Tasarı/teklif madde 1
→ yürürlükteki madde 1— Millî Parklar ve benzeri yerlerin ayrılma, kuruluş, koruma ve yönetim amaçlarını belirle mektedir.!
Kaynak: Millî Güvenlik Konseyi S. Sayısı 624 · belgeyi aç · TBMM kaydı. Gerekçeler kanun tasarısı ya da teklifi üzerine yazılmıştır; komisyon ve Genel Kurul görüşmelerinde madde numaraları değişebildiğinden her gerekçe, metni en çok benzeyen yürürlükteki maddeye bağlanmıştır.
— Millî Parklar ve benzeri yerlerin ayrılma, kuruluş, koruma ve yönetim amaçlarını belirle mektedir.!
— Amaç maddesinde belirtilen yerlerin ayrılma, düzenleme, koruma ve yönetilmesine dair iş ve işlemlere dair hüküm yer almaktadır.
— Bu maddede, Millî Park, Tabiat Parkı, Tabiat Anıtı ve Tabiatı Koruma alanları, ülkemiz şartları ve uluslararası kuruluşlarca belirlenen kriterlere uygun olarak tanımlanmışlardır.
İkinci bölümde Millî park ve benzeri yerlerin ayrılma esasları planlamaları ve kuruluşlarına ilişkin hü kümler yer almaktadır.
— Birinci paragrafta Millî Parkların ormanlarda ve orman dışı alanlarda da mülkiyet, iskân, kalkınma ve yönetim bütünlüğünü sağlayacak düzende ayrılması ve düzenlenmesi, bu hizmetlerde Bakanlıklararası işbirliğinin gerçekleştirilebilmesini sağlamak üzere Bakanlar Kurulu Kararı esasına bağlanmıştır.
Tabiat Parkı, Tabiat Anıtları ve Tabiatı Koruma alanlarından orman ve orman rejimi içinde kalanları nın Tarım ve Orman Bakanlığınca, dışında kalanların ise Bakanlar Kurulu Kararı ile ayrılması esası getiril miştir.
— Bu kanuna konu olan yerlerin alanlarının ilgili birim ve uzman elemanlara sahip ilgili Ge nel Müdürlükçe hazırlanacağı ve Tarım ve Orman Bakanlığının onayı ile yürürlüğe konacağı belirlenmiştir.
Arazi kullanma kararlarının planlara uygun şekilde bir elde toplanmasını, koruma ve yönetimin amaca uygunluğunu sağlamak maksadıyla bu kanunun uygulandığı alanların, 6785 ve 1710 sayılı kanunlar, bunla rın ek ve tadilleri ile 2634 sayılı kanunun 8 inci maddesi kapsamı dışında kalması gerekli görülmüştür.
— Mülkiyet ve yönetim bütünlüğünün sağlanması için gereğinde gerçek ve tüzelkişilerin mülkiyetindeki taşınmazların genel hükümlere göre kamulaştırıla'bileceği bu madde ile tedvin edilmiştir.
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde mülkiyet ve yönetim bütünlüğünün sağlanması mak sadıyla kamu kuruluşları ve mahallî idarelerin mülkiyetinde veya tasarrufunda bulunan taşınmazların bu kanun amacına uygun şekilde kullanılmak kaydıyla Tarım ve Orman Bakanlığına tahsis edilmesi hükme bağ lanmıştır, 189 sayılı kanun kapsamına giren yerler için Millî Savunma Başkanlığının muvafakati şartı saklı tutul muştur.
Üçüncü bölümde bu sahalarda verilecek izinlere ilişkin hükümler yer almaktadır.
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde, gelişme planlarına uygun olmak kaydıyla kamu ku ruluşları ve mahallî idarelerce yapılacak her türlü plan, proje ve yatırımlara Tarım ve Orman Bakanlığınca izin verilebileceği ve denetleneceği hükmü getirilmiştir.
Ancak, tarihî, arkeolojik ve benzeri çalışmalar için ilgili Bakanlığın izninin de aranacağı belirtilmiştir.
— Gerçek ve tüzelkişilere, sadece Millî Parklar ve Doğa parklarında kamu yararı olmak ve idarece konulacak esaslara uymak koşuluyla izin verilebileceği hükmü getirilmiş, izin süresi de 29 yılla sınır landırılmıştır. Bu alanlarda müstesna turistik potansiyel nedeniyle yoğunlaşacak turistik ve ticarî yatırımların kaynak değerleri aleyhine işlemesini önlemek amacıyla gerekli önlemler getirilmesi, genel ve yerel planlar ke sinleşmeden izin verilemeyeceği de hükme bağlanmıştır.
— 8 ve 9 uncu madde ile kamu kuruluşları, mahallî idareler, gerçek ve tüzelkişilere verilen izin haklarının ve bu haklara dayanılarak yapılan yapı ve tesislerin ikinci şahıslara devir ve temlik edileme yeceği , edildiği takdirde haklarının kaldırılacağı hükmü getirilmiştir.
Ayrıca, izin verilirken tespit edilen işletme ve kullanma esaslarına uymayan izin sahiplerine ait hakların ne şekilde kaldırılacağı belirlenmiştir.
— Bu maddede; Doğa anıtları, Doğayı koruma alanlarında izin ve irtifak hakkı verilmeyeceği ve verilmiş olanların da bu kanun hükümlerine göre yeniden düzenleneceği hususlarına yer verilmiştir.
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde; maden ve petrol arama ruhsatı verilebilmesinin ancak stratejik madenler ve petrol için verilebileceği ve Bakanlar Kurulu kararı aranacağı hususu açıklanmıştır.
Dördüncü bölümde görevlere ilişkin maddelere yer verilmiştir.
— Bu madde, bu kanun kapsamına giren yerlerde, koruma, yönetim ve işletmeye ilişkin her çeşit alt yapı, üst yapı ve tesislerle Millî park ve Doğa parklarında tanıtım, turistik, sportif, eğlence ve din lenme hizmetleri için gerekli her türlü yapı ve tesislerin Millî park idaresince yapılacağı veya yaptırılacağı, yö netilip işletileceği hükmü yer almaktadır.
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde kaynakların geliştirilmesi için teknik girişimler sadece kaynak amenajman planları uyarınca yapılabileceği, Bu alanlarda orman ürünleri üretimi avlanma ve otlatmaya da, ancak bilimsel gereklere göre ve hazır lanacak özel amenajman planlarına uygun olarak Tarım ve Orman Bakanlığınca izin verilebileceği hükme bağ lanmıştır.
