Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğü
31 Ekim 2012 ÇARŞAMBA
Resmî Gazete
Sayı : 28453
YÖNETMELİK
Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından:
LİMANLAR YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; liman başkanlıklarının liman idari sınırları ve sahası ile demirleme sahalarını belirlemek, idari sahadaki gemilerin veya deniz araçlarının seyir, demirleme veya kıyı tesislerine yanaşma, bağlama veya ayrılmalarında uyulacak kurallar ile her türlü yük ve yolcunun tahmil ve tahliye yöntemlerini, yer ve zamanlarını, gemilerin veya deniz araçlarının bildirimlerini, kılavuzluk ve römorkörcülük ile ilgili gereklilikler ile idari sahadaki seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti ile disiplinin sağlanmasına ilişkin gereklilikleri ve diğer ilgili hususları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; iç sularda bulunan liman başkanlıkları hariç olmak üzere liman başkanlıklarının görev, yetki ve sorumlulukları ile tüm denizcilik faaliyetlerine ilişkin olarak gemi, deniz aracı ve kıyı tesisi ilgililerinin liman başkanlığına karşı sorumluluklarını kapsar.
(2) Bu Yönetmelik hükümleri, aksi belirtilmedikçe devlet gemileri, askeri gemiler ve askeri kıyı tesisleri ile kolluk birimlerine ait gemi ve kıyı tesisleri dışında, liman idari sahasında faaliyette bulunan tüm gemi ve deniz araçları ile kıyı tesislerini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 14/4/1341 tarihli ve 618 sayılı Limanlar Kanunu, 10/6/1946 tarihli ve 4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun ile 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci ve 12 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanını,
b) Barınma merkezi: Gemi ve deniz araçlarının, liman başkanlığınca belirlenen toplu halde bağlandıkları ve barındıkları tesisleri,
c) Deniz aracı: Gemi dışında, suda yüzebilen ve tahsis edildiği gayeye uygun olarak kullanılan her türlü araç veya yapıyı,
ç) Deniz uçağı: Su üstünde hareket ve manevra yapmak üzere inşa edilmiş her türlü hava aracını,
d) Gemi: Adı, tonilatosu ve kullanma amacı ne olursa olsun denizde kürekten başka aletle seyredebilen her tekneyi,
e) Gemi veya deniz aracı ilgilileri: Donatan, işleten, kiracı, kaptan veya acenteleri ile gemiyi veya deniz aracını temsile yetkilendirilmiş gerçek veya tüzel kişileri,
f) Gemi işletmecisi: Geminin maliki olsun veya olmasın, geminin zilyetliğine sahip olan, teknik ve ticari bakımdan gemiyi kendi hesabına işleten, geminin işletimi ve yönetimi sorumluluğunu alan ve bu Yönetmeliğin ve ilgili diğer mevzuatın yüklediği tüm görev ve sorumlulukları devralmayı kabul eden, deniz emniyeti ve deniz kirlenmesinin önlenmesi konularında sorumluluk ve görevler taşıyan gerçek veya tüzel kişiyi,
g) Gemi rotalama sistemi: Kaza riskini azaltmak ve deniz trafiğini düzenlemek amacıyla oluşturulmuş bir veya daha fazla rota ile trafik ayırım düzenini, trafik ayırım şemalarını, çift yönlü rotaları, tavsiye edilen rotaları, kaçınılacak, girişe yasak veya demirlemeye yasak alanları, kıyıya yakın trafik bölgelerini, dönüşleri, tedbir alınacak alanları içeren sistemi,
ğ) Gemi sahibi veya donatanı: Gemi sicilinde geminin adlarına kayıtlı olduğu gerçek veya tüzel kişileri; gemi, sicilde kayıtlı değilse geminin mülkiyetine sahip olan gerçek veya tüzel kişileri; gemi, bir devletin mülkiyetinde olup da bu devlette donatan veya gemi işletme müteahhidi olarak müseccel bulunan bir şirket tarafından işletilmekte ise bu şirketi,
h) Gros ton (GT): Geminin, 21/9/1978 tarihli ve 2169 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan Gemilerin Tonilatolarını Ölçme 1969 Uluslararası Sözleşmesi ile 12/3/2009 tarihli ve 27167 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemi ve Su Araçlarının Tonilatolarını Ölçme Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmiş belgesinde gösterilen gros tonilatosunu,
ı) İdare: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı, Deniz ve İçsular Düzenleme Genel Müdürlüğünü,
i) IMO: Uluslararası Denizcilik Örgütünü,
j) IMDG Kod: Uluslararası Denizcilik Tehlikeli Yükler Kodunu,
k) Kıyı tesisi: 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kıyılarda doldurma ve kurutma yoluyla kazanılan alanlar üzerinde yapılabilen liman, kruvaziyer liman, yat limanı, yolcu terminali, rıhtım, iskele, yanaşma yeri, akaryakıt veya sıvılaştırılmış gaz boru hattı şamandırası veya platformu, balıkçı barınakları, gemi geri dönüşüm tesisi, tersane, tekne imal ve çekek yeri gibi tesisler ile bunlara bitişik diğer daimi tesisleri, deniz ulaşımına yönelik diğer alt veya üst yapı tesisleri ile duba, fener, mahmuz, kıyı perdeleri deşarj hattı, deniz altı kabloları ile açık deniz platformları ve benzeri yapıları,
l) Kıyı tesisleri hizmetlerinde kullanılan gemi ve deniz araçları: Kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatına veya kıyı tesislerine ait gemi ve deniz araçları ile kıyı tesisi inşaatına, batık çıkarma, tarama, denizde ve kıyıda aynı projeye hizmet eden, liman başkanlığınca faaliyetine izin verilmiş gemi ve deniz araçlarını,
m) Kıyı tesisi ilgilileri: Kıyı tesislerini İdareden izin almak suretiyle işleten gerçek kişiler veya tüzel kişiler ile kıyı tesislerinin yöneticilerini ve sorumlularını,
n) Kulüp: Bir geminin donatanı veya işleteni olarak üçüncü kişilere karşı olan sorumluluklar ve yapılmak zorunda kalınan masraflara ilişkin muafiyetli veya muafiyetsiz koruma ve tazmin sigortasını veya diğer geçerli sigorta biçimleri ve benzer koruma şartları sunan mali güvenceyi veren kuruluşu,
o) İkmal yapan gemi: Yakıt, yağ veya su alan gemiyi,
ö) Liman başkanlığı: Ülkemizde mevzuat ile kurulmuş her bir liman başkanlığını,
p) Liman çıkış belgesi: Liman idari sınırlarını aşarak sefer yapacak gemilere, 4922 sayılı Kanun kapsamında liman başkanlığınca düzenlenen belgeyi,
r) Liman idari sahası: Liman başkanlığının görev, yetki ve sorumluluk sahasını,
s) Liman sahası: Her türlü limancılık iş ve işlemleri ile faaliyetlerinin yapıldığı, gümrük ve acentecilik ve benzeri hizmetlerin sunulduğu tüm kıyı tesislerini ve demirleme sahalarını kapsayan deniz ve kıyı alanlarını,
ş) Liman tesisi: Sınırları İdare tarafından belirlenen, gemilerin güvence içinde yük ve yolcu alıp verebilecekleri veya yatabilecekleri, barınabilecekleri, rıhtım, iskele, şamandıra demir yerleri ve yaklaşma alanları ile kapalı ve açık depolama alanlarını, atık alım tesislerini, idari ve hizmet amacıyla kullanılan bina ve yapıları veya bunların bazı kısımları ve bu bölümlerin hepsine girişin kontrollü olduğu yerleri, diğer tüm yapıları, kullanımlı veya boş sahaları içine alan bölümleri içeren doğal ya da yapay deniz yerlerini,
t) LRIT: Gemilerin uzak mesafelerden tanımlanması ve izlenmesi sistemini,
u) Ordino: Gemilerin ve deniz araçlarının, kıyı tesisleri ile demirleme sahalarına kabulü amacıyla liman başkanlığınca düzenlenen yanaşma veya demirleme sahasını belirten izin belgesini,
ü) OTS: Otomatik Tanımlama Sistemini,
v) Sefer bölgesi: Gemi ve su araçlarının teknik durumları ve çeşitli donanımlarına göre İdare tarafından belirlenen çalışabilecekleri deniz alanlarını,
y) Tahmini varış zamanı: Bir geminin liman idari sahasına varacağı tahmini zamanı,
z) VHF: Çok yüksek frekans üzerinden yapılan telsiz haberleşmesini,
aa) 1 inci grup kuruluşlar: Uluslararası P&I Kulüpleri Grubu üyesi olan P&I kulüplerini,
bb) 2 nci grup kuruluşlar: Uluslararası kredi derecelendirme kuruluşları tarafından BBB ve üzeri veya buna eşdeğer not verilen kulüpler veya kuruluşları,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Liman Sınırları, Demirleme Sahaları ve Haritalar
Liman idari sahalarının sınırları
MADDE 5 – (1) Liman başkanlıklarının liman idari sahaları, ek-1’de yer alan kıyı ve deniz alanlarıdır.
Demirleme sahaları
MADDE 6 – (1) Liman sahaları içinde gemi ve deniz araçlarının demirleyecekleri demirleme sahaları, ek-1’de yer almaktadır.
(2) Zorunlu hallerde, geminin tip, cins ve tonajlarına göre ek-1’de koordinatları gösterilen demirleme sahalarının dışında gemilerin demirlemesi liman başkanlığının iznine tabidir.
(3) Geçici demirleme sahası belirlemeye liman başkanlığı yetkilidir.
Haritalar
Madde 7 – Liman idari sahasını, demirleme sahalarını ve kılavuz kaptan alma-bırakma yerlerini gösteren haritalar ek-2’de yer almaktadır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Limanda Seyir Emniyeti
Genel esaslar
MADDE 8 – (1) Liman idari sahasında seyreden, kıyı tesisinde bulunan veya demirde bekleyen gemi ve deniz aracı ile kıyı tesisi ilgilileri ve diğer ilgililer; bu Yönetmelik ile ulusal ve uluslararası mevzuat hükümleri çerçevesinde seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetine yönelik olarak liman başkanlığınca verilen talimatlara uymakla yükümlüdürler.
(2) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasının yanı sıra, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti açısından gerekli olabilecek her türlü tedbiri almaya ve aldırmaya liman başkanlığı yetkilidir.
(3) Kıyı tesisi işleticisi liman başkanlığının direktifleri doğrultusunda ve bu Yönetmelik ile ilgili diğer mevzuat hükümleri kapsamında hizmet verir.
(4) Bu Yönetmelik ve eklerinde geçen coğrafi koordinatlar, trafik ayırım hattı sınırlarını belirten koordinatlar hariç WGS 84 Datumuna göre olup kara noktası olarak verilen koordinatların, kıyı kenar çizgisi üzerinde olduğu kabul edilir. Trafik ayırım hatları için belirtilen coğrafi koordinatlar ise Avrupa Datumu 1950 (ED 50)'ye göredir.
(5) Seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti ile ilgili aciliyet arz eden ve risk oluşturan durumlarda, kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatları liman başkanlığının talimatlarını uygular.
(6) Liman idari sahasındaki gemi ve deniz araçları, 12/12/1977 tarihli ve 7/14561 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğüne ve Uluslararası İşaretler Kodu’na uygun ışıkları gösteren fenerleri, gündüz şekilleri, flamaları gösterir ve ses işaretlerini verir.
