrafında belirtilen şartların yerine getirilmemesi veya havayolunun bu Anlaşma altında öngörülen hükümlere göre işletilmemesi durumunda, her bir Taraf karşı Tarafça tayin edilen havayolunun işletme yetkilerini veya teknik izinlerini geri çekebilir, iptal edebilir, askıya alabilir veya kısıtlayabilir. 5. Bu Maddenin 2(a)’dan 2(d)’ye kadar olan alt paragrafları ile ilgili daha ileri uyumsuzlukların önlenmesi için acil bir işlem gerekmediği takdirde, bu Maddenin 4. paragrafında belirtilen haklar diğer Tarafla istişareden sonra uygulanacaktır. 6. Bu Madde her bir Tarafın diğer Tarafın havayolu veya havayollarının bu Anlaşmanın 5. Maddesi (Emniyet) ve 6. Maddesi (Havacılık Güvenliği) ile uyumlu işletme yetkisi ve izni üzerindeki geri çekme, iptal etme, kısıtlama ve kayıt koyma haklarını kısıtlamaz. MADDE 3 Hakların Tanınması 1. Her bir Taraf diğer Tarafa, diğer Tarafın havayoluna uluslararası hava taşımacılığını yürütebilmesi için aşağıdaki hakları tanır: a) Kendi ülkesi üzerinden iniş yapmadan uçma hakkı; b) Ülkesine teknik iniş yapma hakkı; c) Tayin edilen havayolları için Ek 1’de belirtilen hatlarda seferler işletmek ve yolcu, kargo, posta almak ve bırakmak amacıyla ülkesine iniş yapma hakkı; ki bunlar bundan sonra “Mutabık kalınan hizmetler” olarak tanımlanacaktır ve; d) Bu Anlaşmada başka bir şekilde belirtilmiş haklar 2. Bu Maddedeki hiçbir husus bir Tarafın havayolu veya havayollarına diğer Tarafın ülkesindeki noktalar arasında ücret karşlığı yolcu, bagaj, kargo taşıma, posta alma ve bırakma hakkını verdiği şeklinde anlaşılamaz. MADDE 4 Yasaların Uygulanması 1. Bir Tarafın ülkesine girişte, ülkesinde ve ülkesinden ayrılışta, sözü geçen Tarafın hava aracının işletilmesine ve seyrüseferine dair yasa, yönetmelik ve kurallarına diğer Tarafın havayollarınca uyulacaktır. 2. Bir Tarafın ülkesine girişte, ülkesinde ve ülkesinden ayrılışta, sözü geçen Tarafın yolcular, mürettebat, kargo ve hava aracının ülkeye girişi ya da ayrılışına dair kanun, yönetmelik ve kurallarına (giriş, giriş izni, havacılık güvenliği, göç, pasaport, daha ileri yolcu bilgisi, gümrük ve karantina veya posta ve gerektiğinde posta ile ilgili yönetmelikler ve kurallar) yolcular, mürettebat ve kargo tarafından ya da onlar adına uyulacaktır. 3. Hiçbir Taraf, benzer hava taşımacılığında bulunan kendi havayoluna veya herhangi bir diğer havayoluna giriş, giriş izni, havacılık güvenliği, göç ve pasaport kontrolü, daha ileri yolcu bilgisi, gümrük, karantina ve benzer yönetmeliklerin uygulanmasında diğer Tarafın havayolunun özerinde bir öncelik tanımayacaktır. 4. Her bir Tarafın ülkesinde doğrudan transit geçen ve bu amaçla kendilerine havaalanında ayrılan kısımdan ayrılmayan yolcu, bagaj ve kargo havacılık güvenliği, narkotik kontrolü, göç gerekleri ve özel durumlarda ilgili Tarafın yasa ve yönetmeliklerinin gerektirdiği ve özel durumlar halinde kontrole tabi olabilir. Doğrudan transit geçen bagaj ve kargo gümrük ve diğer benzer vergilerden muaf tutulacaktır. MADDE 5 Emniyet 1. Bir Tarafça verilen veya geçerli kılınan ve halen yürürlükte bulunan uçuşa elverişlilik sertifikaları, yetki sertifikaları ve lisanslar diğer Tarafça, bu Anlaşmanın öngördüğü mutabık kalınan hizmetlerin işletilmesi amacıyla, bu sertifika veya lisansların verilmiş veya geçerli kılınmış bulundukları kuralların Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi gereğince konulmuş veya konulabilecek minimum standartlara eşit veya bunların üzerinde olmaları şartıyla geçerli olarak tanınacaktır. 