— Bu madde ile plan ve saha bütünlüğünün sağlanması amacıyla bu alanlarda orman ve ara zi kadastrolarının öncelik ve ivedilikle yapılması gereği getirilmiştir.
— Millî park,- Doğa parkı, Doğa anıtı ve Doğayı koruma alanlarına kullanabilirlik kazandı rılması için en önemli faktör olarak ulaşım ağına Karayolları Genel Müdürlüğünce, planına uygun olarak öncelik verileceği bu maddede açıklanmış ve Genel Müdürlüğün gerekli kontrol ve üeretlendirmeyi yapa bilmesi için bu yerlerdeki karayolları üzerinde tesis kurulabileceği ve yolu kontrol edebileceği hükmü getiril miştir,
— Millî parklarda doğal ve kültürel kaynak değerlerinin korunması çalışmaları çevrede yaşayan halkın devlet mülkünden karşılıksız ve kanunsuz bazı yararlanmalarını önleyebileceğinden bu halkın ekono mik ve sosyal imkânlarının iyileştirilmesi için yardım, kredi ve fonlardan öncelikle yararlandırılması esasları bu maddede getirilmiştir.
— Bu kanunda belirtilen hizmetlerin görülmesi ve ihdas edilen fonun kullanılmasına ilişkin iş ve işlemlerin Tarım ve Orman Bakanlığına bağlı ilgili bir birimce yürütüleceği belirtilmiştir.
Beşinci bölümde bu kanun kapsamına giren alanlarda korumaya yönelik hükümler yer almaktadır.
— Bu kanunun uygulandığı yerlerde, doğal ve ekolojik dengenin, doğal ekosistem değerle rinin bozulmayacağı; yaban hayatının tahrip edilemeyeceği ve diğer çevre sorunu yaraıtacak faaliyetler ile or man ürünleri üretimi, avlanma ve otlatmanın yasak olduğu belirtilmektedir.
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde orman yangınlarını önleme ve mücadelede 6831 sayılı orman kanununun ilgili hükümleri uygulanacağı hükme bağlanmıştır.
— Bu madde ile kanunda belirtilea yerlerde onaylanmış planlarda belirtilen yapı ve tesisler dı şında her çeşit yapı ve tesis kurma, işletme ve varolan yerleşim sahaları dışına yerleşme yasağı getirilmekte d ir
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde her ne şekilde olursa olsun yer elde edilmesi, bu yer lere yapılacak yapı ve tesislerin tapuya tescili yasaklanmıştın "Madde 23. — Bu kanun kapsamına giren yerlerde kaynakların korunması amacıyla ve bu güzide yurt köşelerinde yasak fiillere teşebbüslerin fazla olduğu dikkate alınarak diğer dünya devletlerinde olduğu gibi ko ruma görevlilerinin özel üniformalı ve devlet güvenlik memurları görev ve yetkisine haiz olacaklaırı hükmü bu maddede getirilmiştir.
Altıncı bölümde Millî parklar Fonunun teşkili, gelirleri ve kullanımına ilişkin hükümler yer almaktadır.
— Bu madde ile kanun kapsamına giren yerlerde kullanılmak üzere büyük ölçüde, kendi öz kaynaklarından oluşan bir «Fon» ihdas edilmesi öngörülmüştür.
— Bu madde Millî parklar Fonunun gelirleri sayılmıştır. Fon'un öz kaynağı- (b) fıkrasında açıkça belirlenmiştir.
— Bu madde ile de fon bütçesinin yapılması, onaylanması, denetimi ve kullanımı belirlen« iniştim Yedinci bölümde suçların takibi ve verilecek cezalar maddelerde belirlenmiştir.
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde genellikle doğal kaynakların tahribine yönelik suçlar işlendiğinden, suçların takibinde orman, kara avcılığı ve su ürünleri kanunlarının ilgili hükümlerinin aynen uygulanması yeterli görülmüştür.
— Bu madde kanun tatbikatına giren yerlerde işlenecek suçların mevcut mevzuat gereği;
devlet malları aleyhine işlenen suçlar gibi cezalandırılacağı, Orman, Av Kanunlarındaki cezaların ise kanunun getirdiği statüler içinde yer alan sahaların müstesna kaynak değerlerinde koruma etkinliğinin artırılması için iki katı olarak hükmolunacağı hususu getirilmiştir.
— Bu madde mevcut mevzuatta tarifi ve cezası belirtilmemiş olup bu yasanın getirdiği esas lara riayet etmeyenlerin veya işlediği suçun Türk Ceza Kanununda belirtilen cezası daha ağır olması gerek meyenlerin bir aydan üç aya kadar hapis cezası ile cezalandırılmaları hükmü getirilmiştir.
— Bu kanun kapsamına giren yerlerde idare tarafından tespit edilen koruma ve kullanma esaslarına aykırı hareketleri önlemek gayesi ile ziyaretçilerden 500 ila 5 000 TL. arasında, izin sahiplerinden ise sözleşmesinde belirtilen miktarlarda maktu para cezasının yönetim ve koruma görevlilerince anında tahsili hükmü getirilmıiştir.
Sekizinci bölümde yer alan son hükümler yönetmelik çıkartılması, kaldırılan hükümler, geçici hükümler, yürürlük ve yürütmeye ilişkin maddeleri ihtiva etmektedir.
— 24 üncü madde ile ihdas edilen Millî Parklar Fonunun teşkili ve kullanma esaslarına iliş kin bir yönetmelikle, kanunun uygulanmasına ilişkin şekil ve esasları, görev, yetki ve sorumlulukları içeren ay-* rı bir yönetmeliğin 6 ay içlinde çıkartılmasını amir bir hükümdür.
— Bu kanunun yürürlüğe girmesiyle geçerliliği kalkacak olan 6831 sayılı Kanunun 25 inci maddesi ile kaynak potansiyeli bakımından üsitün değere sahip Abant yöresinin bu kanunla Millî park haline getirilmesini sağlamak üzere bu yöreyi Bolu Özel idaresine temlik eden 5614 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırılması bu madde ile hükme bağlanmaktadır.
— Bu madde, halen tefrik edilmiş Millî parklara, daha önce müstesna kaynak değerleri nedeniyle Devlet Planlama Teşkilatı Koordinatörlüğünde Tarım ve Orman Bakanlığı ilgili birimlerince uzun devreli gelişme planları hazırlanmış tasarı Millî parklar için gereği bulunmadığından 4 üncü maddenin uygu lanamayacağı amirdir.