(7) Liman idari sahasında seyir yapan gemi ve deniz araçları ilgili mevzuatta belirtilen sayı ve yeterlilikte personel ile donatılarak sevk ve idare edilirler.
Liman sahasına gelen gemilerin bildirim yükümlülüğü
MADDE 9 – (1) Liman sahasına gelen Türk ve yabancı bayraklı gemiler ile deniz araçları, bildirim yükümlülüğü bakımından aşağıdaki esaslara uyarlar.
a) Uluslararası sefer yapan Türk ve yabancı bayraklı tüm gemi ve deniz aracı ilgilileri ile 150 GT ve üzeri kabotaj seferi yapan gemi ve deniz aracı ilgilileri, İdarece belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde liman sahasına girmeden en az yirmi dört saat önce, liman sahasına girmesine kadarki seyir süresi yirmi dört saatten az olan gemi ve deniz aracı ilgilileri ise kıyı tesisinden kalkışından hemen sonra, bildirim yapmak zorundadır.
b) Liman sahasına giriş için bildirilen tahmini varış zamanını on iki saatten fazla geciktirecek olan gemi ve deniz aracı ilgilileri, bu durumu liman başkanlığına yazılı olarak bildirmek zorundadır.
c) Bildirim yükümlülüğüne uyulmaması veya yapılan bildirimlerin doğru bilgiler içermemesi durumunda, bildirim veren hakkında idari işlem yapılır ve varsa yanaşma, kalkma, geçiş sırasını kaybeder.
ç) 300 GT altındaki turizm faaliyetlerinde gezi, spor ve eğlence amaçlı kullanılan gemi ve deniz araçları ile kabotaj seferi yapan ve kendine tahsisli kıyı tesislerine yanaşan balıkçı tekneleri bu madde hükümlerinden muaftır.
Gemi yanaşma ve demirleme kuralları
MADDE 10 – (1) Liman sahasına gelen Türk ve yabancı bayraklı gemi ve deniz araçları aşağıdaki esaslara uymak zorundadır.
a) Geliş bildirimi yapmakla yükümlü gemi ve deniz araçları, ordino almadan yanaşma, bağlama veya demirleme işlemi yapamaz. Genel beyannamede belirtilen tahmini varış zamanına yirmi dört saatten fazla olan gemi ve deniz araçları için bu süre zarfında ordino düzenlenmez.
b) Kabotajda hat izinli çalışan gemi ve deniz araçları ile liman idari sahasında çalışan yolcu gemileri, yolcu motorları, kum istihsali yapan gemiler, arabalı vapurlar, günübirlik gezi yapan gezinti (tenezzüh) tekneleri, yüzergezer restoranlar, kıyı tesisleri hizmetinde kullanılan gemi ve deniz araçları, servis ve acente motorları ile 1000 GT’dan küçük yatlar, balıkçı tekneleri, deniz taksileri, tonajlarına bakılmaksızın kamuya ait tekneler yanaşma ordinosu almadan kendilerine tahsisli kıyı tesislerine yanaşır.
c) Kıyı tesislerinde uygun yer bulunması halinde, eğitim ve bilimsel araştırma gemi ve deniz araçları ile askeri gemiler, liman başkanlığınca belirlenen yere yanaştırılır.
ç) Yanaşma yerlerinin dolu olması halinde gemi ve deniz araçları, sıra beklemek üzere kendilerine ayrılmış demirleme sahasında kalırlar ve liman başkanlığının izni olmadıkça demirleme sahalarını değiştiremez ve deniz trafiğini engelleyecek şekilde liman idari sahasında demirleme yapamazlar.
d) Gemi ve deniz aracı ilgilileri, demirledikleri sahayı ve saati ile demirleme sahasından ayrıldıkları saati derhal liman başkanlığına ve/veya kılavuzluk istasyonuna bildirir. Bu fıkranın uygulanması ile ilgili düzenleme, “gemi trafik hizmetleri merkezi” bulunan yerlerde de ilgili liman başkanlığınca yapılır.
e) Olağanüstü hal, seferberlik, kamu güvenliği, yangın, deniz kirliliği, kriz yönetimi, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından acil müdahale gerektiren durumlarda; gemi ve deniz araçlarının ordino ile belirlenmiş yerlerini değiştirmeye, daha önce tanzim edilmiş ordinoları iptal etmeye, yükleme ve tahliye işlemlerini durdurmaya, gemileri ve diğer deniz araçlarını bulundukları yerden kaldırmaya, öncelik verilmesi gerekenleri yanaştırmaya ve geminin, deniz aracının ve kıyı tesisinin mevcut imkânlarını kullanmaya liman başkanlığı yetkilidir.
f) Kıyı tesislerine yanaşmış bulunan gemi ve deniz araçları, olumsuz hava ve deniz koşulları nedeniyle bulundukları yerde duramayacak vaziyette ise yerinden ayrılabilir, daha emniyetli olan demirleme sahalarına demirleyebilir, daha emniyetli bir yere sığınabilir ya da seyir yapabilir. Bunların ilgilileri gerekçeleriyle birlikte en kısa sürede liman başkanlığına yazılı bildirimde bulunur ve yeniden yanaşma ordinosu düzenlenmesine gerek olmaksızın gemi ilgililerinin talebi ve liman başkanlığının izni ile daha önce bulundukları yere, kılavuzluk ve römorkörcülük hükümleri göz önüne alınarak dönebilir.
g) Gemi ve deniz araçları, liman başkanlığınca izin verilmedikçe şamandıraların yakınlarına ve şamandıralar arasına, mendirekler içinde, kıyı tesislerindeki yanaşma ve bağlama yerlerine giriş ve çıkışı engelleyecek şekilde demirleyemez.
ğ) Hurdaya ayrılmış olanlar dışında, adli veya idari bir sürecin sonucu beklendiği için ticari faaliyette bulunamayan servis dışı gemiler, bakım onarım yapmamaları şartıyla İdare’nin belirlediği usul ve esaslar dâhilinde kıyı tesisinde veya demirleme sahalarında bekleme yapabilir. Liman başkanı gerekli tedbirleri aldırmak kaydıyla personeli olmayan servis dışı gemileri, güvenli yerlere naklettirebilir veya bunun için ilgili mahkemeye talepte bulunabilir.
h) Liman başkanlığınca terk edilmiş gemilerde seyir emniyetini sağlayacak tedbirler alınır ve bu kapsamda yapılan harcamalar meri mevzuat kapsamında tahsil edilir.
ı) LPG, LNG ile yanıcı, parlayıcı ve patlayıcı yük taşıyan tankerlerin gece kıyı tesislerine yanaşıp ayrılmalarına; seyir ve manevra sahasının elverişliliği, kıyı tesisinin konumu ve uygunluğu ile diğer şartlar dikkate alınarak Liman başkanlığınca uygun bulunması halinde yanaşma müsaadesi verilir. Bunun dışındaki gemi ve tankerler ise gece süresince yanaşıp ayrılabilirler.
Liman çıkış belgesi
MADDE 11 – (1) Liman idari sahasını aşarak sefer yapacak ticaret gemisinin ve deniz araçlarının kıyı tesisinden çıkışı, liman başkanlığınca verilecek liman çıkış belgesi ile yapılır. Liman çıkış belgesi almış olanlar, diğer ilgili kurum ve kuruluşlar ile olan işlemlerini tamamlayarak derhal kıyı tesisinden ayrılırlar. Yolcu gemileri hariç deniz turizmi araçlarına verilecek olan kıyı tesisi çıkış izni, 29/6/2009 tarihli ve 2009/15212 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Deniz Turizmi Yönetmeliği hükümleri kapsamında seyir izin belgesi ile verilir. Bu durumda seyir izin belgesi liman çıkış belgesi yerine geçer.
(2) Liman çıkış belgesi verilmesi ile ilgili hususlar 17/11/2009 tarihli ve 27409 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemilerin Teknik Yönetmeliği hükümlerine göre belirlenir.
Gemi rotalama sistemlerine göre seyir
MADDE 12 – (1) İdare, gerekli gördüğü hallerde; IMO’nun ilgili kuralları ve tavsiyeleri çerçevesinde liman idari sahasında seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini arttırmak ve kaza riskini azaltmak amacıyla deniz trafiğinin düzenlenmesine yönelik olarak gemi rotalama sistemleri oluşturabilir.
(2) Gemi rotalama sistemi bulunan yerlerdeki kıyı tesislerine yanaşacak ya da bu tesislerden ayrılacak olan, demirlemek üzere liman sahasına gelecek ya da kıyı tesislerinden demirleme sahalarına hareket edecek olan tüm gemi ve deniz araçlarının;
a) Trafik ayırım düzenine girmeleri veya ayrılmaları,
b) Trafik ayırım düzenine girmeden seyir haline devam etmeleri,
c) Trafik ayırım düzenini kesecek şekilde karşıdan karşıya geçmeleri,
gemi rotalama sistemine ve bu çerçevede belirlenen geçiş kurallarına göre yapılır.
(3) Liman idari sahasında deniz trafiğinin düzenlenmesi amacıyla İdarece bir deniz trafik rehberi yayımlanabilir.
(4) İzmit Körfezi, Çandarlı Körfezi, Nemrut Koyu, İzmir Körfezi ve İskenderun Körfezinde uygulanacak olan trafik ayırım düzeni koordinatları ek-3’te, haritaları ise ek-4’te yer almaktadır. Bu bölgelerde seyir yapacak gemi ve deniz araçları trafik ayırım düzenine uyarak seyir yapar.
Kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetleri
MADDE 13 – (1) Kıyı tesislerine yanaşacak veya bu tesislerden ayrılacak, 500 GT ve üstü tanker ve her türlü tehlikeli madde taşıyan gemi ve deniz araçları ile 1000 GT ve üzerindeki Türk Bayraklı gemi ve deniz araçları, 500 GT ve üzerindeki yabancı bayraklı gemi ve deniz araçları ile 1000 GT ve üzerindeki yabancı bayraklı ticari ve özel yatlar kılavuz kaptan almak zorundadır. Yabancı bayraklı tüm askeri gemiler, askeri olmayan kıyı tesislerine giriş ve bu tesislerden çıkışlarında kılavuz kaptan almak zorundadır.
(2) Gros tonilatosuna göre gemi ve deniz araçlarının almak zorunda oldukları asgari römorkör sayısı ve bu römorkörlerin asgari çekme güçleri ek-5’te belirtilmiştir.
(3) Ek-5’te belirtilen şartların sağlanamadığı durumlarda; gemi ve deniz araçları kıyı tesislerine yanaştırılmaz, yanaştırılması halinde kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatı ilgililerine gerekli idari yaptırım uygulanır.
(4) Gemi söküm bölgesine gelen gemi ve deniz araçlarına verilmekte olan kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetleri aşağıdaki esaslara göre yürütülür.
a) Gemi söküm bölgesine baştankara yanaşan tüm gemi ve deniz araçları tonajına bakılmaksızın kılavuz kaptan almak zorundadır.
b) Gemi söküm bölgesine makinesi çalışır vaziyette gelerek baştankara olan tüm gemi ve deniz araçları römorkörden muaftır. Ancak, kendinden hareket kabiliyeti olmayan gemi ve deniz araçları ek-5’te verilen tablodaki şartlara tabi olmakla birlikte, 2000 GT altındakiler de en az bir römorkör almak zorundadır.
c) Tesislerin durumu, geminin tonajı, hava şartları ya da buna benzer nedenlerle ihtiyaç olması halinde römorkör alma şartları açısından liman başkanlığınca ilave tedbirler alınabilir.