2. Her bir Tarafın havacılık otoriteleri tarafından, mutabık kalınan hizmetlerin işletilmesinde, herhangi bir şahıs ya da tayin edilen havayolu ya da uçağa verilen, yukarıdaki 1. paragrafta belirtilen lisans ve sertifikalarla ilgili ayrıcalık ve şartların, sözleşmede belirlenen asgari standartlardan bir farklılığa izin vermesi ve bu farkın ICAO tarafından tanınması durumunda, diğer Taraf söz konusu sorunun açıklığa kavuşması hususunda havacılık otoriteleri arasında istişare talep edebilir. 3. Her bir Taraf, diğer Tarafça tescil edilen hava aracına veya kendi uyruğundaki kişilere verilen lisanslar ve yeterlilik belgelerini kendi ülkesine yapılan uçuşlarda ve inişlerde, tanıma veya reddetme hakkını saklı tutar. 4. Her bir Taraf, havacılık olanakları, uçuş mürettebatı, hava aracı ve hava aracının işletilmesine dair konularda diğer Tarafın sağladığı emniyet standartları hakkında istediği zaman istişare talep edebilir. Bu istişareler talepten itibaren 30 gün içinde gerçekleştirilecektir. 5. Bu istişareleri takiben, eğer Taraflardan biri diğerinin o sırada Sözleşmeye göre belirlenen ve 4. paragrafta sözü geçen alanlarda emniyet standartlarını etkili bir şekilde sağlamadığını ve uygulamadığını tespit ederse, diğer Taraf bu tespitler hakkında ve bu standartlara uyulması için gerekli girişimler hakkında bilgilendirilecektir. Daha sonra diğer Taraf, Taraflarca uzlaşılan belli süre zarfında uygun olan düzeltmeleri yapacaktır. 6. Bu Maddenin 7. paragraftan 10. paragrafa kadar olan kısımları, bu Maddenin 1. paragraftan 5. paragrafa kadar olan kısımlara ve Sözleşmenin 33. Maddesi altındaki Tarafların yükümlülüklerine ek teşkil etmektedir. 7. Sözleşmenin 16. Maddesine uygun olarak, bir Tarafın havayolu tarafından veya havayolu adına işletilen hava aracının diğer Tarafın ülkesine ya da ülkesinden sefer düzenlerken, ülkesinde bulunduğu Tarafın yetkili temsilcileri tarafından olağandışı bir gecikmeye yol açmamak şartıyla incelemeye tabi olabileceği konusunda Taraflar mutabık kalmışlardır. Söz konusu incelemenin amacı hava aracının ilgili evraklarının ve mürettebatın lisanslarının geçerliliğini ve hava araç ve teçhizatının durumunun o sırada Sözleşmede belirlenen standartlara uygunluğunu doğrulamak olacaktır. 8. Havayolu işletmesinin emniyetini sağlamak için acil bir eylem gerekmesi durumunda, her bir Taraf, diğer Tarafın havayolu veya havayollarının işletme yetkilerini o anda askıya alma veya değiştirme hakkını saklı tutar. 9. 8. paragraf uyarınca, bir Tarafça yapılan herhangi bir hareket, bunu gerektiren sebep ortadan kalktığında durdurulacaktır. 10. Bu Maddenin 5. paragrafı uyarınca, eğer sözü geçen birinci Taraf mutabık kalınan süre dolduğunda adı geçen ikinci Tarafın ilgili standartlara hala uymadığını belirlerse, adı geçen birinci Taraf ICAO Genel Sekreterine danışacaktır. Genel Sekreter ayrıca adı geçen birinci Tarafça bir sonraki uygun çözüm hakkında bilgilendirilecektir. MADDE 6 Havacılık Güvenliği 1. Taraflar, uluslararası hukuka göre mevcut hak ve yükümlülüklerine uygun olarak, sivil havacılık güvenliğinin yasadışı müdahalelere karşı korunması amacıyla birbirlerine karşı üstlendikleri yükümlülüğün, bu Anlaşmanın ayrılmaz bir parçasını teşkil ettiğini teyit ederler. Taraflar, uluslararası hukuka göre mevcut haklarının ve yükümlülüklerinin genel niteliklerini kısıtlamaksızın, özellikle 14 Eylül 1963 tarihli, Hava Araçlarında İşlenen Suçlar ve Diğer Eylemlere ilişkin Tokyo Sözleşmesi, 16 Aralık 1970 tarihli Hava Araçlarının Yasadışı Yollarla Ele Geçirilmesinin Önlenmesine ilişkin Lahey Sözleşmesi, 23 Eylül 1971 tarihli Sivil Havacılık Güvenliğine Karşı İşlenen Suçların Önlenmesine ilişkin Montreal Sözleşmesi ve bunun eki protokolü olan 24 Şubat 1988 tarihli Uluslararası Sivil Havacılığa Hizmet Veren Hava Limanlarında Yasadışı Şiddet Eylemlerinin Önlenmesine ilişkin Montreal Protokolü ve Tarafların taraf oldukları sivil havacılık güvenliğine ilişkin diğer herhangi bir sözleşmeye ve protokole uygun hareket edeceklerdir. 