31.7.1970 tarih ve 1325 sayılı Millî Savunma Bakanlığı Görev ve Teşkilatı Hakkında Kanu nun 2 nci maddesine göre, "Silahlı Kuvvetlerin; Bakanlar Kurulunca kararlaştırılacak savunma po litikası çerçevesinde, Genelkurmay Başkanlığı tarafından tespit olunacak ilke, öncelik ve ana prog ramlarına göre, harp sanayii hizmetlerini yürütmek" görevi Millî Savunma Bakanına verilmiştir.
Ancak, anılan Kanunun yürürlüğe girmesinden bugüne kadar bütünüyle harp sanayii hizmetlerinin yürütülmesi konusunda herhangi bir yasal düzenlemenin yapılmadığı bilinmektedir.-4.11.1983 ta rih ve 2941 sayılı "Seferberlik ve Savaş Hali Kanunu" ile bu kanuna istinaden 16.7.1990 tarihinde yürürlüğe konulan "Seferberlik ve Savaş Hali Tüzüğü" hükümleri gereğince, "Seferberlik ve savaş hallerinde ihtiyaçlann karşılanması konusunda Başbakanlık, Genelkurmay Başkanlığı, bakanlıklar, diğer ilgili makamlar ve özel kuruluşlarla işbirliği yaparak savaş sanayiine geçiş için üretim kay naklarında yapılması gereken düzenlemeleri ve üretilecek mal ve hizmetleri saptamak, keza millî sanayinin olanaklarıyla gelişme durumunu saptamak ve üretimin seferberlik ve savaş ihtiyaçlarını karşılayacak hale getirilmesi için gerekli önlemleri aldırtmak", Millî Savunma Bakanlığının görev leri arasında sayılmıştır.
Muhtelif silah ve mühimmat ile Silahlı Kuvvetlerin ihtiyacı olan bazı teçhizat ve yedek parça ülkemizde kamu ve özel sektör tarafından üretilmektedir. Genelde bu üretim, bu malzemeyi üret mek için kurulan spesifik tesislerde veya halen mevcut ticarî üretim kalemleri dahilinde gerçekleş mektedir. Ticarî kuruluşlar, mevcut üretim tesislerini tamamen kendi amaçlarına yönelik kurmak ta, askerî ihtiyaçlar ancak kendileri için rantabl olduğu takdirde tesis tevziine veya mal cinsi/özel liği değişimine yönelmektedirler. Ayrıca, kapsamlı bir ana malzeme katalogu bulunmaması nede niyle yapılabilir ihtiyaçlar dahi ihtiyaç makamları tarafından tespit edilememektedir. Bugün için, zamanla yurt dışından çeşitli kaynaklar vasıtasıyla alınmış olan silah, araç, gereç ve bunların yedek parçalanmn, seferberlik ve savaş halinde aynı kaynaklardan sağlanmasının her zaman mümkün ol mayacağı, bu sağlansa dahi meblağlarının çok yüksek seviyeye ulaşacağı değerlendirilmektedir. Bu tür malzemenin yurt içinde yapılabilirlik imkânının araştırılması ve bu maksatla ilgili makamlar arasında faydalı ve yapıcı bir koordinasyon ortamının kurulması gerekmektedir. Bu tür imkânların sanayi sektöründen sağlanması halinde millî sanayi canlandırılmış ve döviz tasarrufu da sağlanmış olacaktır.
Mevcut sanayiin, harp sanayiine dönüştürülebilmesi için yaünmlann imkân, kapasite ve dönüşebilirlik açısından incelenmeleri, ihtiyaç varsa bu amaca yönelik gerekli yatırımın tespiti ve kaynak gereksinmesinin karşılanma imkânlarının belirlenmesi yönlerinde ayrıntılı çalışmalara ihti yaç bulunmaktadır. Bu gibi çalışmalar bugüne kadar gerçekleştirilememiş olduğundan, Silahlı Kuvvetlerin istifadesine sunulan çeşitli tip malzemenin yurt içinde yapılabilirlik oranı halen tam olarak bilinememekdedir. Anılan çalışmanın sanayi sektöründe gerçekleştirilebilmesinin ancak ya pılacak yasal bir düzenleme ile mümkün olabileceği düşünülmektedir.
Harp sanayi hizmetinin ilgili makamlar arasında organizasyon ve işbirliği yapılarak karşılan ması, bu konuda planlı, gerçekçi ve bütünlük arz eden değerlendirmelerin yapılmasına imkân sağ lanması ve yukarıda belirtilen hususların gerçekleştirilmesi amacıyla sözkonusu tasan hazırlanmış tır.