Kılavuz kaptan ve römorkör almasına ilişkin esaslar
MADDE 14 – (1) Yetkili kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatı olmayan ve/veya yakınında teşkilat bulunmayan deniz alanlarında, İdare; gemi ve deniz aracının teknik yapısı ve özellikleri, kullanım amacı, taşıdığı yük ve cinsi, manevraya elverişliliği ve kıyı tesislerinin altyapı durumu ile liman sahasında yer alan tesislerin risk durumlarını göz önüne alarak, kılavuz kaptan ve/veya römorkör şartları hususunda, römorkörsüz yanaşması dâhil olmak ve tüm sorumluluk gemi ve kıyı tesisi ilgililerine ait olmak üzere geçici olarak muafiyet verebilir veya başka liman sahalarından hizmet alınmasını isteyebilir. Ancak başka liman sahalarından alınacak hizmette hava muhalefeti, römorkör arızası gibi beklenmeyen haller dolayısıyla aksamalar olması halinde tüm sorumluluk gemi ve kıyı tesisi ilgililerine ait olmak üzere bu gemi ve deniz araçları, beklenmeyen hal ortadan kalkıncaya kadar bir kereye mahsus liman başkanlığının izni ile römorkörsüz yanaşabilir.
(2) Gemilerin teknik yapısı ve özellikleri, kullanım amacı, taşıdığı yük cinsi, kıyı tesisine gelen gemilerin tonaj ve adedi, kıyı tesislerinin altyapı durumu ve manevraya elverişliliği, yanaşma ve ayrılma manevrasının süresi ile bu kıyı tesisinde yer alan manevra riskleri göz önüne alınarak, İdare, ek-5’te ve beşinci fıkrada verilen römorkör adedi ve çekme kuvvetinde geçici olarak değişiklik ve düzenleme yapmaya yetkilidir.
(3) İdare, mevcut, yeni yapılan veya büyüme-genişleme yapmak isteyen kıyı tesisleri için; gemilerin tip, boyut ve teknik özellikleri ile manevra alanları, oşinografik ve meteorolojik şartlar, komşu tesislerle etkileşim ve trafik yaklaşma yoğunluğu gibi çevresel faktörler ve gerekli görülmesi halinde hazırlatılacak olan Modelleme Raporunu göz önüne alarak, ek-5’te verilen römorkör adedi ve çekme kuvvetinde artırma yapabilir.
(4) LPG, LNG ve parlayıcı, patlayıcı tehlikeli yük taşıyan tankerler ile tam boyu 200 metrenin üzerindeki gemi ve deniz araçları hariç olmak üzere, baş ve kıç itici pervane veya sisteme sahip gemiler; liman sahasına gelişlerinde, gemi ilgililerinin itici pervane veya sistemlerine ilişkin belgeleri ibraz ve bunların tam kapasite ile çalıştığını liman başkanlığına yazılı olarak beyan etmesi üzerine, gros tonaj aralığındaki çekme kuvvetinde bir römorkör; sadece baş itici pervane veya sistemi olan gemiler için ise en az bir römorkör almak kaydıyla Ek-5’te verilen römorkör sayılarından bir eksik römorkör ile yanaşıp ayrılmalarına toplam çekme gücünü %30’dan fazla azaltmamak kaydıyla izin verilir.
(5) Yolcu gemilerinin baş ve kıç itici pervanelerine veya sistemine ilişkin belgeler ile tam kapasite çalıştığına dair beyanın, gemi ilgililerince yazılı olarak liman başkanlığına ibraz edilmeleri halinde, bu gemilere sadece acil durumlarda hizmet vermek üzere römorkör/römorkörler tahsis edilir. Bu römorkörlerin çekme kuvveti ve sayıları aşağıda belirtilmiştir.
Gemi boyu
Refakat römorkörü toplam çekme gücü (asgari)
Açıklama
200 metreye kadar
En az 50 ton
1 adet
201-300 metre arası
En az 60 ton
1 adet 60 ton veya biri en az 16 ton olmak üzere iki römorkör
301 metre üzeri
En az 90 ton
1 adet 90 ton veya 2 adet 45 ton ya da 1 adet 30 ton ve bir adet 60 tonluk römorkör
(6) Dördüncü fıkradaki muafiyetlerden, tersanelerde havuza girecek ya da çıkacak gemi ve deniz araçları yararlanamaz. Ayrıca bu muafiyetlerden yararlanacak gemilerin itici pervanelerinin asgari gücü aşağıda gösterilmiş olup, bu güçlere haiz itici pervane taşımayan gemi ve deniz araçları da bu muafiyetlerden yararlanamaz.
Gemi GT tonajı
İtici pervanelerin veya sistemlerinin toplam gücü
5001 – 15000
750 KW
15001 – 30000
1000 KW
30001 – 45000
1250 KW
45001 – 60000
1500 KW
60001 üstü
1750 KW
(7) Çanakkale Liman Başkanlığı liman idari sahasındaki (1) nolu demirleme sahasına ve İzmir Liman Başkanlığı liman idari sahasındaki (1) ve (2) nolu demirleme sahalarına demirleyecek veya ayrılacak 1000 GT ve üzerindeki Türk Bayraklı gemiler ile 500 GT ve üzerindeki yabancı bayraklı gemiler kılavuz kaptan almak zorundadır. Anılan liman idari sahalarındaki diğer demirleme sahalarına demirleyecek ya da ayrılacak gemi ve deniz araçları bu hükümden muaftır.
(8) Kabotaj ve liman idari sahasında hat izni verilmiş 2000 GT’den büyük, yüksek manevra kabiliyetine sahip bağımsız en az iki ana makine ve iki sevk sistemine sahip, baş iteri olan, köprü üstünden manevra kabiliyetine sahip, İdarece yetkilendirilmiş klas kuruluşlarından biri tarafından klaslandırılmış, uzakyol kaptanı ile donatılmış münhasıran kılavuzluk ve/veya römorkör muafiyeti tanınmış yolcu, ro-ro yolcu ve ro-ro kargo gemilerine hat izni aldığı kıyı tesislerinde kılavuz kaptan ve römorkör alma zorunluluğu uygulanmaz.
(9) Kabotaj ve liman idari sahasında hat izinli olarak sefer yapan 2000 GT’den küçük yolcu, ro-ro yolcu ve ro-ro kargo gemilerine hat izni aldığı kıyı tesislerinde, kılavuz alma zorunluluğu uygulanmaz.
(10) Liman tesisine yanaşmak üzere gelen LNG gemilerine, ilgili tesise 2 mil mesafeden itibaren ek-5’te belirtilen römorkör adedine ek olarak en az 30 ton çeki gücüne sahip bir römorkör ile refakat edilir. Aynı şekilde liman tesisinden kalkışta da 2 mil mesafeye kadar refakate ilişkin hususlar aynen geçerlidir.
Kılavuz kaptan alma ve bırakma yerleri
MADDE 15 – (1) Liman sahalarına giriş ve bu sahadan çıkış yapan gemi ve deniz araçları için kılavuz kaptan alma ve bırakma yerleri; ek-1’de yer alan koordinatlar olup, gemiler bu koordinatları merkez kabul eden 5 gomina yarıçaplı daire dâhilinde kılavuz kaptan alabilir ya da bırakabilir. ek-1’de kılavuz kaptan alma ve bırakma yeri belirlenmeyen kıyı tesislerinin kılavuz kaptan alma ve bırakma koordinatları, liman başkanlığınca, her tesis için ayrıca belirlenir. Gerektiğinde idarenin onayı ile liman başkanlığınca kılavuz kaptan alma ve bırakma yerlerinde geçici olarak değişiklik yapılabilir veya yeni yerler oluşturulabilir. Yapılan değişiklik denizcilere ve ilgililere duyurulur.
Yolcu gemilerinin ve liman sahasında yolcu taşıyan teknelerin yükümlülüğü
MADDE 16 – (1) Kabotaj veya alt sefer bölgelerinde yolcu taşıyan gemi ve deniz araçları, azami yolcu sayısını sahip oldukları can kurtarma araç ve gereçlerinin sayılarını, cinslerini ve bulundukları yeri belirten levhayı yolcu salonlarında açıkça görülebilecek şekilde Türkçe ve İngilizce olarak bulundururlar. Standartlara uygun can kurtarma araç ve gereçleri, yolcu ve mürettebatın kolaylıkla ulaşabileceği yerlerde ve her an kullanıma hazır vaziyette bulundurulur.
(2) Kabotaj veya alt sefer bölgelerinde çalışan yolcu gemilerinde; gemiye giriş ve çıkışlarda geminin uygun bölümlerinde ve yolcu mahallerinde, dikkat edilmesi gereken kurallar, acil durumlarda can kurtarma teçhizatının kullanımı ve gemiyi terk konuları hakkında sesli ve görsel bilgilendirme Türkçe ve İngilizce olarak yapılır.
(3) Uygun kıyı tesisi olmaması ya da kıyı tesisinin yanaşmaya müsait olmaması nedeniyle demirde bekleyen gemi ve deniz araçlarının yolcu ve personeli sınır giriş ve çıkış işlemleri yaptırılması, ilgili diğer mevzuat hükümlerinin yerine getirilmesi, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetine ilişkin tedbirlerin alınması ve tüm sorumluluğun gemi kaptanına ait olması kaydıyla; Türk Bayraklı yolcu motoru veya gezinti (tenezzüh) gemisi aracılığıyla İdarenin izni ile liman başkanlığının bilgisi dâhilinde kıyı tesislerine çıkabilir ve aynı şartlar gözetilerek gemiye geri dönüşleri sağlanabilir. Yolcu gemileri hariç deniz turizmi araçları bu hükümden muaftır.
Deniz uçaklarına ilişkin hükümler
MADDE 17 – (1) Deniz uçakları ve benzeri araçların bağlaması, demirlemesi veya denizde seyir koşullarında, gemilerin tabi olduğu mevzuat hükümleri uygulanır. İniş ve kalkış amacı ile deniz sahasının kullanılması, 2/10/2011 tarihli ve 28072 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Uçakları ile Hava Taşıma İşletmeciliği Yönetmeliği (SHY-DENİZ) hükümleri saklı kalmak kaydıyla liman başkanlığının iznine bağlıdır. İniş ve kalkışlarda kullanacakları deniz alanları İdarenin belirlediği kriterler göz önünde bulundurularak liman başkanlığınca belirlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Tehlikeli Yüklerle İlgili Hususlar
Tehlikeli yüklerle ilgili bildirim yükümlülüğü
MADDE 18 – (1) Uluslararası sefer yapan ve tehlikeli yük taşıyan Türk veya yabancı bayraklı tüm gemiler, liman idari sahasına girmeden en az yirmi dört saat önce, liman sahasına girmesine kadarki seyir süresi yirmi dört saatten az olan gemi ve deniz araçları ise kıyı tesisinden kalkışından hemen sonra, Tehlikeli Yükler Manifestosu Formunu doldurup ilgilileri vasıtasıyla yazılı olarak liman başkanlığına bildirir.