2. Taraflar, sivil hava araçlarının yasadışı yollarla ele geçirilmesini önlemek, bu hava araçlarının, yolcularının ve mürettebatının, havaalanlarının ve hava seyrüsefer tesislerinin emniyetine karşı diğer yasadışı eylemleri ve sivil havacılığın güvenliğine ilişkin diğer herhangi bir tehdidi bertaraf etmek üzere, talep halinde birbirlerine gerekli her türlü yardımda bulunacaklardır. 3. Taraflar karşılıklı ilişkilerinde, Taraflara uygulanabilir olduğu ölçüde, Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü tarafından konulan ve Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesine Ek olarak kabul edilen havacılık güvenliği hükümlerine uygun olarak hareket edeceklerdir. Taraflar, kendi tescilindeki hava aracı işletmecilerinin veya işyeri merkezi ülkelerinde bulunan veya ülkelerinde sürekli mukim olan hava aracı işletmecilerinin ve ülkelerindeki havaalanı işletmecilerinin söz konusu havacılık güvenliği hükümlerine uygun hareket etmelerini isteyeceklerdir. Her bir Taraf diğer Tarafı ulusal yönetmelik ve uygulamalar ile eklerdeki havacılık güvenlik standartları arasındaki herhangi bir fark hakkında bilgilendirecektir. Her bir Taraf karşı Tarafla bu farkları görüşmek üzere istediği zaman istişare talep edebilir. 4. Söz konusu hava aracı işletmecilerinden, bir Tarafın ülkesine giriş için, bu ülkeden çıkış için veya bu ülkede kalınan süre zarfında bu Tarafça, yukarıdaki (3) paragrafta atıf yapılan havacılık güvenliği hükümlerine uymaları istenebilir. Taraflardan her biri, kendi ülkesinde hava araçlarının güvenliğinin sağlanması, yolcuların, mürettebatın el bagajlarının, genel bagajın, kargo ve hava aracı levazımatının yükleme ve boşaltma öncesinde ve sırasında kontrolü amacıyla yeterli tedbirlerin alınmasını ve etkin şekilde uygulanmasını sağlayacaktır. Taraflardan her biri, özel bir tehdidin bertaraf edilmesi amacıyla diğer Tarafın makul özel güvenlik tedbirleri alınması yolunda yapacağı herhangi bir talebi olumlu şekilde dikkate alacaktır. 5. Sivil hava araçlarının yasadışı yollarla ele geçirilmesi olayı veya bu doğrultuda bir tehdidin olması veya hava araçlarına, yolcularına ve mürettebatına, havaalanlarına veya hava seyrüsefer tesislerine yönelik diğer yasadışı müdahalelerin meydana gelmesi halinde Taraflar, haberleşmede ve bu tür bir olayın veya olay tehdidinin süratli ve güvenli biçimde sona erdirilmesini amaçlayan diğer uygun tedbirlerin alınmasında kolaylık sağlayarak birbirlerine yardımcı olacaklardır. 6. Her bir Taraf uyarıyı takip eden 60 gün içinde (veya havacılık otoritelerinin anlaşmaları halinde daha kısa bir süre zarfında) kendi ülkesine veya kendi ülkesinden olan uçuşlarda diğer Tarafın hava aracı işletmecilerince uygulanan ya da uygulanması planlanan güvenlik tedbirleri için karşı Tarafın ülkesinde kendi havacılık otoriteleri için bir değerlendirme yapma hakkına sahiptir. Böyle bir değerlendirmenin yapılması için gerekli idari düzenlemeler havacılık otoritelerince ortak belirlenecek ve bu değerlendirmelerin hızlıca yapılması için gecikmeden uygulanacaktır. 7. Bir Tarafın, diğer Tarafın bu Maddenin hükümlerinden saptığına dair makul gerekçeleri olması halinde, ilk Taraf derhal istişare talep edebilir. Bu istişareler herhangi bir Tarafın talebinin ulaşmasından itibaren 15 gün içinde başlayacaktır. MADDE 7 Kullanıcı Ücretleri 1. Tarafların her biri, havalimanı, havalimanı çevresi, hava seyrüsefer ve havacılık güvenliği olanakları ve hizmetlerinden sorumlu olanları makul, ayrımcı olmayan ve kullanıcıların sınıfları arasında eşit dağılıma dayanarak kullanıcılardan ücret toplanması konusunda teşvik etmek için elinden gelenin en iyisini yapacaktır. 