— Bu madde kanun yürürlüğe girdiğinden Millî park kapsamına alınacak yerlerdeki mülkiyet sorununu çözmeyi amirdir.
— Kanun düzenleme tekniğine uygun olarak yazılmıştır.
— Kanun düzenleme tekniğine uygun olarak yazılmıştır, \ MİLLÎ GÜVENLİK KONSEYİ ihtisas Komisyonu Rapora T. C.
Millî Güvenlik Konseyi İhtisas Komisyonu 28 Temmuz 1983 Esas No. : 2/129 Karar No. : 143 MİLLÎ GÜVENLİK KONSEYİ BAŞKANLIĞINA 1. Dünya nüfusunun süratle artması, teknolojideki sürekli gelişmeler hızlı sanayişleşme ve kentleşme do ğal kaynakların tahribini son yıllarda daha da artırmıştır. Ülkemiz için de bu sorun sözkonusudur.
Doğal varlıklarımızın, mîllî bîr miras olarak bize ulaştığından daha iyi bir şekilde gelecek kuşaklara dev ri için bilinçli bir koruma ve faydalanma temeline dayanan işlemlerin sürdürülmesi kaçınılmazdır.
IBugüne kadar,'6831 sayılı Orman Kanununun ilgili maddesine istinaden hazırlanan bir yönetmelikle yürütü len Millî park faaliyetlerimıin devamı ve tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanları ile ilgili işlem lerde yasal boşluklar bu teklifin hazırlanmasını gerektirmiştir.
Danışma Meclisi üyelerinden bir kısmının teklif ettiği metin Danışma Meclisi Genel Kurulunda kabul edilerek Millî Güvenlik Konseyi Genel Sekreterliğine sunulmuş ve Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Ka nunu Tasarısı ile Yakın ilişkisi olduğu düşünülen «Millî Parklar Kanun Teklifi» nin ilgili Bakanlık Kurum ve kuruluş temsilcilerinim katıldığı komisyon toplantılarındaki incelenmesi tamamlanmıştır. Teklifin bazı madde lerinde değişiklikler yapılması ve bir madde ilavesi uvgun mütalaa edilmiş ve tensiplerine sunulmuştur.
2. Amaç ve kapsamın açıklandığı Danışma Meclisi teklifinin 1 inci maddesindeki «Tabiat ve Kültür Varlıkları» ifadesi, «(Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanun Tasarısı»nın amaç maddesinde de vurgu lanması nedeniyle değiştirilmiş, ve amaç olarak düzenlenen madde tensiplerine arz edilmiştir.
3. Tanımların yapıldığı 2 nci maddenin a ve c fıkralarında geçen tabiat varlıkları, kültür varlıkları tanım larının «Kültür ve Tabiat Varlıkları (Kanun Tasarısında» da yapılmış öknası nedeniyle bir karışıklığa sebebi yet verilmemesi için değiştirilmesi düşünülmüş ve tensiplerine sunulmuştur.
4. Millî Parklar Kanun Teklifinin İmar ve iskân Bakanlığı ve Kültür ve Turizm Bakanlığı ile yakın iliş kisinin olması yanında, millî park karakterine sahip alanların belirlenmesinin Millî Savunma Bakanlığını da ilgilendirdiği düşünülmüş ve bu üç bakanlığın olumlu görüşlerinin alınması uygun mütalaa edilmiş, madde başlığı değiştirilmiş ve 3 üncü madde, daha iyi anlaşılması için yeniden düzenlenerek tensiplerine arz edilmiş tir.
5. Planlamanın açıklandığı Danışma Meclisi metninin 4 üncü maddesinde geçen «uzun dönemli geliş me planı» ifadeleri, «Uzun dönem»in süresinin tespitindeki doğabilecek tereddütler nedeniyle yalnız «ge lişme planı» olarak belirlenmesinin yeterli olacağı, ikinci fıkradaki «mevziî imar planları» ifadesinin imar ve iskân Bakanlığınca kullanılan «imar uygulama planlan» olarak değiştirilmesi, üçüncü fıkrada belirtilen planların yapılmasında da Kültür ve Turizm bakanlığının görüşünün alınmasının uygun olacağı düşünül müş ve madde tensiplerine sunulmuştur.
6. Kamulaştırmanın açıklandığı 5 inci maddede, kamulaştırmanın 6830 sayılı istimlake Kanunu hüküm lerine göre yapılacağı vurgulanmış ve madde tensiplerine arz edilmiştir.
7. Taşınmazların tahsisinin açıklandığı 6 ncı madde ile hazineye ait taşınmazların, Devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerin ve kamu idareleri ile kamu kurum ve kuruluşlarının taşınmazlarının ve 189 sa yılı kanun hükümlerine göre Millî Savunma Bakanlığına ait taşınmaz malların tahsisinin belirtilmesi şeklin de daha açık olarak düzenlenmesi düşünülmüş ve madde tensiplerine arz edilmiştir.
8. Kamu kuruluşlarına verilecek izinlerin açıklandığı 7 nci maddeye açıklık getirilerek benimsenmiş ve tensiplerine arz edilmiştir.
9. 8 inci madde gerçek ve tüzelkişilere verilecek izinleri açıklamaktadır. Kamu kurumlarının da tüzel kişiliği olması ve bu kurumlara verilecek izinlerin 7 nci maddede açıklanması nedeniyle bir karışıklığa se bep olunmaması düşüncesiyle «tüzelkişiler» ifadesi «özel hukuk tüzelkişileri» olarak değiştirilmiş, ayrıca başarılı olan hak sahiplerinin biten izin süreleri sonunda izinlerinin uzatılmasının uygun olacağı düşünül müş ve düzenlenen madde tensiplerine sunulmuştur.
10. Hak'ların devrini açıklayan 9 uncu maddede geçen «gerçek ve tüzelkişiler» ifadesi yukarıda 9 uncu maddede açıklanan nedenle «gerçek ve özel hukuk tüzelkişileri» olarak değiştirilmiş, mahallî idareler kamu kurum ve kuruluşları içerisinde mütalaa edildiğinden tekrar yazılmamış ve madde tensiplerine arz edilmiştir.