(2) Petrol ve türevleri ile diğer zararlı ve tehlikeli maddeleri taşıyan gemiler, 3/3/2005 tarihli ve 5312 sayılı Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanun ve 21/10/2006 tarihli ve 26326 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliği kapsamında gerekli bildirimleri liman başkanlığına yapmak ve Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerde öngörülen mali sorumluluk yükümlülüklerine sahip olmak zorundadır. Aksi takdirde bu gemilere, anılan Kanunda öngörülen müeyyideler uygulanır.
(3) Liman idari sahasında ve bitişik limanlar arasında tehlikeli yükler; özel kaplar ve ambalajlar içerisinde, vagonlara ve kamyonlara yüklenmiş olarak ve taşıyan ile taşıtan tarafından gerekli emniyet tedbirleri alınmak kaydıyla; bu işlere tahsisli yolcusuz gemi ve deniz araçları ile taşınır. Bu taşıma, liman başkanlığınca belirlenen usul ve esaslara göre ve uygun görülen saatlerde yapılır.
Kıyı tesislerince uyulacak kurallar ve alınacak tedbirler
MADDE 19 – (1) Tehlikeli yük elleçleyen 18/2/2007 tarihli ve 26438 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Tesislerine İşletme İzni Verilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik kapsamında idareden izin almış kıyı tesisi işleticileri, gerektiğinde aşağıdaki tedbirleri alır.
a) Patlayıcı, parlayıcı, yanıcı ve diğer tehlikeli maddeler için ayrılmış rıhtım, iskele, depo ve antrepolar, kıyı tesisi işletmelerince belirlenir. Tehlikeli maddeleri taşıyan gemilerin yüklenip boşaltılması, bu iş için ayrılmış rıhtım ve iskelelerde yapılır.
b) Dökme akaryakıt yükleme veya boşaltma yapacak gemi ve deniz araçları için ayrılmış rıhtım ve iskeleler, bu iş için uygun nitelikte tesisat ve teçhizat ile donatılır.
c) Kıyı tesisi işleticileri, tehlikeli maddelerin, iskele veya rıhtımda boşaltıldığı alana depolanması sağlanamıyorsa, liman alanında bekletilmeksizin en kısa zamanda bu maddelerin kıyı tesisi dışına naklini sağlarlar.
ç) Tehlikeli maddeleri taşıyan gemiler için mümkünse ayrı bir demirleme sahası belirlenir ve burası diğer gemilerden neta edilir. Tehlikeli maddeleri taşıyan gemi ve deniz araçları, liman başkanlığının izni olmadan kendilerine tahsis edilen saha dışına çıkamaz, demirleyemez, iskele ve rıhtıma yanaşamaz.
d) Konteynerler içerisinde taşınan tehlikeli maddelerin yüklenip boşaltılması için, kıyı tesisi işleticisi tarafından kıyı tesisinde bağımsız bir konteyner istif sahası kurulur. Bu istif sahasına tehlikeli madde dışında diğer konteynerler istiflenemez. İstif sahasında yangın, çevre emniyeti ve diğer emniyet tedbirleri alınır.
e) Tehlikeli maddelerin gemi ve deniz araçlarına yüklenmesi, boşaltılması veya limbo edilmesinde, gemi ilgilileri ile yükleme, boşaltma veya limbo yapanlar, özellikle sıcak mevsimlerde ısıya ve diğer tehlikelere karşı gerekli emniyet tedbirlerini alır. Yanıcı maddeler, kıvılcım oluşturucu işlemlerden uzak tutulur ve tehlikeli yük elleçleme sahasında kıvılcım oluşturan araç veya alet çalıştırılmaz.
f) Tehlikeli maddeler, uygun şekilde ambalajlanır ve ambalaj üzerinde tehlikeli maddeyi tanımlayan bilgiler ile risk ve emniyet tedbirlerine ilişkin bilgiler bulundurulur.
g) Tehlikeli madde elleçlenmesinde görevli kıyı tesisi personeli ve gemi adamları, yükleme, boşaltma ve depolama esnasında koruyucu elbise giyer.
ğ) Tehlikeli madde elleçleme sahasında yangınla mücadele edecek kişiler, itfaiyeci teçhizatı ile donatılır ve yangın söndürücüleri ile ilk yardım üniteleri ve teçhizatları her an kullanıma hazır halde bulundurulur.
h) Kıyı tesisi işleticileri, gemi ve deniz araçlarının acil durumlarda kıyı tesislerinden tahliye edilmesine yönelik acil tahliye planı hazırlayarak liman başkanlığının onayına sunar.
ı) Kıyı tesisleri yangın, güvenlik ve emniyet tedbirlerini almakla yükümlüdür.
i) Kıyı tesisleri bu maddede belirtilen hususları liman başkanlığına onaylatarak ilgililere duyurur.
j) Bu madde hükümlerinin denetimi, liman başkanlığı tarafından yapılır ve herhangi bir uygunsuzluk tespit edildiğinde elleçleme operasyonu durdurularak, uygunsuzluğun giderilmesi sağlanır.
k) 11/2/2012 tarihli ve 28201 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Denizyoluyla Taşınan Tehlikeli Yüklere İlişkin Uluslararası Kod Kapsamında Eğitim ve Yetkilendirme Yönetmeliği’ne göre gerekli eğitim ve sertifikalara sahip olmayan personelin tehlikeli yük elleçleyen kıyı tesislerinde çalışmasına izin verilmez.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Disiplin ve Düzen
Genel kurallar
MADDE 20 – (1) Gemi, deniz aracı ve kıyı tesisi ilgilileri aşağıdaki esaslara uyar.
a) Kıyı tesislerine yanaştırılmış veya bağlanmış gemi ve deniz araçları, faaliyetlerini bitirmelerini müteakip, kıyı tesisinin talebi doğrultusunda, liman başkanlığınca yapılacak bildirimde belirtilen süre içerisinde tesisten ayrılır.
b) Yükleme ve boşaltma işlemini tamamlayan gemi ve deniz araçlarına herhangi bir nedenle liman çıkış belgesi düzenlenememesi halinde, gemi ve deniz aracı ilgililerinin veya kıyı tesisi işleticisinin talebi halinde demirleme ordinosu verilerek liman başkanlığının izni ile demirleme sahasına çıkarılır.
c) Liman sahasında şamandıra atan, kablo döşeyen veya toplayan, dalgıçlık ve benzeri faaliyetlerde bulunanların, çalışmakta olan yüzer vinçlerin ve rıhtım, platform, dolfin ve şamandıralarda yükleme veya boşaltma yapan gemi ve deniz araçları ile demirlemiş gemi ve deniz araçlarının yakınından geçenler, bu gemi ve deniz araçlarının faaliyetlerine engel olmayacak ve zarar vermeyecek hızda seyretmek zorundadır. Liman başkanlığı uygun hız sınırını ve güvenli geçiş mesafelerini belirler.
ç) Tersane, tekne imal, çekek yeri ve yüzer havuzlardan indirilecek gemi ve deniz araçları, liman başkanlığının belirleyeceği yerlere yanaşma, bağlama ve demirleme yapar. Bu tesislerden indirilecek veya tesislere alınacak gemi ve deniz araçları, diğer tesislere engel teşkil etmemek kaydıyla, tesislerin önlerine veya rıhtımlarına yanaşabilir ya da kıçtankara bağlanabilirler.
d) Aynı iskele veya rıhtım üzerinde yer değiştiren gemiler hariç olmak üzere rıhtımlar ve iskeleler arasında yapılan tüm yer değiştirme işlemleri ordino ile yapılır.
e) Mücbir sebepler dışında, liman idari sahasındaki koy ve körfezlerde, gemi ve deniz araçlarının, gezinti ve spor amacı dışında demirlemeleri yasaktır.
f) Gemi ve deniz araçlarının koy ve körfezlerde gezi ve spor amacıyla demirleme süresine; bölgenin çevresel hassasiyeti, teknenin pis su depolama kapasitesi, bölgedeki atık alım tesislerinin durumu, başka teknelerin koyları veya körfezleri demirleme maksatlı olarak kullanma talepleri ve kıyı tesisi ya da bitişik liman sınırları içindeki yat limanı işletmelerinin mevcudiyeti dikkate alınarak liman başkanlığı tarafından karar verilir. Ayrıca, koy ve körfezlerde demirleme faaliyetlerini liman başkanlığı düzenler.
g) Yat limanları ve balıkçı barınakları hariç kıyı tesislerinde aynı rıhtım veya iskele üzerinde art arda yanaşmış olan iki gemi ya da deniz aracı arasında uygun emniyet mesafesi bırakılır. Bu mesafe, gemilerin en yakın noktaları arasındaki uzaklık dikkate alınarak, on metreden az olamaz. Liman başkanlığı gerek gördüğünde yanaşma düzeni ve mesafelerinde değişiklik yapabilir.
ğ) Bir yanaşma yerinin uç noktasından, başı ya da kıçı dışarı taşarak yanaşmak zorunda kalan gemi ve deniz araçlarına, taşan kısmın kıyı tesisi içindeki deniz trafiğine ve manevraya engel teşkil etmemesi, emniyetli bağlayacak şekilde halat verebilmesi ve giriş ve çıkışların borda iskelesi veya sürme iskelesi vasıtasıyla emniyetli bir şekilde yapılması şartı ile izin verilebilir. Kıyı tesisi işletmecisi ve gemi personeli bu hükmün uygulanmasından sorumlu olup, aksi halde gemiye giriş ve çıkış emniyetli hale getirilinceye kadar liman başkanlığınca tahmil-tahliye operasyonu durdurulabilir veya geminin yeri değiştirilebilir.
h) Kıyı tesisine yükleme/boşaltma amacıyla yanaşacak gemi ve deniz araçlarının, yanaşacağı rıhtım, iskele ve şamandıra alanlarında, gemilerin omurga altı emniyetli su mesafesi, azami su çekimi hattından itibaren yarım metreden az olamaz. Aksi halde bunların kıyı tesisine yanaşmasına izin verilmez.
ı) Kıyı tesisine yanaşmış gemi ve deniz araçlarının ve operasyon sahalarının her türlü can, mal, seyir ve çevre emniyeti ve güvenliği tedbirlerinin alınmasından ve yeterli şekilde aydınlatılmasından gemi ve kıyı tesisi ilgilileri sorumludur.
i) Yakıt, su, kumanya ve benzer diğer ihtiyaçlar ikmali yapan gemi ve deniz araçları demirleme ordinosu almak şartıyla demirleme sahasında demirleme yapabilir. Ancak 8/10/1998 tarihli ve 98/11860 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Türk Boğazları Deniz Trafik Düzeni Tüzüğünde belirtilen uğraksız demirleme sahalarına demirleyen gemi ve deniz araçları bu hükümden muaftır.
j) Uğraksız geçiş niteliğinde olup esasen başka bir limana giderken yükleme, boşaltma, sefer talimatı bekleme gibi durumlar hariç olmak üzere arıza sonucu yedek parça temini, kötü hava koşulları, hastalık nedeniyle personel değişimi gibi liman başkanlığınca tespit edilen mazeretli hallerde; gemiler önceden liman başkanlığına veya kılavuzluk teşkilatına telsizle bilgi vererek demirleme ordinosu almadan liman idari sahasında liman başkanlığınca belirlenen sahalara demirleyebilirler. Bu bildirimin kılavuzluk teşkilatına yapılması halinde teşkilat, liman başkanlığına derhal bilgi verir. Bu durumdaki gemi ve deniz araçları, zorunlu halin ortadan kalkmasını müteakip varış limanına gitmek için seyirlerine devam ederler. Ancak, demirleme süresi 48 saati aşması halinde gemi ve deniz araçları demirleme ordinosu alırlar. Türk Boğazları Deniz Trafik Düzeni Tüzüğünde belirtilen uğraksız demirleme sahalarına demirleyen gemi ve deniz araçları bu hükümden muaftır.
k) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, trafik ayırım düzeni olan yerlerde, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetinin sağlanması amacıyla trafik ayırım düzeni dış sınırına en az 400 metre mesafe dâhilinde kıyı tesisi yapılamaz ya da mevcut tesisler büyütülemez.