2. Makul ücretler, tesis ve hizmetleri sağlayan yetkili ücretlendirme otoritelerinin masraflarının tümünü yansıtır fakat bunları geçmeyecektir. Bunlar amortisman düşüldükten sonra varlıklar için makul bir geri dönümü içerebilir, Tesis ve hizmetler için konulan ücretler verimli ve ekonomik temellere dayanmalıdır. Ücretlerde ayrım gözetilmemesi için yabancı havayollarından toplanacak ücretler, bir Tarafın benzer uluslararası seferler yapan kendi havayollarına uygulanandan yüksek olmayacaktır. 3. Taraflar ücretlerin makul, haklı ve bu Maddenin 1. ve 2. fıkralarına uyumlu dağılımının yapılmasını sağlamak için yetkili ücretlendirme otoriteleri ve havayolları arasında gerekli olabilecek bilgi alışverişini teşvik edecektir. 4. Ücretlerin artırılması veya yeniden belirlenmesi yetkili ücretlendirme otoriteleri ve havayolları arasında yeterli istişareleri takiben olacaktır. Kullanıcıların görüşlerini belirtebilmesini teminen, kullanıcı ücretlerinde değişiklik amacıyla herhangi bir teklif için makul uyarı değişiklikler yapılmadan önce bildirilecektir. MADDE 8 İstatistikler 1. Bir Tarafın havacılık otoriteleri, diğer Tarafın tayin edilen havayolundan bu Anlaşma çerçevesinde gerçekleştirilen hizmetlerde, o havayolu tarafından taşınan trafik ile ilgili istatistiki bilgileri talep edebilir. 2. Her bir Tarafın havacılık otoriteleri tayin edilen havayollarınca sağlanması gereken istatistiklerin mahiyetini belirleyebilir, ve bu gereklilikleri ayrım gözetmeden uygulayacaktır. MADDE 9 Gümrük Vergileri ve Diğer Harçlar 1. Her bir Tarafın havayollarınca uluslararası hava taşımacılığında işletilen hava araçları, ulusal otoritelerin koyduğu tüm ithalat sınırlamaları, gümrük vergileri, tüketim vergileri ve benzer ücret ve harçlardan muaf olacaktır. Yedek parçalar, normal hava aracı teçhizatı ve sadece hava araçlarının işletilmesi veya onarım, bakım ve hizmeti için kullanılması planlanan diğer kalemler, bu teçhizat ve kalemler sadece hava aracında kullanılması ve ülkeden çıkarılması kaydıyla benzer şekilde muaf olacaklardır. 2. a) Söz konusu havayolunca uluslararası hava taşımacılığının kurulması ve sağlanması amacıyla, her durumda hava aracının içerisinde kullanılmak kaydıyla, bir Tarafın ülkesine diğer Tarafın havayolunca getirilmiş veya bir Tarafın havayoluna diğer Tarafın ülkesinde tedarik edilmiş olsa da, aşağıdaki kalemler Tarafların ulusal otoritelerince konulan ithalat sınırlamaları, gümrük vergileri, tüketim vergileri ve benzer ücret ve harçlardan muaf olacaktır. i. Hava aracı levazımatı (yiyecek, içecek ve uçuş esnasında yolculara satılacak ya da yolcularca kullanılacak ürünler gibi kalemler fakat bunlarla sınırlı değil); ii. Yakıt, yağlama maddeleri (hidrolik sıvılar dahil) ve tüketilebilir teknik malzemeler; ve iii. Motorlar dahil olmak üzere yedek parçalar. b) Bu muafiyetler, söz konusu kalemler uçağa alındıkları diğer Tarafın ülkesi üzerinde olan yolculukların her hangi bir kısmında kullanılsa dahi uygulanacaktır. 3. Bu Madde altında sağlanan muafiyetlere, bir Tarafın havayoluna diğer Tarafın ülkesinde sağlanan hizmetlerin masraflarına dayanan harçlar dahil değildir. 4. Bu Maddenin 1. ve 2. paragraflarında belirtilen ve bir Tarafın havayolunca hava aracının içinde hava aracının işletilmesi için kullanılan, normal hava aracı teçhizatı, yakıt ikmalleri, yağlayıcılar (hidrolik sıvılar dahil) ile diğer kalemler, diğer Tarafın ülkesinde sadece o Tarafın gümrük otoritelerinin onayı ile indirilebilir. Havayolunun hizmetleri için kullanılması amaçlanan hava aracı levazımatı herhangi bir durumda indirilebilir. Bu Maddenin 1. ve 2. paragraflarında sözü geçen teçhizat ve malzemelerin ülke dışına çıkana kadar uygun otoritelerin idaresi veya kontrolü altında tutulması gerekebilir veya o Tarafın uygun yasa ve mevzuatına uygun şekilde indirilebilir. 