11. İzin verilmeyecek yerleri belirleyen 10 uncu maddede doğabilecek yetki çakışmalarının ortadan kaldırılması nedeniyle «Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanun»unun ilgili hükümlerinin saklı kal ması ilave edilmiş ve evvelce verilmiş izin ve irtifak hakları ile ilgili hususun geçici madde ile düzenlenme si uygun mütalaa edilmiş ve madde tensiplerine sunulmuştur.
12. Stratejik madenlerin aranması ve işletilmesi izninin 'belirlendiği 11 linçi maddenin tüm madenleri kapsayacak şekilde genişletilmesi uygun mütalaa edilmiş ve düzenlenen madde tensiplerine arz edilmiştir 13. idarenin yapacağı yapı ve tesislerin esasını gösteren 12 nci maddenin, Millî Parklar Kanun Teklifinin 7 ve 8 inci maddelerindeki ifadeler ile ters anlaşılmasını önlemek amacıyla açıklık getirilmiş ve madde tek fıkra halinde düzenlenerek tensiplerine sunulmuştur.
14. Kaynakların geliştirilmesini açıklayan 13 üncü maddenin ikinci fıkrasında üretim, avlanma ve otlat ma faaliyetlerinin idarece yapılabileceği veya yaptırılabileceği ifade edilmektedir. Bu işlemlerin yalnız idare tarafından yapılabileceği gi'bi yanlış bir anlamaya neden olacağı düşünülen fıkra «izin verilebilir» şeklinde değiştirilmiş, kanun kapsamına giren yerlerdeki tüm giriş - çıkışların kontrol altına alınarak ücretlendirilmesinin sakıncalar doğuracağı düşünülerek son fıkranın iptalinin uygun olacağı mütalaa edilmiş ve madde tensiplerine arz edilmiştir.
15. Bu madde teklifinde açıklanan ve Tarım ve Orman Bakanlığına yüklenen görevlerin yapılması, il gili orman idaresince olacaktır. Bu hususun tekrardan bir madde ile ifade edilmesine gerek olmadığı düşü nülmüş ve 14 üncü maddenin iptali uygun mütalaa edilerek tensiplerine sunulmuştur.
16. Yasaklanan faaliyetlerin açıklandığı Danışma Meclisi teklifinin 15 inci maddesinin (e) fıkrasına «Ge nelkurmay Başkanlığınca ihtiyaç duyulacak savunma sistemi için gerekli tesisler «ifadesinin ilave edilmesi benimsenmiş ve 14 üncü madde olarak tensiplerine arz edilmiştir.
17. Tescil yasağının açıklandığı Danışma Meclisi teklifinin 16 ncı maddesindeki «Kamu arazisi» terimi, kullanılan bir ifade olmadığından açık olarak kastedilmek istenen husus belirtilmiş ve «orman idaresi» terimi yerine de Tarım ve Orman Bakanlığı yazılmış ve 15 inci madde olarak tensiplerine sunulmuştur.
18. Koruma görevlileri başlıklı 17 nci maddede orman muhafaza memurlarına Devlet Güvenlik memur larının yetkilerinin de verilmesi vurgulanmaktadır. Gerek eğitim ve öğretim farklılıkları gerek görev sahala rının değişikliği, bu şekildeki yetki kullanımında büyük sakıncalar doğuracağı mütalaa edilerek madde met ninden çıkarılmış ve 16 ncı madde olarak düzenlenmiş ve tensiplerine arz edilmiştir.
19. Fon teşkilini açıklayan 18 inci madde aynen benimsenmiş ve 17 nci madde olarak tensiplerine arz edilmiştir.
20. Fon gelirlerinin açıklandığı 19 uncu maddenin (b) fıkrasındaki para cezalarından elde edilecek ge tir kısmı, bu tür cezalar kanun metninden çıkartıldığı için iptal edilmiş ve 18 inci madde olarak tensiplerine sunulmuştur.
21. Fonun kullanılmasını açıklayan 20 nci maddenin ilk fıkrasının son cümlesi ile maddenin son fıkrası iptal edilmiş ve 19 uncu madde olarak tensiplerine arz edilmiştir.
22. Suçların takibi ve cezaları açıklayan 21 inci madde aynen benimsenmiş ve 20 nci madde olarak ten siplerine sunulmuştur.
23. Danışma Meclisi teklifinin 22 nci maddesinde 2 500 lira olarak belirtilen ağır para cezası aşağı sı nırı, 21.1.1983 tarihinde kabul edilen 2787 sayılı Kanımda belirtilen aşağı sınıra uyumlu olacak şekilde 3 000 lira olarak düzeltilmiş, madde başlığı yazılmış ve 21 inci madde olarak tensiplerine arz edilmiştir.
24. Danışma Meclisi teklifinin 23 üncü maddesi Millî Parklar Kanunu kapsamına giren yerlerde idarece tespit edilen kurallara uymayan ziyaretçilere verilecek maktu cezayı belirlemiştir. Ancak bu gibi uygulamaların aksaklıklar doğurabileceği, görevliler ve ziyaretçiler arasında sürtüşmelere yol açacağı düşüncesiyle iptal edilmesinin uygun olacağı mütalaa edilmiş ve tensiplerine sunulmuştur.
25. Millî Parklar Kanununun ilgili maddelerinde belirtilen işlemlerde îmar ve İskân ve Kültür ve Turizm Bakanlıklarının görüşlerine müracaat edilmesinin belirtilmiş olması nedeniyle kanuna istinaden hazırlanacak yönetmelik içinde aynı bakanlıklardan görüşlerin alınmasının uygun olacağı düşünülmüştür. Ayrıca Fonun teşkili ve kullanılması esaslarını belirleyen yönetmeliğin Tarım ve Orman Bakanlığı ile Maliye Bakanlığının müştereken hazırlaması yerine, Maliye Bakanlığının görüşünün alınarak Tarım ve Orman Bakanlığınca ha zırlanması uygun mütalâa edilmiş ve Danışma Meclisi teklifinin 24 üncü maddesi 22 nci madde olarak ten siplerine arz edilmiştir.
26. Danışma Meclisi metninde belirtilen 6831 sayılı Orman Kanununun 25 inci maddesinin yürürlükten kaldırılması, kendi kanununun düzenlenmesinde dikkate alındığından madde metninden çıkarılmıştır. 5614 sa yılı Abant Gölü Çevresinin Bolu Özel İdaresine Temlikine Dair Kanun, Bolu Özel İdaresine bazı haklar ta nımaktadır. Yürürlükten kaldırılan adı geçen kanun Bolu Özel İdaresi ile diğer gerçek ve tüzelkişilere verilmiş haklarının devamının sağlanabilmesi için yeni bir düzenlemeye ihtiyaç duyulmuş ve 25 inci madde 23 üncü madde olarak benimsenmiş ve tensiplerine sunulmuştur.