Yasak faaliyetler
MADDE 21 – (1) Kıyı tesislerinin yaklaşım kanallarında, mendirek ağızlarında, yanaşma ve bağlama yerlerinde ve demirleme sahalarında; her türlü su ürünleri avcılığı yapmak, yelkenle seyretmek, kürek çekmek veya diğer su sporları faaliyetlerinde bulunmak ve yüzmek yasaktır.
(2) Spor, gezi ve eğlence amaçlı tekneler, liman sahasındaki, mendireklerle sınırlı alan içerisinde ve koylarda diğer gemilerin ve deniz araçlarının faaliyetlerine engel olmayacak biçimde ve zarar vermeyecek hızda seyretmek zorundadır. Liman başkanlığı gerekli gördüğü yer ve hallerde uygun hız sınırını belirler.
(3) Şamandıraya bağlanmak üzere gelen ya da şamandıradan ayrılan gemi ve deniz araçları ile kıyı tesisleri hizmetlerinde kullanılanlar dışındaki gemi ve deniz araçları, şamandıralar ve şamandıra hatları arasından geçiş yapamaz.
(4) Su ürünleri tesisleri ve balık kafesleri hizmetinde kullanılanlar dışındaki gemi ve deniz araçları, su ürünleri tesisleri ve balık kafeslerine iki yüz metreden fazla yaklaşamaz.
(5) Kıyı tesisi işletme izni bulunmayan yerler ile herhangi bir kurum/kuruluşun işletmesinde veya mülkiyetinde olmayan yerlere gemi ve deniz araçları bağlanamaz ve yanaştırılamaz. Ancak İdare acil durumlarda uygun gördüğü tesisler için geçici düzenlemeler yapabilir.
(6) Aşırı derece trime ya da tehlikeli bir meyile sahip olanlar ile herhangi bir hasardan dolayı çevre kirliliği riski bulunan gemi ve deniz araçları, yedek çeken ve tehlikeli yük taşımakla ilgili belgelere sahip olmayan ancak tehlikeli yük taşıyan gemi ve deniz araçları kıyı tesislerine liman başkanlığı izni olmadan yanaşamaz veya ayrılamaz.
Liman başkanlığının iznine tabi diğer hususlar
MADDE 22 – (1) İlgili kurum/kuruluşlardan gerekli izin ve onaylar alındıktan sonra yapılacak olan kıyı yapıları inşaatı ve su ürünleri istihsal alanları kurulumu öncesinde ilgilileri, faaliyete başlamak için liman başkanlığından izin alır.
(2) Şamandıralama, dalış, deniz dibi ve sualtı çalışmaları, deniz dibi tarama ve benzeri faaliyetler öncesinde liman başkanlığından izin alınması zorunludur. Bu gibi faaliyetlerde kullanılan gemi ve deniz araçları mevzuata uygun fener ile gündüz işaretlerini gösterir ve ses işaretlerini verir.
(3) Bir liman idari sahasından başlayıp başka bir liman idari sahasında bitecek olan yarışlar için en az 15 gün önce, diğer yarışma ve faaliyetler içinse en az 7 gün önce liman başkanlığına izin için talepte bulunulması zorunludur.
(4) Liman başkanlığından izin alınmadıkça liman idari sahasında yarış ve benzeri faaliyetler veya organizasyonlar düzenlenemez.
(5) Liman idari sahasında yapılacak su sporları 23/2/2011 tarihli ve 27855 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Turizm Amaçlı Sportif Faaliyet Yönetmeliği ve ilgili diğer mevzuat hükümleri kapsamında yapılır. Turizm amaçlı su sporları ile ilgili can, mal, seyir ve çevre güvenliği ve emniyetinin sağlanmasına yönelik liman başkanlığının yetkileri saklıdır. Liman başkanlığı bu faaliyetlerde, can, mal, seyir ve çevre güvenliği ve emniyetini göz önünde bulundurarak her türlü kısıtlama yapmaya ve bu faaliyetleri durdurmaya yetkilidir.
(6) Liman başkanlığından izin alınmadıkça, demirde veya kıyı tesislerinde bulunan gemi ve deniz araçlarının bordalarına, başka gemi ve deniz araçları aborda olamaz. Acente ve kumanya motorları, kamu gemileri, yakıt ikmal gemileri, su tankerleri ve kıyı tesisleri hizmet gemilerinin aborda olmaları bu fıkra kapsamı dışında olup bu tip gemiler hizmetlerini, liman başkanının bilgisi dâhilinde, kıyı tesisleri işletmeleri ile koordineli şekilde yürütür.
(7) Yakıt, yağ ve su ikmali yapacak olan gemi kaptanı veya acentesi ikmal operasyonundan önce ilgili liman başkanlığına bildirimde bulunur.
(8) Balıkçı tekneleri ve yatlar; kıyı tesislerinde birbirlerinin bordalarına aborda olabilirler, çift sıra bağlama yapamazlar.
(9) Liman başkanlığından izin alınmadıkça liman sahalarında bulunan gemi ve deniz araçları; onarım, raspa ve boya, kaynak ve diğer sıcak çalışma denize filika ve/veya bot indirme işlemi ya da diğer bakım işlerini yapamaz. Bu işleri yaptıracak gemi ve deniz araçları kıyı tesisinde iseler kıyı tesisi işletmesi ile koordine sağlamak zorundadır.
(10) Liman idari sahasında bulunan kıyı tesisleri, coğrafi konumlarının ilgili deniz haritalarına işlenmesi için Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Seyir Hidrografi ve Oşinografi Dairesi Başkanlığı’na bildirim yaparlar.
(11) Gemi ve deniz araçları, liman başkanlığından izinsiz demirleme sahalarını değiştiremez. Ancak, olumsuz hava ve deniz koşulları nedeniyle bulundukları yerde kalamayacak durumda olanlar, yerlerinden ayrılabilir ve daha emniyetli olan demirleme sahalarına demirleyebilir. Bunların ilgilileri en kısa sürede liman başkanlığına bildirimde bulunur. Bu fıkranın uygulanması ile ilgili düzenleme, gemi trafik hizmetleri merkezi bulunan yerlerde ilgili liman başkanlığınca yapılır.
(12) Kıyı tesislerinde herhangi bir faaliyette bulunmayacak ancak hava muhalefeti ve seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini tehlikeye düşürecek durumlar gibi mücbir sebepler nedeniyle sığınmak üzere demirleme sahalarına demirleyen gemi ve deniz araçları vakit geçirmeksizin ilgili liman başkanlığına ve/veya kılavuzluk teşkilatına gerekli bildirimi yapar. Bu fıkranın uygulanması ile ilgili düzenleme, Gemi Trafik Hizmetleri Merkezi bulunan yerlerde ilgili liman başkanlığınca yapılır.
(13) Kıçtankara yanaşan gemi ve deniz araçlarının baş tarafına gemi ve deniz aracı yanaşamaz.
(14) Liman sınırları içerisinde plaj bölgelerinde ve kıyı otel, motel, tatil köyleri, site önlerinde, kıyıdan itibaren 200 metreye kadar olan deniz alanlarında, yüzme alanı sınırlarını belirlemek maksadıyla kullanılacak olan yüzer donanımlar, ilgililerce tespit edilerek her yıl 1 nisan-15 kasım tarihleri arasında eksiksiz olarak hazırlanır ve muhafazası sağlanır. Belirlenen yüzme alanlarına gemiler ve deniz araçları giremez. Seyir, can, mal, çevre güvenliğine ve emniyetine binaen yüzme alanı sınırlarında değişiklik yapmaya liman başkanlığı yetkilidir.
(15) Liman idari sahasında limbo faaliyeti yapmak, liman başkanlığının iznine tabidir.
(16) Yedekleme işlemi, İdarece belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde liman başkanlığının izni ile yapılır.
(17) Her limanda tonozla bağlama ve demirleme ihtiyaçları ve ilgili düzenlemeler, liman başkanlığınca yapılır, işletme usul ve esasları İdarece belirlenir.
(18) Kıyı tesislerine yanaşma izni olmayan gemi ve deniz araçları ile liman çıkış belgesi ya da demirleme ordinosu olmayan gemi ve deniz araçlarına kılavuzluk hizmeti verilmesi liman başkanının iznine tabidir.
(19) Günübirlik gezi yapan gezinti (tenezzüh) teknelerinin; bağlama, barınma ve seyir güzergâhlarının belirlenmesine ilişkin hususlar, atık alım ve diğer hizmetler göz önünde bulundurularak liman başkanlığınca belirlenir ve İdare tarafından onaylanır. Liman başkanı, bağlama ve barınma yerlerinin kapasitesinin aşılması durumunda, kapasite, giriş-çıkış ve kullanımına kısıtlamalar getirebilir.
Çevrenin korunması ve çevre kirliliğinin önlenmesinde uyulacak kurallar
MADDE 23 – (1) Gemi ve deniz araçlarının katı ve sıvı atıkları ile ilgili bildirim ve diğer işlemler, 26/12/2004 tarihli ve 25682 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği ve söz konusu Yönetmelik kapsamında yayımlanan diğer mevzuat çerçevesinde yerine getirilir.
(2) Kıyı tesisi işleticileri, yük elleçlenmesi sırasında ve sonrasında her türlü atık ve artık malzemelerin denizde ve rıhtımda birikmemesi, elleçleme sırasında ve sonrasında yapılacak temizlik esnasında denize dökülmemesi ve rıhtım üzerinden yağmur suları ile denize akmaması için gerekli tedbirleri alır ve sahayı temiz ve düzenli bulundurur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen kıyı tesisi işletmelerine, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili diğer mevzuat gereği idari yaptırım uygulanması amacıyla, ilgili mülki idare amirliğine liman başkanlığınca derhal yazılı bildirimde bulunulur.
(3) Yüzer havuz kullanılırken can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti açısından perdeleme sisteminin kullanılması ile yüzer havuz, kuru havuz ve yarı ıslak kızağa gemi alınmadan veya gemiler denize bırakılmadan önce her türlü yüzey temizliğinin sağlanması ve diğer emniyet tedbirlerinin alınması ilgili tesisin sorumluluğundadır.
Deniz olaylarının bildirim yükümlülüğü
MADDE 24 – (1) Liman sahasına gelen gemi ve deniz araçları ile kıyı tesislerinin ilgilileri; seyir sırasında, demirleme sahasında veya kıyı tesisinde meydana gelen deniz kazalarını, önemli makine arızalarını, genel seyir güvenliği bakımından saptadıkları sakıncalı hususları ve gemide işlenen suçları, önce VHF veya diğer uygun iletişim araçları ile olaydan itibaren en geç üç saat içinde ve kanaatlerini içeren yazılı bir raporu da en geç yirmi dört saat içinde liman başkanlığına bildirmekle yükümlüdür.