5. Bu Maddede sağlanan muafiyetler, bir Tarafın havayolu veya havayolları bu Maddenin 1. ve 2. paragraflarında belirtilen kalemler için başka havayolu ya da havayollarıyla karşı Tarafın ülkesinde yükleme veya transfer için anlaşmaya yaptıysa, benzer şekilde diğer havayolu ya da havayollarına da diğer Tarafın bunları sağlaması şartıyla verilecektir. MADDE 10 Ücret Tarifeleri 1. Her bir Taraf, trafiğin taşınması için her bir havayolunun kendi ücret tarifesini belirlemesine izin verecektir. 2. Ulusal yasa ve yönetmeliklerle zorunlu kılınmadıkça, havayollarınca belirlenen ücret tarifelerinin herhangi bir Tarafın havacılık otoritelerine bildirilmesi gerekmeyecektir. 3. Herhangi bir havacılık otoritesi diğer Tarafın havayolu tarafından sunulan ya da geçerli olan ücret tarifesinden memnuniyetsizlik duyarsa ve eğer herhangi bir otoriteden talep gelirse, havacılık otoriteleri konuyu istişareler yoluyla çözmek için elinden geleni yapacaktır. Hiçbir durumda, bir Tarafın havacılık otoritesi, diğer Tarafın havayolunun tarifesinin yürürlüğe girmesini veya devamını önlemek için tek taraflı bir harekette bulunmayacaktır. MADDE 11 Kapasite 1. Bu Anlaşma çerçevesinde, her iki Tarafın havayolu işletmelerine, kendi ülkeleri arasında belirtilen hatlarda, mutabık kalınan seferleri işletmeleri için adil ve eşit imkan sağlanacaktır. 2. Sağlanacak olan kapasite, hizmetler başlamadan önce, Tarafların havacılık otoriteleri arasında karşılıklı olarak belirlenecektir. Başta kararlaştırılan bu kapasite zaman zaman anılan otoritelerce gözden geçirilebilir. MADDE 12 Ticari Fırsatlar 1. Her bir Tarafın havayolları, diğer Tarafın ülkesinde şu haklara sahip olacaktır: (a) Promosyon, satış ve hava ulaşım idaresi için “offline” ofisler dahil, ofis açma hakkı, (b) Herhangi bir şahsa hava ulaşım pazarlama ve satışlarını, ofisleri ve kendi takdirine bağlı olarak, acenteleri ve arabulucuları vasıtasıyla, kendi ulaşım belgelerini kullanarak yapma hakkı, (c) Diğer Tarafın ülkesinde işletilen herhangi bir havayolunun, şirketin veya bir kuruluşun personelini ve hizmetlerini kullanma hakkı. 2. Bir Tarafın havayolları, diğer Tarafın giriş yapma, konaklama ve çalışmaya ilişkin yasa ve yönetmeliklerine uygun olarak, hava ulaşımı açısından gerekli gördüğü sürece, kendi idari, satış, teknik, işletmen ve diğer uzman personelini diğer Tarafın ülkesine getirme hakkına sahip olacaktır. Bu yasa ve yönetmeliklere uygun olarak, bu Maddede belirtilen temsilci ve personelin çalışma izinleri, vizeleri ve diğer ilgili evrakı en az gecikme ile verilecektir. 3. Her bir Tarafın tayin ettiği havayolları, yerel veya serbest çevrilebilir para birimi ile hava ulaşım hizmeti satmakta, herhangi bir şahıs da bu hizmeti almakta özgür olacaktır. Her havayolu, fonlarını serbest çevrilebilir bir para birimine çevirmekte ve diğer Tarafın toprağına transfer etmede serbest olacaktır. Diğer Tarafın ulusal yasalarına, yönetmeliklerine ve politikalarına tabi olarak, uçuşlar esnasında elde edilen gelirlerin talep tarihinde dış pazarındaki oranlar üzerinden çevirme ve ülkesine transfer etme hakkına sahip olacaktır. Sözü geçen çevirme ve transfer için normal olarak alınan ücret dışında herhangi bir ücrete tabi tutulmayacaktır. 4. Her bir Tarafın havayolları tercihine göre diğer Tarafın ülkesinde, yakıt alımı dahil yaptığı yerel harcamalarda, yerel para birimiyle veya yerel döviz mevzuatı izin verdiği takdirde, serbestçe çevrilebilir başka bir dövizle ile ödeme yapabilecektir. 5. Her bir Tarafın tayin edilmiş havayolları, rekabet hususunda yürürlükte olan kanun ve düzenlemelere tâbi olarak, uygun güzergâh ve trafik haklarına sahip bulunmak ve satışı yapılan her bir bilet için, müşteriye hizmetin hangi kısmının hangi havayolu tarafından gerçekleştirileceği bildirilmek koşuluyla aşağıda belirtilen anlaşmalar için; a) aynı Tarafın havayolu/havayollarıyla b) diğer Tarafın havayolu/havayollarıyla ve/veya c) üçüncü bir ülkenin havayolu veya havayollarıyla bloke edilmiş koltuk, kod paylaşımı ve diğer ticari anlaşmalar gibi pazarlama anlaşmaları yapabilirler. 