27. Danışma Meclisi Teklifinin 10 uncu maddesindeki verilmiş olan izin ve intifa haklarının kullanılma sının 'belirli bir süreye dayanması nedeniyle geçici madde olarak düzenlemesi uygun mütalaa edilmiş ve hazır lanan geçici madde tensiplerine sunulmuştur.
28. 26 ve 27 nci madde yürürlük ve yürütme maddeleridir. 24 ve 25 inci madde olarak aynen benimsen miş ve tensiplerine arz edilmiştir.
'Komisyon Başkanı Üye 'Proje Subayı Cumhur EVCİL Alton ATEŞ Kadri ÖZER Tuğgeneral Mu. Alb. Kur. Yb.
Üye Üye Üye Ömer ÖZEN Nejat ÖZBAYRAK Mehmet ESKİOĞLU Tarım ve Orman Bak. Orman Bak. Gn. Md. lüğü Kültür ve Turizm Balk.
Onman Genel Müdürü Millî Parklar D. 'Bşlk. Başmüsavir Üye Üyö Üye Hakkı ERAYDIN Güray AÇIK /. Mesut YÜKSELTÜRK Kültür ve Turizm Bak. 'İmar ve İskân Bak. Maliye Bakanlığı 'Başuzman Bölge Plan D. Bşlk. Millî Emlak Gn. Md. Yrd.
Üye M. Hikmet COŞAN Maliye Bakanlığı Bütçe Gn. Md. lüğü Şb. Md.
Millî Parklar Kanunu Teklifi BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam ve Tanımlar Amaç MADDE 1. — Bu Kanun yurdumuzdaki ulusal ve uluslararası düzeyde değerlere sahip üstün tabiat ve kültür kaynaklarının, özellik ve karakterleri bozulma dan bu günün ve geleceğin toplumlarına sunulmak üzere Millî parklar, tabiat parkları, tabiat, anıtları ve tabiatı koruma alanları olarak ayrılmasını, korunması nı ve yönetilmesini amaçlar.
Kapsam MADDE 2. — Bu Kanun, amaç maddesindeki yerlerin ayrılması, koruma - kullanma dengesi içinde dü zenlenmesi, tanıtılması, korunması ve yönetilmesine ait iş ve islimleri kapsar.
Tanımlar MADDE 3. — Bu Kanunda geçen;
a) Millî park Bilimsel ve/veya estetik bakımdan, ulusal veya uluslararası düzeyde olağan üstü tabiî ve/veya kültürel kay nak değerlerine ve eğlenme ve dinlenme alanlarına sahip oldukça geniş bir yurt parçası,
b) Tabiat parkları Bitki örtüsü, yaban hayatı ve fizikî yapı özelliğine ve estetik değere sahip, manzara bütünlüğü içinde hal kın dinlenme ve eğlenme kullanımlarına uygun tabiat parçası,
c) Tabiat anıtları Tabiat ve tabiat olaylarının meydana getirdiği, özgün özelliğe ve bilimsel değere sahip ve Millî Park esasları dahilinde korunan ve yönetilen ilginç tabiî objeler ve çevreler,
d) Tabiatı koruma alanı Bilimsel önem taşıyan, nadir, tehlikeye maruz veya kaybolmaya yüz tutmuş ekosistemler, türler ve tabiî oluşumların seçkin örneklerini içeren ve mutlak korunması gerekli olup sadece bilimsel ve eğitsel amaçlarla kullanılmak üzere ayrılmış tabiat parçaları, Anlamındadır.
İKİNCİ BÖLÜM Ayrılma Esasları, Planlama ve Kuruluş Ayrılma esasları MADDE 4. — Millî Park kaynak değerlerine sahip olduğu saptanan yöreler Tarım ve Orman Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu Kararıyla Millî Park olarak ayrüır.
Tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı olarak ayrılacak yer ve yörelerden orman ve orman rejimine girenler (Tarım ve Orman Bakanlığının onayıyla ayrılır. Orman ve orman rejimi dışında kalan yer lerde tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı ayrılmasına veya Tarım ve Orman Baknlığınca ayrılmış olanların tamamlanması için gerekli yerlerin orman rejimine alınmasına Tarım ve Orman Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca karar verilir.
Planlama MADDE 5. — Bu Kanun hükümlerine göre Millî park, tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı olarak ayrılan yerler için, özellikleri göz önünde tutularak koruma ve kullanma amaçlarını gerçekleştirmek üzere kuruluş, gelişim ve işletilmesini kapsayan uzun dönem gelişme planı ilgili Genel Müdürlükçe hazırla nır.
Millî Parklar Kanunu Teklifi Bu planlar, Tarım ve Orman Bakanlığının onayı ile yürürlüğe konur.
Bu planlar için gerekli ölçekte topografik harita ve hava fotoğrafları Harita Genel Müdürlüğünce önce lik ve ivedilikle hazırlanır.
Bu Kanun kapsamına giren yerlerde 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 8 inci maddesi ile 1710 sayılı Eski Eserler ve 6785 sayılı imar Kanunları, bunların ek ve tadilleri uygulanmaz.
Kamulaştırma MADDE 6. — Millî park, tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı sınırları içinde kalan yerler deki gerçek ve tüzelkişilere ait arazi, bina ve her türlü tesislerle aynî haklar, hazırlanacak planın gerçekleş mesi için gerekli görüldüğünde Tarım ve Orman Bakanlığınca genel 'hükümler gereğince kamulaştırılır.
Kamulaştırma bedelleri Genel Bütçeden karşılanır.
Taşınmazların tahsisi MADDE 7. — Millî park, tabiat parkı tabiat anıtı tabiatı koruma alanı sınırları içinde kalan Devlet, Özel îdare, Belediye ve Köy Tüzelkişiliği ve benzeri kamu kuruluşlarının kamu yararına mahsus veya kamu hizmetlerinde kullanılan veya 'bunların özel mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallardan bu Kanun hizmet alan larında kullanılması gerekenler bu Kanunda öngörülen amaçlarda kullanılmak kaydı ile Tarım ve Orman Ba kanlığına tahsis olunur.
