Her ulusun kendi geleneklerine göre çeşitli tatil günleri vardır. Ülkemizin ve ulusumuzun özellikleri gözönüne alınarak milli ve dini mahiyeti olan bu günler genel tatil günleri sayılmıştır.
Ulusal Bayram ve genel tatiller 1935 yılında yürürlüğe konan 2739 sayılı Kanunla düzenlenmiştir.
Bu Kanun hükümlerine göre ulusal bayram yalnız Cumhuriyet Bayramıdır. Bu bayram nedeniyle 28 Ekim öğleden sonra ve 29 - 30 Ekim günleri tatildir.
Aynı Kanun hükümlerine göre; 30 Ağustos Zafer 'Bayramı, 22 Nisan öğleden sonra ve 23 Nisan Ulusal Egemenlik Bayramı, Mayıs'ın birinci günü Bahar Bayramı ve Kurban ile Şeker Bayramları genel tatil gün leridir.
1938 yılında yürürlüğe konan 3466 sayılı Kanunla 2739 sayılı Kanuna ek yapılmış ve 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı olarak, 1963 yılında yürürlüğe konan 221 sayılı Kanunla da 26 Mayıs öğleden sonra ve 27 Mayıs Hürriyet ve Anayasa Bayramı olarak genel tatil igünleri arasına alınmıştır.
1975 yılında çıkarılan 1907 sayılı Kanunla Şeker ve Kurban Bayramlarının arefe günlerinde saat 13.00'te başlamak üzere tatil edilmesi kabul edilmiştir.
Tatil günlerimizin toplam süreleri Yabancı Ülkelerdeki ve özellikle Avrupa ülkelerindeki tatil günlerine göre bir iki istisna ile çok uzundur. Ülkemizin ekonomik durumu gözonüne alınırsa çalışma günlerinin çoğal tılması gereği kendiliğiriden ortaya çıkmaktadır.
Ayrıca geçen süre içinde bazı tatil günleri milli özelliğini kaybetmiştir.
Bu nedenlerle ulusal bayram ve genel tatil günlerinin yeniden ele alınması ve günün koşullarına uygun bir yasal düzenlemenin yapılması gerekli olmuştur.
Halen yürürlükte bulunan Kanunda değişiklik yapılarak düzenlenme düşünülebilirse de yeni bir yasa çı karılması daha uygun görülmüş ve bu nedenle ilişikteki teklif hazırlanmıştır.
Teklifte bayramlar; ulusal, resmi ve dini olmak üzere üç anagruba ayrılmıştır.
Maddeler hakkında tafsilatlı açıklama madde gerekmelerinde yapılmıştır.