6. Tarafların havacılık otoriteleri tarafından karşılıklı olarak aksi kararlaştırılmadıkça, pazarlamacı havayolu olarak kod paylaşımı yapıyorken, her iki Taraf havayolları tarafından da belirlenip satışa sunulabilecek olan kapasite, bu Anlaşma altında herhangi bir sınırlamaya tâbi değildir. 7. (a) Bir Tarafın tayin edilen havayolu veya havayolları, karşılıklılık ilkesi temelinde ve her iki Tarafın milli mevzuat ve yönetmeliklerine tabi olarak, diğer Tarafın ülkesinde isteğe göre ya kendisi mevzuatlarda belirlenen yer hizmetlerini verebilir ya da bu hizmetlerin, tamamen ya da kısmen, diğer Tarafın otoritelerince yetkilendirilmiş herhangi bir acente vasıtasıyla yapılmasını sağlayabilir. (b) Yukarıda belirtilen hakların ifası yalnızca havaalanı emniyeti veya güvenliği mülahazaları ile ortaya çıkan fiziki ve operasyonel sınırlamalara tabidir. Herhangi bir sınırlama, aynı sınırlamaya aynı anda maruz kalan benzer uluslararası hava hizmetleri yapan en elverişli anlaşma koşullarının uygulandığı herhangi bir havayoluna daha az elverişli olmayan koşullarda uygulanır. 8. İşletilen hava aracı ve mürettebat güvenlik standartlarına ve gerekliliklerine uyduğu müddetçe, her bir Tarafın havayollarına, diğer havayolları dahil herhangi bir şirketten kiralanmış hava aracı veya mürettebat ile uluslararası hava ulaşımında bulunma izni verilecektir. 9. Taraflar, bu Anlaşma çerçevesinde belirlenen hakların ve yetkilerin etkin kılınması için, her bir Tarafın havayollarının diğer Tarafın ülkesinde, karşılıklı olarak belirlenmiş havalimanlarına ayrım gözetilmeksizin giriş yapma fırsatı olması gerektiğini tanıyacaklardır. MADDE 13 Rekabet 1. Zaman zaman değişikliğe uğrayan her bir Tarafın rekabet kanunu, ilgili Tarafın kendine ait olan yargı alanı içinde işletilen havayollarına uygulanacaktır. Bu yasalarla izin verildiğinde, bir Taraf veya bu Tarafın rekabet otoritesi, havayolları arasındaki ticari anlaşmaları, yerel rekabet yasasının uygulanmasından tek taraflı olarak bağışık tutabilir, Bu durum, bir Tarafı ya da Tarafın rekabet otoritesini karşılıklı olarak bağışıklık sağlamaya zorunlu bırakmaz. 2. Rekabet ve tüketici yasasının uygulanması herhangi bir Tarafça sınırlandırılmaksızın, herhangi bir Tarafın havacılık otoriteleri, herhangi bir havayolu işletmesinin diğer tarafın ülkesinde adaletsiz ve ayrımcı bir tutuma maruz kaldığını düşündükleri takdirde, diğer Tarafın havacılık otoritelerine ihtarda bulunabilirler. Birinci Tarafın, durumun bu esnada çözüldüğünden tatmin olmaması durumunda ihtar verilmesinin hemen ardından havacılık otoriteleri istişarede bulunacaklardır. 3. Bu Maddede belirtilen istişarelerin yürütülmesi aşamasında Taraflar: (a) Eylemlerini ilgili otoriteler eliyle koordine edecek; (b) Genel rekabet ve tüketici yasasıyla uyumlu, eylemin hedeflerini başarıya götürecek alternatif yollar üretecek; (c) Diğer Tarafın görüşlerini ve yine diğer Tarafın uluslararası anlaşmalardaki yükümlülüklerini göz önünde bulunduracaktır. 4. Yukarıdaki 1. ve 3. paragraflarda aksi belirtilmedikçe, bu Madde, Taraflardan herhangi birinin rekabet otoritelerinin ya da havayolu işletmelerinin tek taraflı eylemini bertaraf edemez. MADDE 14 Uçuş Programlarının Sunulması 1. Her bir Tarafın tayin edilmiş havayolları, öngördükleri uçuş programlarını, diğer Tarafın havacılık otoritelerine, her tarife döneminde (yaz ve kış), üzerinde mutabık kalınmış seferlerin başlatılmasından en az 30 gün önce onaylanması için sunar. 