Ancak, bu sahaların sınırları içinde kalan ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup fiilen bir askerî hizmete tahsis edilmiş olan yerlerle hazinenin özel mülkiyetinde olup 189 sayılı Kanun şümulüne giren alanlar için, tahsisten önce Millî Savunma Bakanlığının yazılı olumlu görüşü alınır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM izin İşleri Kamu kuruluşlarına verilecek izinler MADDE 8. — Millî park, tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı gelişme planına uygun olması şartıyla; kamu kuruluşları ve mahallî idareler tarafından yapılacak her türlü plan, proje ve yatırımlara Ta rım ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir ve uygulamalar bu Kanun hükümlerine göre denetlenir.
Ancak, tarihî ve arkeolojik sahalarda kazı restorasyon ve 'bilimsel araştırmalar ilgili Bakanlığın da iznine tabidir.
Özel ve tüzelkişilere verilecek izinler MADDE 9. — Millî Parklar ve tabiat parklarında kamu yararı olmak koşuluyla ve idarece konulacak esas lar dahilinde turistik amaçlı tesisler yapmak üzere gerçek ve tüzelkişiler lehine Tarım ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir. Gerçek ve tüzelkişiler lehine tesis edilecek izin süresi 29 yılı geçemez. Süre sonunda bütün te sisler kusursuz ve işler durumda bedelsiz olarak Millî Park idaresine geçer, Millî Park ve tabiat parklarının genel ve yerel planları kesinleşmeden bu Kanunda söz edilen izinler veri lemez.
İzin haklarmın kalkması MADDE 10. — Kamu arazisinde, Tarım ve Orman Bakanlığınca kamu kuruluşları, mahallî idareler, ger çek ve tüzelkişiler lehine verilen izin hakları ile bu izinlere dayanılarak yapılan ve yapılmakta olan Te sislerden; özel ve tüzelkişilere ait olanlar ikinci Şahıslara, Kamu kuruluşları ve mahallî idarelere ait olan lar ise gerçek ve tüzelkişilere devir ve temlik edilemez. Devir halinde bu haklar ortadan kalkar, yapı ve tesis ler Tarım ve Orman Bakanlığına geçer.
_ 12 _ Millî Parklar Kanunu Teklifi Millî park ve tabiat parklarında Tarım ve Orman Bakanlığınca belirlenen plan, işletme ve kullanma esaslarına uymayan izin sahipleri bir defaya mahsus olmak üzere taahhütnamelerindeki hükümlere uyma ları için uyarılırlar. Bu ihtara rağmen taahhütname hükümlerini 1 ay içinde yerine getirmeyenlerin izin hak ları Tarım ve Orman Bakanlığınca kaldırılır. Tesisler bedelsiz olarak Millî Park İdaresine intikal eder ve izin sahipleri hakkında idarenin ayrıca zarar ve ziyan davası açma hakkı saklıdır.
Kamu arazisi üzerindeki izin hakları Tarım ve Orman Bakanlığınca kaldırılan izin sahiplerinin işletme sahiplerinin işletme ve tesislerine ait Turizm Müesseseleri belgeleri de ilgili Bakanlıkça iptal edilir.
İzin verilmeyecek yerler MADDE 11. — Tabiat anıtları ve tabiatı koruma alanlarında izin veya irtifak hakkı tesis edilemez. An cak evvelce verilmiş 'bulunan izin veya irtifak hakları, sadece geçerlilik süresi bitimine kadar sahibi tarafın dan kullanılmak üzere bu Kanun hükümlerine göre yeniden düzenlenir.
Stratejik madenler için izin verilmesi MADDE 12. — Bu Kanun kapsamına giren yerlerde maden ve petrol kanunları gereğince araştırma ve işletme ruhsatnamesi veya imtiyazı millî park idaresinin koyacağı esaslara uygun olarak kullanılmak üzere sadece stratejik madenler ve petrol için Bakanlar Kurulu kararı ile verilebilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜfM Görevler Yapı ve tesisler MADDE 13. — a) Millî parklar, tabiat parkları, tabiat anıtları ve tabiatı koruma alanlarındaki her tür lü hizmet ve faaliyetler ile planın gerektirdiği koruma, yönetim ve işletmeye ilişkin her çeşit altyapı, üstyapı ve tesisler,
b) Millî parklar ve tabiat parklarının gelişme planları uyarınca altyapı, tanıtım, turistik, sportif, eğlenme ve dinlenme hizmetleri için gerekli her türlü yapı ve tesisler, Millî park idaresince yapılır veya yaptırılır. Yönetilir ve işletilir.
Kaynakların geliştirilmesi MADDE 14, — Bu Kanun kapsamına giren yerlerdeki ormanlarda, makilik ve fundalıklarda ve diğer • arazi kullanma şekillerinde, kaynak amenajman planlarına dayanılarak, kaynakların korunmasını, geliştiril mesini ve devamlılığım sağlayacak, teknik girişimlerde bulunulur.
Tabiî çevre ve ekosistemlerin korunması ve iyileştirilmesi yönünden teknik ve bilimsel gereklere göre millî park idaresince düzenlenecek rapora dayanılarak hazırlanacak özel amenajman planları uyarınca be lirli yerlerde ve belirli sürelerle idarenin denetim ve gözetimi altında üretim, avlanma ve otlatma faaliyet lerine Tarım ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir.
Kadastro işleri MADDE 15. — Millî park, tabiat parkı, tabiat anıtı, tabiatı koruma alanı sınırları içinde kalan yerlerin;
orman ve arazi kadastroları ilgili kurumlarca öncelikle ve ivedilikle yapılır.
\ Karayolları MADDE 16. — Bu Kanun kapsamına giren sahaların içinden veya çevresinden geçen karayolu şebekesi ile bu sahaların şehirlerarası yollarla bağlantısını sağlayacak yol şebekesi Karayolları Genel Müdürlüğünce o yerin uzun devreli gelişme planı esaslarına göre öncelikle yapılır ve balkımı sağlanır.
Millî Parklar Kanunu Teklifi Kanun kapsamına giren yerlere giden ve içinden geçen her çeşit yollarda, sahalara giriş çıkışı kontrol edecek ve gerektiğinde ücretlendirmeyi sağlayacak her türlü tesisler millî park idaresince yapılır veya yap tırılır.