(2) Kılavuz kaptanların yükümlülüğü aşağıda belirtilmiştir:
a) Kılavuz kaptanlar, kılavuzluk hizmeti vermekte oldukları gemi ve deniz araçlarının seyir teçhizatında görebildikleri eksiklik ve aksaklıkları, deniz kazalarını ve seyir güzergâhları üzerindeki seyir güvenliğinin tehlikeye düşürülmesi ve çevre kirliliği ile ilgili tespit ettikleri hususları derhal liman başkanlığına bildirir ve bu bildirimi izleyen yirmi dört saat içinde de yazılı bir rapor verir.
b) Kılavuz kaptanlar, emniyetli olarak kılavuzluk hizmeti verilemeyecek gemilere kılavuzluk hizmeti veremez. Bu gemiler liman başkanlığına bildirilir ve emniyet tedbirleri alınır. Bu gemilere izinsiz olarak kılavuzluk hizmetinin verildiğinin tespiti halinde, ilgili kılavuz kaptan hakkında liman başkanlığınca idari işlem yapılır.
(3) Gemi trafik hizmetleri operatörlerinin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir;
a) Liman idari sahasında meydana gelen her türlü kaza ile seyir, can, mal, çevre güvenliğine ve emniyetine ilişkin tüm olayları ivedilikle liman başkanlığına bildirmekle yükümlüdürler.
b) Yerel trafikte çalışan gemi ve deniz araçlarınca yapılan mevzuat ihlalleri hakkında inceleme veya idari işlem yapılmak üzere delilleri ile belgelendirerek ivedilikle liman başkanlığına bildirirler.
c) Liman başkanlığınca limandaki gemi ve deniz araçlarına yönelik yapılması istenilen duyuruları yaparlar.
(4) Özellikle dümen, çapa, zincir ya da çelik halat gibi donanımların denize düşürülmesi halinde, gemi personeli donanımların düştüğü yeri derhal işaretler ve liman başkanlığına bildirir. Liman başkanlığının gerek görmesi halinde düşen donanım gemi ve deniz araçları ilgililerince çıkartılır.
Usulsüz demirleme, yanaşma ve bağlama
MADDE 25 – (1) Gerekli izin alınmaksızın kıyı tesislerine yanaşan, şamandıralara bağlayan, demirleme sahalarına demirleyen gemi ve deniz aracı ilgilileri liman başkanlığınca uyarılır ve gerekli görüldüğünde uygun olan demirleme sahası veya yanaşma yeri belirtilerek yer değiştirmesi talimatı verilir.
(2) Kıyı tesisleri dışında kıyı alanlarına gemi ve deniz araçlarının bağlanması ve yanaşması ile demirleme sahaları dışında demirlenmesi yasaktır. Bu alanlara izinsiz bağlanmış veya terk edilmiş gemilerin ve deniz araçlarının bulunduğu yerden kalkmamaları halinde kaldırılma işlemi; ilgili mülki idare amirliği koordinesinde kolluk kuvvetleri ve belediye bünyesindeki birimlerce yapılır. Kaldırılan gemiler ve deniz araçlarının aynı alanlara yeniden bağlanmalarının önlenebilmesi için emniyet müdürlüğü ve belediyesi zabıta ekiplerince denetim yapılır.
(3) Bu madde hükümlerine aykırı hareket eden gemi ve deniz araçları bulundukları yerden kaldırılır. Kaldırma işlemi için yapılan masraflar gemi ilgililerince ödenir ve gemi, deniz aracı veya kıyı tesisi ilgilileri hakkında idari işlem yapılır.
Tahmil ve tahliye hizmetleri
MADDE 26 – (1) Kıyı tesislerine bağlanmış veya yanaşmış olanlar ile demirleme sahalarındaki gemi ve deniz araçlarının tahmil ve tahliye hizmetleri, bu Yönetmelik ve ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmamak kaydı ile ilgili kıyı tesisi işletmesi koordinesinde yerine getirilir.
Yanaşma alanlarının güvenliği ve koordinasyon
MADDE 27 – (1) Gemi kaptanları; rıhtıma ya da şamandıraya bağladıkları gemi ve deniz araçlarının uygun biçimde bağlandığından emin olurlar ve sürekli kontroller ile gemi ve deniz araçlarının konumunu muhafaza etmesini sağlarlar.
(2) Gemi ve deniz araçları kıyı tesislerine yanaşırken görevli olmayan seyirci, karşılayıcı ve uğurlayıcılar yanaşma alanlarını işgal edemezler. Bunlar manevra sahasından uzak tutulur.
(3) Gemi ve deniz aracı, kıyı tesisi işleticileri ile kılavuzluk teşkilatı arasında gerekli koordinasyon sağlanmadan yanaşma veya ayrılma manevralarına başlanmaz.
(4) Kıyı tesisi ilgilileri, gemi ve deniz araçlarının emniyetli ve güvenli bir şekilde kıyı tesislerine yanaşabilmesi veya bağlanabilmesi için aydınlatma, usturmaça, yangın önleme, söndürme, derinlik, ışıklı veya ışıksız şamandıra atılması, yönlendirme işaretleri, sesli ve görsel emniyet uyarıları ve benzeri hususlarda, liman başkanlığınca alınması istenen önlemleri derhal yerine getirir ve bunların sürekliliğini sağlar. Kıyı tesisi işleticisi kuruluşlar, tesislerindeki gemi hareketlerini İdarenin belirleyeceği biçimde ve elektronik ortamda düzenli olarak liman başkanlığına bildirir.
(5) Kıyı tesisi ilgilileri, bu Yönetmelik kapsamında, liman başkanlığı ile gerekli koordinasyonu sağlamakla yükümlüdür. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen kıyı tesislerine, gemi ve deniz araçlarının yanaşma ve bağlama izni verilmez ve gerektiğinde ilgilileri hakkında idari işlem yapılır.
(6) Kıyı tesisi işleticisi her kuruluş, manevralarda kılavuz kaptana yardımcı olmak amacıyla, kılavuz kaptanın koordineli olarak çalışabileceği, haberleşme imkân ve kabiliyetine sahip bir irtibat personeli görevlendirir.
(7) Kıyı tesisleri, her türlü olumsuzluk ve değişikliği derhal liman başkanlığına bildirir.
Gümrük denetimine tabi gemiler ile gümrük hizmet noktaları arasında taşıma
MADDE 28 – (1) Gümrük denetimine tabi olan gemi ve deniz araçlarından gümrük hizmeti verilen yerlere ya da bu yerlerden onlara; yolcu, yolcu eşyası, gemi personeli, malzeme, kumanya ve gemi ile ilgili olan kişiler ancak izin verilmiş hizmet tekneleri ile taşınabilir. Bu teknelere liman başkanlığınca yazılı izin verilir.
(2) Gümrük denetimine tabi gemi ve deniz araçları ile gümrük hizmeti verilen yerler arasında hizmet verecek gemi ve deniz araçları, liman başkanlığı ile gümrük idaresi tarafından belirlenen yerlerden hareket eder ve tekrar aynı yere yanaşır. Bunlara dair yanaşma, bağlama ve benzer diğer hususlar izin belgelerinde belirtilir.
(3) Gümrük denetimine tabi olmayan gemi ve deniz araçlarına da yazılı izni olan belgeli hizmet tekneleriyle servis yapılır. Ancak bu tekneler gümrük hizmeti verilen yerleri kullanmayabilir.
(4) Denetim yetkisine sahip kamu görevlileri, gümrük denetimine tabi olan veya olmayan gemi ve deniz araçlarına, kamuya ait teknelerle gidip gelebilecekleri gibi, liman başkanlığınca izin verilmiş tekneler ile de toplu veya ayrı ayrı gidip gelebilir.
(5) Liman başkanlığından bu madde hükümlerine göre yazılı izin almayan hizmet tekneleri, liman idari sahasında faaliyette bulunamaz.
Vardiya zorunluluğu
MADDE 29 – (1) Demirli ya da kıyı tesisine yanaşmış veya bağlanmış bulunan 150 GT ve üzerindeki gemi ve deniz aracında, gerektiğinde gemi ve deniz aracını bulunduğu yerden kaldırabilecek sayı ve yeterlikte personel bulundurulur. Bu düzenlemenin yerine getirilmesinden gemi ve deniz aracı ilgilileri sorumludur.
(2) Barınma merkezlerinde, gemi ve deniz araçlarını kaldırabilecek yeterliliğe sahip bir kaptan, bir başmühendis/makinist, bir makine personeli ve bir güverte personelinden oluşan bir vardiya ekibi bulundurması halinde bu madde hükümlerinden muaftır.
(3) Barınma merkezinde borda bordaya bağlanacak gemi ve deniz aracı sayısı, en fazla dört adet olmak üzere liman başkanlığınca belirlenir.
(4) Barınma merkezinin çevre güvenliği ile can ve mal emniyetine yönelik tedbirlerin alınmasından gemi ve deniz aracı ilgilileri ile barınma merkezi ilgilileri sorumludur.
(5) Merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri ile mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri, özel bütçeli idareler barınma merkezlerini barınma amacıyla kullanabilirler. Barınma merkezlerindeki aynı işletene ait birden fazla iskele tek barınma merkezi olarak kabul edilir.
Bayrak çekme zorunluluğu
MADDE 30 – (1) Liman sahasında bulunan yabancı bayraklı gemi ve deniz aracı güneşin doğuşundan batışına kadar ulusal bayrağı ile Türk Bayrağını, Türk bayraklılar ise sadece Türk Bayrağı çeker. Seyir halinde bulunan gemiler ise güneşin batışından doğuşuna kadarki zaman diliminde bayraklarını çekili bırakabilir.
(2) Türk Bayrağı, gemi ve deniz aracının boyutları ile orantılı ebatlarda, görülebilen, uygun yükseklikte ve 22/9/1983 tarihli ve 2893 sayılı Türk Bayrağı Kanunu hükümlerine uygun olur.
Gemilerde bulunan kıyıdan takip ve haberleşme cihazlarının kullanımı
MADDE 31 – (1) İlgili mevzuat gereği OTS ve UMTS gibi kıyıdan gemilerin takip edilmesine yönelik cihazlar ile VHF bulundurma mecburiyeti olan gemi ve deniz araçları, liman idari sahasında kızakta bulunma, önceden bildirilmesi şartıyla arıza gibi durumlar ve olağanüstü haller haricinde bu cihazları açık ve çalışır halde bulundurur.
(2) Gemi trafik hizmetleri sistemleri olan ya da trafik ayırım düzeni tesis edilmiş deniz alanlarında seyir halinde bulunan gemi ve deniz araçları, ilgili sektör kanallarını sürekli dinler ve verilen talimatlara uyar.
Deniz yangınları ile mücadele
MADDE 32 – (1) Liman idari sahasında oluşabilecek deniz yangınlarına 6/8/1975 tarihli ve 7/10357 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Karada Çıkabilecek Yangınlarla, Deniz, Liman veya Kıyıda Çıkıp Karaya Ulaşabilecek ve Yayılabilecek veya Karada Çıkıp Kıyı, Liman ve Denize Ulaşabilecek Yangınlara Karşı Alınabilecek Önleme, Söndürme ve Kurtarma Tedbirleri Hakkında Yönetmelik hükümleri gereği resmî ve özel tüm kuruluşlarca müdahale edilir. Kıyı tesislerinde sabit ve taşınabilir yangın söndürücüleri ile ilk yardım üniteleri ve teçhizatları tam, hazır ve çalışır durumda bulundurulur.