2. Taraflardan birinin tayin edilmiş havayolu, onaylanmış uçuş programının dışında kalan seferlerini gerçekleştirmek istediği ek uçuşları için, diğer Tarafın havacılık otoritelerinden ön bir izin talep etmek zorundadır. Bu talepler, Tarafların ulusal yasa ve düzenlemelerine uygun olarak sunulacaktır. Bu usul, herhangi bir değişiklikte de takip edilecektir. MADDE 15 İstişare ve Değişiklikler 1. Yakın bir işbirliği anlayışı içerisinde, Tarafların havacılık otoriteleri bu Anlaşma ve Eklerinin hükümlerinin uygulanmasını ve bunlara tatmin edici uyum sağlamak amacıyla zaman zaman aralarında danışmalarda bulunacaklardır. 2. Taraflardan herhangi biri, bu Anlaşma ve Eklerinin herhangi bir hükmünün değiştirilmesini arzu etmesi halinde, diğer Taraftan istişare talep edebilir; Madde 2 (5) (Tayin, Yetkilendirme ve Askıya alma). Madde 5 (4) (Emniyet) ve Madde 6 (7)’ye (Havacılık Güvenliği) tabî olarak, havacılık otoriteleri arasında yapılabilecek olan veya görüşme ya da yazışma yoluyla olabilecek olan bu istişare aksi karşılıklı olarak karar verilmedikçe talep tarihinden itibaren altmış (60) gün içinde başlayacaktır. 3. Bu suretle Anlaşmaya varılan değişiklikler bu değişikliklerin yürürlüğe girmesi için gereken yasal prosedürün tamamlandığını belirten diplomatik notaların teatisi ile teyit edildiklerinde yürürlüğe girecektir. MADDE 16 Uyuşmazlıkların Çözümü 1. Taraflar arasında; tarifeler veya ulusal rekabet yasasının uygulanması dışında, bu Anlaşma ve Ek(ler)inin yorumlanması veya uygulanması ile ilgili istişare yoluyla çözülemeyen bir uyuşmazlık çıkması durumunda, herhangi bir Tarafın talebi üzerine tahkim heyetine başvurulacaktır. 2. Taraflardan her biri, Taraflardan birinin ötekinden uyuşmazlığın tahkimini isteyen bir ihbarı diplomatik yoldan aldığı tarihten itibaren altmış (30) gün içinde bir hakem tayin edecektir. Son olarak tayin edilen hakemin tayin edilmesinden itibaren 30 gün içinde, bu iki hakem, üçüncü bir ülkenin uyruğunda bulunan bir hakemi başkan olarak tayin edecektir. Taraflardan herhangi biri diğerinin hakeminin tayin edilmesinden itibaren otuz (30) gün içerisinde bir hakem tayin etmezse veya üçüncü hakem ikinci hakemin tayin edilmesinden itibaren 30 gün içinde tayin edilmezse, Taraflardan herhangi biri ICAO Konsey Başkanından durumun gereğine göre, bir veya daha fazla hakem tayin etmesini isteyebilir. Konsey Başkanının Taraflardan birinin uyruğundan olması durumunda, en kıdemli Başkan Yardımcısı, aynı nedenle ehliyetsiz değilse, tayini yapacaktır. 3. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça ve mahkemece öngörülmedikçe, tahkim heyetinin tam alarak oluşturulmasından otuz (30) gün sonra her iki Taraf da bir muhtıra takdim edeceklerdir. Yanıtlar otuz (30) gün içinde verilecektir. Yanıtların otuz (30) gün içinde tamamlanmasının ardından tahkim heyeti, her iki Tarafın talebine göre veya kendi isteğine bağlı olarak bir oturum gerçekleştirecektir. 4. Oturumun tamamlanmasının ardından veya oturum yapılmadı ise her iki Taraftan da yanıtların alınmasının ardından otuz (30) gün içinde, mahkeme yazılı bir karar sunacaktır. Bu karar çoğunluğun oyu ile sağlanacaktır. 5. Kararın aydınlatılması ile ilgili olarak Taraflar on beş (15) gün içinde bir talepte bulunabilirler, talebin verilmesinden sonraki on beş (15) günde ise aydınlatma verilecektir. 6. Mahkeme kararı nihai karar olup, Taraflar arasında bağlayıcı olacaktır. 7. Mahkeme masrafları her iki Tarafa eşit olarak bölünecektir. 