657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinde; kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde uygulanacak istihdam şekilleri sıralanmış ve bunlar memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler olarak belirlenmiştir.
Kamu kesiminde istihdam olunan işçiler sürekli işçi ve geçici işçi olarak ikiye ayrılmakla birlikte iş mevzuatımızda geçici işçi kavramı tanımlanmamıştır. Buna paralel olarak kamu kesiminde geçici işçi istihdamını düzenleyen mevzuat bulunmayıp, bu amaca yönelik düzenlemeler, yürürlükleri ilgili mali yılla sınırlı olan yılı bütçe kanunları ve kamu iktisadi teşebbüslerine yönelik olarak her yıl istihsal olunan yatırım ve finansman kararnameleridir.
Geçici işçi istihdamı, süreklilik arz etmeyen, yılın belirli dönemlerini kapsayan genellikle mevsimlik veya arızi işler için öngörülmüş bir istihdam şekli olmasına karşın, geçici iş pozisyonlarında çalıştırılan geçici işçiler, genellikle sürekli veya dönemsel olarak tekrarlanan işlerde çalıştırıldıklarından geçici olmaktan uzaklaşmış, sürekli istihdam edilir hâle gelmiştir.
Diğer yandan, bu kapsamda istihdam edilen geçici işçilerin önemli bir kısmı sekreterlik, bilgisayar işletmenliği, hizmetli, evrakçı, hasta bakıcı, hemşire gibi görevlerde çalıştırılmaktadır.
Bunların ücretleri de genel olarak benzeri işleri yapan memurlara verilen maaşlar seviyesinde tutulmaktadır.
Sonuç olarak, geçici işçi istihdamı başlangıç amacından uzaklaşmış, özellikle geçici işçi alımına ve istihdamına yönelik olarak mevzuattan kaynaklanan boşluklar ve esneklikler, kurum ve kuruluşlar açısından bu istihdam şeklini diğerlerine göre daha tercih edilir hâle getirmiştir. Bu kapsamda çalışan personelin iş mevzuatı hükümlerine tabi olmasına rağmen işçi istihdamıyla ilgisi bulunmayan alanlarda bile geçici işçi çalıştırılması yaygınlaşmış, geçici işçi istihdamının başlangıç amacıyla fiili durumu arasında büyük sapmalar meydana gelmiştir. Bu durumda, geçici iş pozisyonlarında çalıştırılan geçici işçilerle ilgili yeni bir düzenleme yapılması zorunluluğu doğmuştur.
Bu Tasarı ile; geçici iş pozisyonlarında istihdam edilenlerin durumu, fiilen yaptıkları işin niteliği ve/veya bir mali yıl içerisinde çalıştıkları toplam süre dikkate alınarak yeniden düzenlenmektedir. 2006 yılı içerisinde usulüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonlarında toplam altı ay ve daha fazla süreyle çalışmış olan geçici işçilerin sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmeleri öngörülmektedir. Bu ayrımlar dikkate alınarak süreklilik kazanmış iş ve hizmetlerde çalıştırılan geçici işçilerden, fabrika, şantiye, atölye, çiftlik, arazi gibi işçi istihdamının zorunlu olduğu yerlerde fiilen çalıştırılanlar sürekli işçi kadrolarına, bunların dışındakiler ise sözleşmeli personel statüsüne geçirilmektedir. Ancak, kendilerine teklif edilen sözleşmeli personel statüsüne geçmek istemeyenlere, izleyen yıllarda 2006 yılındaki çalışma sürelerini geçmemek kaydıyla mevcut geçici iş pozisyonlarında çalışabilme imkânı da tanınmaktadır.
Ayrıca Tasarı ile;
kamu kesiminde geçici işçi istihdamına kalıcı bir yasal dayanak kazandırılması, bugüne kadar yaşanan tecrübelerden hareketle geçici işçi uygulamasının orman yangınlarıyla mücadele, mevsimlik ve kampanya işleri gibi yılın belirli dönemlerinde geçici mahiyette yürütülmesi gereken belirli bazı hizmetlerle sınırlandırılması ve bu hizmetlerde mali yıl içerisinde altı aydan az süreyle geçici işçi istihdam edilmesi haricinde geçici işçi istihdamına son verilmesi amaçlanmaktadır.