(2) Kıyı tesislerinde çıkabilecek yangınları söndürme faaliyetleri, ilgili mevzuat gereği oluşturulan gerekli araç ve gereçlerle donatılmış yangın söndürme ekipleri ile yapılır. Römorkörcülük faaliyetlerinde bulunan kuruluşlar da liman başkanlığının talimatı doğrultusunda söndürme faaliyetlerine katılır.
Tankerler ile yakıt tanklarında sıcak/soğuk işlem yapılacak gemi ve deniz araçlarının bakım ve onarımı
MADDE 33 – (1) Sıcak ve soğuk işlemle bakım veya onarım yapılması amacıyla gazdan arındırma işlemleri yapacak olan gemi ve deniz araçları, 21/12/2004 tarihli ve 25677 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemi ve Deniz Araçlarının İnşa, Tadilat, Bakım, Onarım ve Söküm İşlemlerinde Gazdan Arındırma Yönetmeliği hükümlerine uyarlar.
Gemilere yağ, yakıt ve su ikmali
MADDE 34 – (1) Liman sahasında bulunan gemi ve deniz araçlarına su, yağ ve yakıt ikmali, liman başkanlığınca uygun görülen iskele, rıhtım ve demirleme sahalarında yapılır. Liman başkanlığınca belirlenen alanların dışında su, yağ ve yakıt ikmali yapılamaz. Su, yağ ve yakıt ikmal hizmetleri günün her saatinde yapılabilir. Hava ve deniz şartları dikkate alınarak liman başkanlığınca su, yağ ve yakıt ikmal işlemleri kısıtlanabilir.
(2) Petrol ve diğer zararlı maddeleri dökme olarak elleçleyen tesislerde gemiden gemiye su, yağ ve yakıt ikmal faaliyeti, tesiste yanaşık halde bulunan geminin yük operasyonunun devam ettiği sırada yapılamaz. Ancak, ikmal faaliyetine ilgili liman tesisinin uygun görmesi halinde, yük operasyonu öncesinde, sonrasında veya yük operasyonları durdurularak ve yük operasyonlarında kullanılan gemi ile tesis arasındaki yük bağlantıları tamamen sökülmek ve emniyet altına alınmak şartı ile liman başkanlığınca izin verilebilir.
(3) Yakıt veren gemi tonaj ayrımı olmaksızın deniz kirliliğine karşı yeterli miktarda mali sorumluluk sigortası ve belgelerine sahip olmak zorundadır.
(4) İdare tarafından kabul gören 1 inci grup ve 2 nci grup kulüp ve sigortacıların mali sorumluluk poliçeleri dışındaki belgeler kabul edilmez. Ancak, 1 inci ve 2 nci grup kulüp ve sigortacıların dışında Hazine Müsteşarlığınca yetkilendirilmiş ve yakıt veren gemide taşınan ve elleçlenen petrol ve türevlerinden kaynaklanacak her türlü zarar risklerine ve geminin bir olay sonrası çıkarılmasına karşı en az 150 milyon Türk Lirası değerinde sigorta yapabilecek Türkiye’de yerleşik kulüp ve sigortacıların poliçeleri İdare tarafından kabul edilebilir. İdare tarafından kabul görmeyen mali sorumluluk belgesine sahip olan geminin ve işleticisinin yakıt vermesine izin verilmez. Kabul gören 1 inci grup ve 2 nci grup kulüp ve sigortacıların listesi İdare tarafından yayımlanır.
(5) Yağ/Yakıt ikmali esnasında alan ve veren gemilerde, deniz araçlarında ve kıyı tesisinde yangına ve deniz kirliliğine müdahale personeli ve ekipmanı hazır bulundurulur. Yangın ve yakıt taşması veya dökülmesi nedeniyle oluşabilecek deniz kirliliğini önlemeye yönelik her türlü tedbir; gemi, deniz aracı, kıyı tesisi ve yakıt ikmalcisi ilgililerince alınır. Yakıt ikmal operasyonunda bulunan yakıt veren ve yakıt alan gemiler için uyulması zorunlu emniyetli operasyon gerekleri İdare tarafından belirlenerek yayınlanır. Belirlenen kurallara uygun hareket edilmemesi durumunda ilgili liman başkanlığınca yakıt ikmal operasyonuna izin verilmez.
(6) Yakıt ikmal operasyonu sırasında muhtemel deniz kirliliğine karşı hazırlıklı olma hizmeti kıyı tesisi tarafından verilir veya verdirilir.
(7) Bir olay sonrası yağ veya yakıt sızıntısı veya döküntüsü olması durumunda ilgililer kendi acil müdahale planlarında belirlenen yerlere ve ilgili liman başkanlığına ivedilikle haber vermek ve tüm imkân ve kabiliyetleri ile ilk müdahaleyi yapmak zorundadır.
(8) Yağ veya yakıt sızıntısı veya döküntüsü olması halinde deniz çevresinin petrol ve diğer zararlı maddelerle kirlenmesi durumunda müdahale ve zararların tazminine ilişkin mevzuat hükümleri uygulanır.
Yakıt ikmal tankerlerinin ve seferden men edilmiş gemilerin kıyı tesislerinde barınması
MADDE 35 – (1) Yakıt ikmal tankerlerinin kıyı tesisine yanaşmasına seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından gerekli tedbirlerin alınması ve kıyı tesisi ilgilileri ile koordine sağlanması kaydıyla, liman başkanlığınca izin verilebilir.
(2) Üzerinde haciz, ihtiyati haciz ve seferden men kararı olan gemi ve deniz araçlarının, ticari faaliyette bulunmamaları kaydıyla seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti göz önünde bulundurularak aynı liman sahası içinde bulunan kıyı tesislerinden yararlanmalarına, kıyı tesislerinin ilgilileri ile koordineli olarak liman başkanlığınca izin verilebilir.
Yabancı askeri gemilerin limana giriş ve çıkışları
MADDE 36 – (1) Yabancı askeri gemilerin, Türk karasuları ve kıyı tesislerine girişleri, çıkışları ile buralardaki hareket ve faaliyetleri, ilgili mevzuat hükümlerine tabidir.
(2) Yabancı nükleer askeri gemilerin, kıyı tesislerini ziyaretlerine ilişkin olarak mevzuatında belirtilen hükümler çerçevesinde ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından gerekli tedbirler alınır.
Denizle bağlantılı akarsularla ilgili düzenleme
MADDE 37 – (1) Gemi ve deniz aracı trafiği olan denizle bağlantılı akarsularda;
a) Teknelerin bağlama ve çekek yeri planlaması,
b) Tekne sayılarının sınırlanması,
c) Seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetine yönelik tedbir alınması,
ve gerekli diğer hususlarda liman başkanlığınca düzenleme yapılabilir.
ALTINCI BÖLÜM
Denetim ve Yaptırımlar
Denetim
MADDE 38 – (1) Liman idari sahasında faaliyet gösteren gemi ve deniz araçları, 4922 sayılı Kanun, 618 sayılı Kanun, 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ve ilgili diğer ulusal ve uluslararası mevzuat hükümleri gereğince, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetinin sağlanması amacıyla bayrak ve liman devleti kontrol prosedürü kapsamında, liman başkanlığınca hal ve icaba göre denetlenir.
İdari yaptırımlar
MADDE 39 – (1) Liman idari sahasında bulunan gemi, deniz araçları, kıyı tesisleri ve diğer tüm ilgililer bu Yönetmelik ve seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini temin etmeye yönelik diğer mevzuatın gereklerini yerine getirir. Bu Yönetmelik kapsamında uymakla yükümlü olduğu kuralları ihlal edenlere, ya da seyir, can, mal, çevre güvenliğini ve emniyetini temin ile ilgili diğer mevzuat hükümlerine aykırı hareket edenlere, 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, 618 sayılı Kanun ve 4922 sayılı Kanun uyarınca idari yaptırım uygulanır.
(2) Liman sahasında oluşabilecek çevre kirliliğine, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine göre işlem yapılır.
(3) Bu Yönetmelik hükümlerine ya da seyir, can, mal, çevre güvenliğini ve emniyetini temin ile ilgili diğer mevzuat hükümlerine aykırı hareket edenler; liman başkanlığı ya da liman başkanlığı tarafından yetkilendirilmiş olan denetim personelinin düzenleyeceği tespit tutanağı neticesinde, yirmi dört saat içinde liman başkanlığına davet edilir ve alınan idari yaptırım kararı ilgiliye tebliğ edilir.
(4) Tespit tutanağı, idari yaptırım kararı ve tebligat usulleri 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerine göre tanzim edilir.
(5) Denetleme sonunda durumu mevzuat hükümlerine uygun olmayan gemi ve deniz araçlarına, eksikliklerini giderinceye kadar seferine müsaade edilmez.
(6) Liman başkanlığı tarafından 655 sayılı KHK’nin 28 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirlenen yetkiye dayanarak 34 üncü maddenin;
a) Üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkrasına aykırı hareket edenlere 20.000 TL,
b) Yedinci fıkrasına aykırı hareket edenlere 30.000 TL,
idari para cezası verilir.
(7) Liman başkanlığı tarafından 655 sayılı KHK’nin 28 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirlenen yetkiye dayanarak 22 nci maddenin yedinci fıkrasında belirlenen usul ve esaslara aykırı hareket edenlere 10.000 TL idari para cezası verilir.
(8) İdare tarafından belirlenecek kurallara aykırı hareket ettiği tespit edilen ikmal gemilerinin, yakıt ikmali yapan gemilerin ve kıyı tesislerinin faaliyetleri uygunsuzluk giderilene kadar durdurulur.
Deniz kaza ve olaylarının idari yönden incelenmesi
MADDE 40 – (1) Liman idari sahasında meydana gelen deniz kazaları ve olayları, liman başkanlığınca idari yönden incelenir ve bu inceleme sonucunda hazırlanan dosya İdareye gönderilir. İdari tahkikat tamamlanıncaya kadar geminin seferine izin verilmez. Gemi, deniz aracı ve kıyı tesisi ilgilileri ile gemi personeli liman başkanlığı incelemesinde, gerekli kolaylık ve işbirliğini sağlamakla mükelleftir. Ayrıca liman sahasına gelen gemi ve deniz araçlarının ilgilileri ve personeli, olaya ilişkin delilleri muhafaza etmek, yapılacak çağrılara uymak ve sorulacak sorulara cevap vermekle yükümlüdür.
(2) 655 sayılı KHK’nin 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca oluşturulan Kaza Araştırma ve İnceleme Kuruluna ilişkin hükümler saklı olup, birinci fıkrada belirtilen yükümlülükler bu Kurula karşı da geçerlidir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İstanbul Liman Başkanlığına özel hükümler
MADDE 41 – (1) İstanbul Liman Başkanlığı liman idari sahasını ziyaret edecek yabancı ve Türk askerî gemiler, gelişlerini Kuzey Deniz Saha Komutanlığına bildirerek, bu Komutanlıkça liman başkanlığı ile sağlanacak mutabakata göre, Kızkulesi Fenerinden geçen boylamın doğusu ile İnci Burnu ve Moda Burnu arasındaki alana demirleyebilir. Zorunlu hallerde diğer demirleme sahalarına demirleme Kuzey Deniz Saha Komutanlığı ile liman başkanlığı tarafından ortak bir görüşle yapılır.