8. Taraflardan biri ya da Taraflardan birinin tayin etmiş olduğu havayollarından biri bu Maddenin 6. paragrafına göre alınan kararlara uygun hareket etmediği takdirde, diğer Taraf bu Anlaşma şartlarına uygun olarak tanıdığı hak ve öncelikleri sınırlayabilir ya da iptal edebilir. MADDE 17 Sona Erme 1. Taraflardan her biri, bu Anlaşmaya son verme kararını her zaman diğer Tarafa yazılı olarak bildirebilir. Bu bildirim eş zamanlı olarak ICAO’ya da ulaştırılacaktır. Anlaşma, Tarafların daha önceden bildirimi karşılıklı alarak geri çekmemeleri halinde, bildirimin alındığının teyit edildiği günün ilk yıldönümünden önceki (bildirimin alındığı Tarafın ülkesindeki) gece yarısı sona erecektir. 2. Diğer Tarafça bildirimin alındığı teyit edilmezse, söz konusu teyit ICAO’nun bildirimi aldığı tarihten on dört (14) gün sonra alınmış sayılacaktır. MADDE 18 ICAO Tescili Bu Anlaşma ve buna dair tüm değişiklikler, ICAO nezdinde tescil ettirilecektir. MADDE 19 Hava Taşımacılığına İlişkin Çok Taraflı Anlaşmalara Uyma Bu Anlaşma ve Ek(ler)i Taraflar için bağlayıcı olabilecek hava taşımacılığına ilişkin çok taraflı herhangi bir uluslararası sözleşmeye uyabilecek şekilde değiştirilecektir. MADDE 20 Başlıklar Madde başlıkları bu Anlaşmaya sadece müracaat ve kolaylık amacıyla konulmuştur ve hiçbir suretle bu Anlaşmanın amaç ve kapsamının sınırını çizmez, kısıtlamaz veya tarif etmez. Ek 1 Bölüm 1 YOL GÜZERGAHI Her iki Tarafça tayin edilen havayolu işletmelerinin her iki yönde aşağıdaki uluslararası hava taşımacılığını yapmaya hakkı olacaktır: Türkiye Cumhuriyeti’nin tayin ettiği havayolunun hattı: Türkiye’de Ara Noktalar Yeni Zelanda’da İleri Noktalar Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta Yeni Zelanda’nın tayin ettiği havayolunun hattı: Yeni Zelanda’da Ara Noktalar Türkiye’de İleri Noktalar Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta Herhangi bir nokta Notlar: 1. Yukarıdaki hatlardan herhangi birisindeki noktalar, seferin başlangıç noktasının havayolu işletmesini tayin eden Tarafın ülkesinde olması şartıyla, kargo hizmetleri hariç, tayin edilen havayolunun İşletmesinin tercihi ile herhangi bir veya bütün uçuşlarda kullanılmayabilir. 2. Yukarıda belirtilen ara ve öte noktalarda kullanılan trafik hakları, zaman zaman havacılık otoriteleri tarafından ortaklaşa belirlenebilir. 3. Transit ve ikmal hakları Türkiye’deki noktalarda, Yeni Zelanda’daki noktalarda ve ara noktalarda tanınacaktır. Bölüm 2 OPERASYONEL ESNEKLİK Bu Ek’in 1. bölümüne tabi olarak her bir Tarafın tayin edilen havayolları, her bir havayolunun isteğine göre, bu Anlaşma çerçevesinde izin verilen herhangi bir trafik taşıma hakkını kaybetmeksizin ve herhangi bir yön veya coğrafi sınırlandırılma olmaksızın: (a) tek veya her iki istikamette sefer yapabilir; (b) bir hava aracı operasyonunda farklı sefer sayılarını birleştirebilir; (c) hat üzerindeki herhangi bir noktada bir hava aracından diğerine trafik transferinde bulunabilir. Bölüm 3 UÇAK DEĞİŞİKLİĞİ Bu Ek’in 1. bölümündeki hatların herhangi bir sektörü veya sektörleri üzerinde, herhangi bir havayolu, diğer havayollarıyla kod paylaşım düzenlemeleri dahil, uluslararası hava taşımacılığı yaparken bu hat üzerindeki herhangi bir noktada, hava aracının tipi, büyüklüğü ve sayısında kısıtlama olmaksızın değişiklik yapmaya yetkili olacaktır. MADDE 21 Yürürlüğe Giriş Bu Anlaşma, Tarafların her birinin ilgili yasal gerekliliklerin yerine getirildiğine dair birbirlerine diplomatik notada bulunmalarının ardından yürürlüğe girecektir. Yukarıdakileri tasdiken aşağıda imzaları bulunan ve Hükümetleri tarafından usulünce yetkilendirilmiş olan temsilciler işbu Anlaşmayı imza etmişlerdir. Ankara’da 2010 yılı Mart ayının dördüncü gününde, Türkçe ve İngilizce olarak tanzim edilmiştir. Metinler arasında herhangi bir uyuşmazlık durumunda İngilizce metin geçerli olacaktır. Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti adına Yeni Zelanda Hükümeti adına Binali YILDIRIM Murray McCULLY Ulaştırma Bakanı Dışişleri Bakanı Yabancı dil metin için tıklayınız. |