Köylerin kalkındırılması MADDE 17. — Millî park sınırları içindeki yerleşme alanlarında oturanlar; ekonomik, sosyal ve kültü rel yönden kalkınmalarını sağlamak üzere ve millî park uzun devreli gelişme planlarıyla uyumlu olmak ko şuluyla; ziraat, meyvecilik, bağcılık, arıcılık, ahır hayvancılığı, ipekçilik, küçük el sanatları, halı tezgâhı, tu rizm endüstrisi ve köy evlerinin yapımı ve benzeri alanlarda T. C. Ziraat Bankası, T. C. Halk Bankası ve T. C. Turizm Bankası ve 6086 - 2634 sayılı kanunlar gereğince sermayesi Devlete ait Bankaların bu konu daki kredi, fon ve tahsislerinden, öncelikle ve tercihan yararlandırılır.
Hizmetlerin yürütülmesi MADDE 18. — Bu Kanun Tarım ve Orman Bakanlığına yüklediği görevlerle Millî Parklar Fonu kul lanımına ilişkin iş ve işlemler bu bakanlığa bağlı ilgili birim tarafından yürütülür.
BEŞİNCİ BÖLÜM Koruma Yasaklanan faaliyetler MADDE 19. — Bu Kanun kapsamına giren yerlerde;
a) Tabiî ve ekolojik denge ve tabiî ekosistem değeri bozulmaz,
b) Yaban hayatı tahrip edilmez,
c) Bu sahaların özelliklerinin kaybolmasına veya değişmesine sebep olan veya olabilecek her türlü mü dahaleler ile toprak, su ve hava kirlenmesi ve benzeri çevre sorunları yaratacak iş ve işlemler yapılamaz,
d) Tabiî dengeyi bozacak her türlü orman ürünleri üretimi, avlanma ve otlatma yapılamaz.
Yangından koruma MADDE 20. — Bu Kanun kapsamına giren yerlerde orman yangınlarını önleme ve mücadelede 6831 sayılı Orman Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.
Yerleşmelerin önlenmesi MADDE 21. — Millî park, tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanlarında bu yerlere ait Ta rım ve Orman Bakanlığınca onaylanmış planlarda belirtilen yapı ve tesisler dışında; kamu yararı açısından vazgeçilmez ve kesin bir zorunluluk bulunmadıkça her ne surette olursa olsun her çeşit yapı ve tesisin yapımı ve işletilmesi ve kullanılması veya bu alanlarda varolan yerleşim sahaları dışında yerleşilmesi yasaktır.
Tescil yasağı MADDE 22. — Bu Yasa kapsamına giren yerlerdeki kamu arazisinde varolan bil ki örtüsünün yanma sından veya herhangi bir şekilde tahrip edilmesinden veya mevcut açıklıklardan faydalanılarak işgal, açma veya her ne sebeple olursa olsun ağaç kesme, sökme, budama, boğma yolları ile veya arazinin çeşitli şekil lerde düzeltilmesi suretiyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler tapuya tescil olunamaz. Bunlara hiçbir kayıt ve şart aranmaksızın doğrudan doğruya millî park idaresince el konulur.
Millî Parklar Kanunu Teklifi Koruma görevleri MADDE 23. — Bu Yasa 'kapsamına giren alanlarda koruma hizmetleri ile görevli ve özel üniformalı millî park memurları, Devlet güvenlik memurları yetkisine sahiptirler. Bu memurlar, Tarım ve Orman Ba kanlığının gerekli gördüğü ve Bakanlar Kurulunun uygun bulduğu silahla teçhiz edilirler.
ALTINCI BÖLÜM Millî Parklar Fonu Fon teşkili MADDE 24. — Bu Kanun kapsamına giren yerlerin tesis, koruma, onarım, bakım, tanıtım ve işletme harcamaları için Tarım ve Orman Bakanlığı emrinde «Millî Parklar Fonu» kurulmuştur.
Fon gelirleri MADDE 25. — Millî Parklar Fonu;
a) Tarım ve Orman Bakanlığı bütçesine her yıl 500 milyon liradan aşağı olmamak üzere konacak öde neklerden,
b) Bu Kanun kapsamına giren alanlarda her türlü yararlanma, işletme, kira, giriş ücretleri, bu Kanunun 30 uncu maddesi gereği alınacak para cezaları ve diğer gelirlerden,
c) Faiz, ikramiye ve her çeşit yardım ve bağışlardan, Oluşur.
Fonun kullanılması MADDE 26. — Düzenlenecek yıllık fon bütçesi, Tarım ve Orman Bakanının onayı ile yürürlüğe girer.
Fonun hesap dönemi malî yıldır. Tarım ve Orman Bakanı fon bütçe ita amiri olup, Maliye Bakanlığınca bu bakanlık emrine bir fon saymam tayin edilir. Fondan harcama yapılarak işlendirilecek personelin kadroları Tarım ve Orman ve Maliye Bakanlıklarınca saptanır. Fon hizmetlerinde çalışan personelin fazla çalışma üc retleri genel hükümlere göre fon bütçesinden ödenir.
Fon ile yapılan işlerden doğan, gelirler ve giderler için her bütçe yılı sonunda düzenlenecek bilançolar Sayıştay Başkanlığınca fon yönetmeliğindeki özel esaslara göre denetlenir ve ayrıca bir örneği de Maliye Ba kanlığına gönderilir.
Fonun her türlü harcama, satın alma gibi işlemleri 1050 sayılı Muhasebei Umumiye ve 2490 sayılı Ar tırma, Eksiltme ve İhale kanunları ile ek ve değişiklikleri ve Kurumlar Vergisi hükümleri dışındadır.
Fon gelirlerinin tahsili için düzenlenen kâğıtlar damga vergisinden ve tahsil işlemleri harçtan muaftır.
YEDİNCİ BÖLÜM Suçların Takibi ve Cezalar Suçların takibi MADDE 27. — Bu Kanun kapsamına giren yerlerde işlenen suçların takibinde Orman, Karaavcılığı, Su Ürünleri kanunlarını ilgili hükümleri aynen uygulanır.
Cezalar MADDE 28. — Bu Kanun kapsamına giren yerlerde bütün taşınır ve taşınmaz mallar ve tabiî varlık lara karşı işlenen suçlar hakkında genel hükümler uygulanır, Ancak, Orman, Karaavcılığı ve Su Ürünleri kanunlarında suç sayılan ve yasaklanan fiillerin bu Kanunun uygulandığı yerlerde işlenmesi halinde verilecek cezalar iki katı artırılarak hükmolunur.