(2) Yolcu gemileri izin almak koşuluyla Dolmabahçe’de demirleyebilir.
(3) Aşağıda koordinatları verilen deniz alanlarında balık avlama sezonunda balıkçılık faaliyeti yapılır. Bu faaliyet, gerek görülmesi halinde liman başkanlığı tarafından geçici olarak durdurulur. Belirtilen coğrafi koordinatlar Avrupa Datumu 1950 (ED 50)'ye göredir.
a) 1 nolu balık avlama sahası koordinatları aşağıdaki gibidir:
1) 41º 13´ 21,6" K – 029º 08´ 33" D
2) 41º 13´ 54" K – 029º 10´ 15" D
3) 41º 15´ 20" K – 029º 17´ 28" D
4) 41º 15´ 48" K – 029º 16´ 54" D
5) 41º 14´ 06" K – 029º 10´ 00" D
b) 2 nolu balık avlama sahası koordinatları aşağıdaki gibidir:
1) 41º 13´ 48" K – 029º 07´ 30" D
2) 41º 14´ 42" K – 029º 07´ 12" D
3) 41º 15´ 37" K – 029º 06´ 11" D
4) 41º 15´ 40" K – 029º 05´ 53" D
5) 41º 14´ 45" K – 029º 07´ 00" D
(4) Patlayıcı, parlayıcı, yanıcı ve benzeri tehlikeli maddeler, Anadolu ve Avrupa yakaları arasında, özel kaplar ve ambalajlar içinde, vagonlara ve kamyonlara yüklenmiş olarak, taşıyan ve taşıtan tarafından gerekli güvenlik önlemleri alınarak, bu işe ayrılmış yolcusuz araba vapuru, araba ferisi veya tren vapuru ile taşınabilir. Bu taşıma 00:30 ile 06:00 saatleri arasında yapılabilir.
(5) İstanbul Boğazından, hava çekimi elli sekiz metre ve daha fazla olan gemi ve deniz araçlarının geçiş yapması yasaktır. Hava çekimi elli dört metre ile elli sekiz metre arasında olan gemi ve deniz araçları ise liman başkanlığının gerekli gördüğü sayıda ve güçte römorkörün eşlik etmesi şartıyla boğaz geçişi yapabilir.
(6) İstanbul Boğazında trafik ayırım şeritleri içinde emniyet ve gümrük denetimleri yapılamaz. Ancak gerekli görülen durumlarda emniyet ve gümrük denetimleri gemiye çıkacak görevlilerce kılavuz kaptan alma yerlerinde, geminin gideceği kıyı tesisine kadar yolda, kıyı tesisinde veya kendilerine ayrılmış demirleme sahalarında yapılır.
(7) Görüş mesafesi, İstanbul Boğazı ve Haliç için 200 metreye Marmara Denizinde 500 metreye düştüğünde liman başkanlığı adına Gemi Trafik Hizmetleri Merkezi tarafından yerel deniz trafiği durdurulur.
İzmit (Kocaeli) Liman Başkanlığına özel hükümler
MADDE 42 – (1) Körfez Geçiş Köprüsünden hava çekimi altmış metre ve daha fazla olan gemi ve deniz araçlarının geçiş yapması yasaktır. Hava çekimi elli altı metre ile altmış metre arasında olan gemi ve deniz araçları; liman başkanlığının gerekli gördüğü sayıda ve güçte römorkörün eşlik etmesi şartıyla boğaz geçişi yapabilir.
(2) Görüş mesafesi, İzmit Körfezinde 500 metreye düştüğünde liman başkanlığı adına Gemi Trafik Hizmetleri Merkezi tarafından yerel deniz trafiği durdurulur.
Denizcilik eğitimi deniz alanları
MADDE 43 – (1) İstanbul Teknik Üniversitesi Denizcilik Fakültesi önünde bulunan ve aşağıda koordinatların oluşturduğu hattın içinde kalan deniz alanları denizcilik eğitim alanlarıdır. Bu alanlara izinsiz girilmez, demirleme yapılmaz ve eğitim yapan gemi ve deniz araçlarının seyrine mani olunmaz.
1) 40º 48´ 57" K – 029º 17´ 42" D
2) 40º 48´ 48" K – 029º 17´ 52" D
3) 40º 48´ 42" K – 029º 17´ 49" D
(2) Karadeniz Teknik Üniversitesi Sürmene Deniz Bilimleri Fakültesi önünde bulunan ve aşağıda koordinatların oluşturduğu hattın içinde kalan deniz alanları denizcilik eğitim alanlarıdır. Bu alanlara izinsiz girilmez, demirleme yapılmaz ve eğitim yapan gemi ve deniz araçlarının seyrine mani olunmaz.
1) 40° 55' 20" K – 40° 12' 17" D
2) 40° 55' 24" K – 40° 12' 17" D
3) 40° 55' 29" K – 40° 12' 30" D
4) 40° 55' 25" K – 40° 12' 37" D
Deniz trafiği kısıtlamaları
MADDE 44 – (1) Fırtına ve kısıtlı görüş gibi olumsuz hava ve deniz koşullarının seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından ciddi tehlike oluşturacağı kanaati hâsıl olduğunda, kurtarma ya da çevre kirliliği temizlik operasyonu sırasında, liman sahası içinde gemi ve deniz aracı trafiğine geçici veya kısmi kısıtlama getirilmesine liman başkanlığı yetkilidir.
(2) Seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından gerektiğinde liman idari sahasındaki gemi ve deniz araçlarının faaliyetleri, liman başkanlığınca kısıtlanır veya durdurulur.
Tarama ve iskandil
MADDE 45 – (1) Kıyı tesislerindeki yanaşma ve bağlama sahaları ile diğer manevra alanlarının taranması gerektiğinde ilgili kıyı tesisi işleticisi kuruluş; faaliyetin ayrıntılarını, tarama faaliyetinde kullanacağı gemi ve deniz araçlarını, faaliyetin süresini, faaliyet sırasında denizde, manevra alanlarında seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyeti bakımından alacağı önlemleri, yazılı olarak liman başkanlığına bildirir.
(2) Kıyı tesisi işleticiler, kendi kıyı tesisleri ile ilgili yanaşma ve bağlama yerleri ile manevra sahalarının deniz derinliği iskandil değerlerini güncel haritalardaki derinliklerden az olmama koşulunu sağlamakla yükümlüdür. Anılan işleticiler, yaptıkları ölçüm değerlerini liman başkanlığına ve Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Seyir Hidrografi ve Oşinografi Dairesi Başkanlığına iletir.
Tehlike oluşturan gemi ve deniz araçları
MADDE 46 – (1) Liman idari sahasında, cinsi, tonajı ve bayrağına bakılmaksızın adlî mercilerce verilmiş haciz, ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir veya seferden men kararları gibi hukuki işleme konu olan veya teknik eksikliği nedeniyle bir idari karar ile seferden alıkonulan ya da herhangi bir sebeple kıyı tesislerinde veya demirleme sahasında bekleyen, tehlike oluşturan, kumanda edilemeyen ve benzeri nedenlerle denize elverişli olmayan gemi ve deniz araçlarını, denize elverişli hale getirmek, seyir, can, mal, çevre güvenliği ve emniyetini tehlikeye atmayacak tedbirleri derhal almak ve aldırmakla, liman başkanlığının izni dâhilinde, gemi ilgilileri yükümlüdür.
(2) Liman idari sahasında batık, yarı batık veya terk edilmiş vaziyette bulunan gemi ve deniz araçlarının en kısa zamanda çıkarılması, çekilmesi veya zararsız hale getirilmesinden, liman başkanlığının izni dâhilinde, gemi ilgilileri sorumludur.
(3) Karaya oturma ve sürüklenme gibi acil durumda bulunan gemi ve deniz aracı ilgilileri 72 saat içinde kurtarma talebi yapmaz ise liman başkanlığınca resen kurtarma işlemi başlatılır.
Geçiş hükmü
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde, sonrasında ise beş yılda bir, İdareden onaylı ve liman başkanlığı gözetiminde römorkörlere çeki testi ilgili kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatı tarafından yaptırılır ve sonuçları İdareye sunulur.
(2) Römorkör şartlarına uygunluk sağlayamayan kılavuzluk ve römorkörcülük teşkilatları bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden itibaren bir sene içerisinde bu şartları yerine getirmek zorundadır.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler
MADDE 47 – (1) Aşağıdaki yönetmelikler yürürlükten kaldırılmıştır:
a) 16/1/1978 tarihli ve 16171 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aliağa Liman Yönetmeliği,
b) 26/5/2011 tarihli ve 27945 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ambarlı Liman Yönetmeliği,
c) 23/8/2011 tarihli ve 28034 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anamur Liman Yönetmeliği,
ç) 14/3/1980 tarihli ve 16929 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayvalık Liman Yönetmeliği,
d) 21/7/1980 tarihli ve 17054 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bandırma Liman Yönetmeliği,
e) 21/8/2007 tarihli ve 26620 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bodrum Liman Yönetmeliği,
f) 25/8/2011 tarihli ve 28036 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ceyhan Liman Yönetmeliği,
g) 11/9/1982 tarihli ve 17809 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çanakkale Liman Yönetmeliği,
ğ) 22/12/1981 tarihli ve 17552 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dikili Liman Yönetmeliği,
h) 26/5/2011 tarihli ve 27945 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Enez Liman Yönetmeliği,
ı) 2/9/1980 tarihli ve 17093 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Fethiye Liman Yönetmeliği,
i) 9/12/1979 tarihli ve 16834 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gelibolu Liman Yönetmeliği,
j) 27/8/2006 tarihli ve 26272 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Güllük Liman Yönetmeliği,
k)16/1/1981 tarihli ve 17222 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hopa Liman Yönetmeliği,
l) 23/8/2011 tarihli ve 28034 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İskenderun Liman Yönetmeliği,
m) 10/9/2011 tarihli ve 28050 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İstanbul Liman Yönetmeliği,
n) 10/2/2011 tarihli ve 27842 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karadeniz Ereğli Liman Yönetmeliği,
o) 22/3/2011 tarihli ve 27882 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karasu Liman Yönetmeliği,
ö) 23/8/2011 tarihli ve 28034 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karataş Liman Yönetmeliği,
p) 13/9/2011 tarihli ve 28053 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kefken Liman Yönetmeliği,
r) 10/2/2011 tarihli ve 27842 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İzmit Liman Yönetmeliği,
s) 23/8/2011 tarihli ve 28034 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Mersin Liman Yönetmeliği,
ş) 4/12/1980 tarihli ve 17180 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Rize Liman Yönetmeliği,
t) 4/3/2011 tarihli ve 27864 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Silivri Liman Yönetmeliği,
u) 22/3/2011 tarihli ve 27882 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Şile Liman Yönetmeliği,
ü) 23/8/2011 tarihli ve 28034 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Taşucu Liman Yönetmeliği,
v) 5/3/2011 tarihli ve 27865 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tekirdağ Liman Yönetmeliği,
y) 22/3/2011 tarihli ve 27882 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tuzla Liman Yönetmeliği.
Yürürlük
MADDE 48 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 49 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin eklerini görmek için tıklayınız