Kaynak: TBMM 21. Dönem S. Sayısı 406 (Esas No: 1/618) · belgeyi aç · TBMM kaydı. Gerekçeler kanun tasarısı ya da teklifi üzerine yazılmıştır; komisyon ve Genel Kurul görüşmelerinde madde numaraları değişebilir. Her gerekçe, metni en çok benzeyen yürürlükteki maddeye bağlanmıştır.
237 sayılı Taşıt Kanununun 13 üncü maddesinde, bu Kanuna göre edinilmiş olan taşıtların satılabileceği belirtilmiş olmasına rağmen, yasal bir düzenleme yapılmadığı için hizmette yararlanılmayan veya ekonomik ömrünü dolduran taşıtlar hurdaya ayrılmakta ve dolayısıyla küçümsenemeyecek derecede malî kaynak israfı olmaktadır.
Bilindiği üzere Emniyet Genel Müdürlüğünün uhdesine verilmiş olan emniyet, asayiş ve trafik hizmetleri motorize olarak ve çok süratli bir şekilde yürütülmektedir. Hizmetin gereği olan dinamizmin kesintisiz olarak sağlanabilmesi ve güvenliğin aksatılmadan yürütülebilmesi için kullanılan taşıtların yeni olması gerekmektedir. Ancak, bugünkü mevcut durum olması gerekenden çok farklıdır. Çünkü, yeni taşıt alımı için yeteri kadar kaynak bulunamamaktadır. Bunun sonucu olarak, hizmete sokulan taşıtlar, hurdaya ayrılıncaya kadar kullanıldığından bakım ve onarım giderlerine ve akaryakıt tüketimine çok fazla para harcanmaktadır. Bu harcamaya karşılık, yeterli ve gerekli verim alınamamakta, hatta acele olarak olay yerine ulaşması gereken taşıt arızalandığından yolda kalmakta ve hizmet büyük ölçüde aksamaktadır.
Bunun sonucu olarak, vatandaşlarımızın güvenlik hizmetlerine bakışı açısından zafiyetler gündeme gelmektedir.
Bu nedenlerde, Emniyet Genel Müdürlüğüne ait hizmet taşıtları için yaş sınırı getirilmesinde, bu yaş sınırını geçen taşıtların satılmasına imkân verilmesinde, gelirinin kurum bütçesine gelir kaydedilmesinde hem hazine hem de hizmet açısından büyük fayda görülmektedir.
Bu imkân verildiği takdirde bir taraftan taşıtlardan elde edilecek gelirle yeni taşıt satın alınacak ve hazinenin yükü hafifletilecek, diğer taraftan da yeni taşıtlar sayesinde hizmette verimlilik artacaktır.
Taşıtlarda olan bu durum, alındığında hizmete büyük yararı dokunan ancak, çok çabuk yenilenen teknik ve teknoloji karşısında tip, kapasite ve mahiyetleri itibariyle kullanılmasından vazgeçilme zorunluluğu doğan telsiz, bilgisayar gibi cihazlar için de geçerlidir.
Bu cihazlar, emniyet hizmetleri için yetersiz olmakla birlikte diğer kurum ve kuruluşlarda veya özel güvenlik teşkilâtlarında kullanılabilir. Bunları hurdaya ayırmak yerine diğer kamu kurumlarına bedelsiz veya bedelli mukabilinde verilmesinde ülke yararı bulunmaktadır.
Diğer taraftan, ülkemiz ve Devletimiz için çok büyük stratejik önemi haiz olan dost devletlerin polis teşkilâtları, araç, gereç, malzeme ve silâh talebinde bulunmaktadırlar. Ülkemizin ve teknolojinin gelişmişliği açısından hizmette kullanılamaz duruma düşmüş veya hizmetin gereği olarak standart dışı kalmış cihazlarla bazı silâhların bu dost ülke polis teşkilâtlarına bedelli veya bedelsiz olarak verilmesinde geleceğimiz açısından çok büyük fayda mülahaza edilmektedir.
Tasarı bu amaçla hazırlanmıştır.
— Madde ile; Kanunun amacının, Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından üretilerek veya çeşitli yollardan temin edilerek kullanıldıktan sonra ihtiyaç fazlası kalan veya HEK, hurda ve standart dışı durumuna düşen makine ve teçhizat ile silâhların (uzun namlulu harp silâhları hariç) ve miadını dolduran taşıtların elden çıkarılmasına dair usul ve esasların belirlenmesi olduğu hususu düzenlenmiştir.
— Madde ile; Kanunun kapsamının, elden çıkarılacak olan makine, teçhizat ile uzun namlulu harp silâhları hariç olmak üzere silâhların ve taşıtların hangi kurum ve kuruluşlara veya dost devletlerin polis teşkilâtlarına nasıl devredileceği konularında düzenlemeler yapmak olduğu belirtilmiştir.
— Madde ile; Kanunda geçen bazı ifadelere açıklık getirilmiştir.
— Madde ile; elden çıkarılacak olan araç, gereç, makine ve teçhizatın tespitini yapacak teknik komisyonların oluşturulması öngörülmüştür. Böylece, elden çıkarılacak olan mal ve malzemenin tespiti belirli bir esasa bağlanmıştır.
— Madde ile; satış yoluyla elden çıkarılmasına karar verilen araç, gereç, makine ve teçhizatın satışını yapacak ihale komisyonu oluşturulmuştur. Bu şekilde satış işlemlerine kural getirilmiştir.
— Madde ile; satılan taşıtlar ile makine, teçhizat ve silâhlardan elde edilecek kaynağın genel bütçeye gelir, kurum bütçesine de ödenek kaydedilmesi öngörülmüştür. Böylece, hem hazinenin yükü hafifletilmiş hem de teşkilâta yeni mal ve malzeme alım imkânı verilmiştir.
— Madde ile; Kanunun uygulanmasına hız kazandırmak için, yapılan iş ve işlemler 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunu ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu dışında tutulmuştur.
— Madde ile; yapılacak olan satışlarla bu satışlardan elde edilecek gelir ile yeniden alınacak mal ve malzemelere vergi muafiyeti getirilmiştir. Bu husus bir anlamda vergi kaybı gibi görülecek ise de, kamu kurumuna daha çok mal ve malzeme alma imkânı verecektir.
— Madde ile; Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve esasların İçişleri Bakanlığınca teklif edilecek ve Bakanlar Kurulunca çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenmesi öngörülmüştür.
— Yürürlük maddesidir.
— Yürütme maddesidir.