Millî Parklar Kanunu Teklifi MADDE 29. — Bu Kanunun uygulandığı alanlarda işbu Kanunda yazılı olan yasak fiillere aykırı ha reket edenlere veya zorunluluklara uymayanlara kanunda ayrıca bir ceza hükmü gösterilmediği veya fiilleri Türk Ceza Kanununda veya ilgili özel kanunlarında daha ağır bir cezayı gerektirmediği hallerde, Sulh Ceza Mahkemelerince bir aydan üç aya kadar hapis cezası verilir.
Maktu para cezası MADDE 30. — Bu Kanun kapsamına giren yerlerde idare ta/afından tespit edilen kullanma esaslarına aykırı hareket eden ziyaretçilerden 500 TL. den 5 000 TL. sına kadar, sözleşmesi hükümlerine aykırı hare ket eden halk sahiplerinden, sözleşmesinde belirtilen miktarda nakdî para cezası millî park koruma ve yö netim görevlilerince alınır. Ödenmediği hallerde genel hükümler uygulanır.
SEKİZİNCİ BÖLÜM Son Hükümler Yönetmelikler MADDE 31. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içerisinde;
a) Millî parklar fonunun teşkili ve kullanma esaslarına ait yönetmelik Tarım ve Orman ile Maliye Ba kanlıklarınca,
b) Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin şekil ve esasları, görev, yetki ve sorumlulukları belirleyen yönetme lik Tarım ve Orman Bakanlığınca, Çıkartılır.
Kaldırılan hükümler MADDE 32. — 6831 sayılı Orman Kanununun 25 inci maddesi ile 5614 sayılı «Abant Gölü Çevresinin Bolu Özel İdaresine Temlikine Dair» Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici hükümler GEÇİCİ MADDE 1. — Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihte Millî park olarak Tarım ve Orman Bakan lığınca ilan edilmiş yerler ile yine Tarım ve Orman Bakanlığınca kurulan özel proje grubu tarafından dü zenlenmiş bulunan uzun dönem gelişme planı bulunan yerler 4 üncü madde uygulanmaksızın bu Yasa kap samına girer.
GEÇİCİ MADDE 2. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar millî park, tabiat parkı, tabiat ah*tı ve tabiatı koruma alanı kapsamına alınan sahalar içerisinde bulunan özel idare, belediye ve köylerle diğer kamu kuruluşlarına ait taşınmazlar bu Kanunda öngörülen amaçlarda kullanılmak kayıt ve şartı ile Tarım ve Orman Bakanlığına tahsis edilmek üzere Hazineye intikal ettirilir. Bu yerlerde var olan tesisler için veri len izin ve irtifak hakları süreleri sonuna kadar ve bu Kanunun 9 uncu maddesinde belirtilen esaslara uyul mak şartı ile hak sahibi yararına devam eder.
Yürürlük MADDE 33. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme MADDE 34. — Bu Kanunu Bakanlar Kurulu yürütür, DANIŞMA MECLÎSİNİN KABUL ETTİĞİ METİN Millî Parklar Kanun Teklifi BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam ve Tanımlar Amaç ve kapsam MADDE 1. — Bu Kanun, yurdumuzdaki millî ve milletlerarası düzeyde değerlere sahip tabiat ve kültür varlıklarını üzerinde bulunduran sahaların, seçilip ayrılmasını, özellik ve karakterleri bozulmadan korunma sını, geliştirilmesini ve yönetilmesini düzenler.
Tanımlar MADDE 2. — Bu Kanunda geçen deyimler;
a) Millî park : 'Millî ve milletlerarası değerde tabiat ve kültür varlıkları ile bilim ve estetik bakımından, koruma, dinlenme ve turizm alanlarına sahip tabiat parçalarını,
b) Tabiat parkları : /Bitki örtüsü ve yaban hayatı özelliğine sahip, manzara bütünlüğü içinde halkın din lenme ve eğlenmesine uygun tabiat parçalarını,
c) Tabiat varlıkları : Tabiat ve tabiat olaylarının meydana getirdiği özelliklere ve bilimsel değere sahip ve millî park esasları dahilinde korunan tabiî varlıklar ve çevrelerini,
d) Tabiatı koruma alanı : Bilim ve eğitim bakımından önem taşıyan nadir, tehlikeye maruz veya kay bolmaya yüz tutmuş ekosistemler, türler ve tabiî olayların meydana getirdiği seçkin örnekleri ihtiva eden ve mutlak korunması gerekli olup sadece bilim ve eğitim amaçlarıyla kullanılmak üzere ayrılmış tabiat parçala rını, İfade eder.
İKİNCİ BÖLÜM Ayrılma, Planlama ve Kamulaştırma Ayrılma esasları MADDE 3. — Millî park karakterine sahip olduğu tespit edilen alanlar İmar ve İskân ve Kültür ve Turizm bakanlıkları ve gereği halinde diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak, Tarım ve Orman Ba kanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu Kararı ile millî park olarak ayrılır.
Tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı olarak ayrılacak yer ve alanlardan, orman ve orman rejimine girenler, Tarım ve Orman Bakanlığının onayı ile ayrılır. Orman ve orman rejimi dışında kalan yer lerde tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı ayrılmasına veya Tarım ve Orman Bakanlığınca ayrıl mış olanların tamamlanması için gerekli yerlerin orman rejimine alınmasına, Tarım ve Orman Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca karar verilir.
Planlama MADDE 4. — Bu Kanun hükümlerine göre millî park olarak ayrılan yerler için, özellik ve nitelikleri göz önünde tutularak, koruma ve kullanma amaçlarını oerçekleştirmek üzere, kuruluş, geliştirme ve işletilme lerini kapsayan uzun dönemli gelişme planı, ilgili bakanlıkların olumlu görüşleri ve gerektiğinde fiilî katkıla rıyla, Tarım ve Orman Bakanlığınca hazırlanır ve yürürlüğe konur.
Uzun dönemli gelişme planı uyarınca iskân ve yapır.şmaya konu olacak yerler için, imar mevzuatına gö re mevziî imar planları, millî park uzun dönemli gelişme planı hüküm ve kararlarına uygun olarak hazır lanır veya hazırlattırılarak İmar ve İskân Bakanlığının onayı ile yürürlüğe konulur.
M. G.K.