Türk Silahlı Kuvvetleri Hasta Besleme Kanunu

2615 sayılı Askerî Hastahaneler ile Hastahane Gibi Kullanılacak Revirlerde Hastaların Beslenme ve Bakımları Hakkında Kanun, 24/12/1934 tarihli ve 2888 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve bugüne kadar, 2 nci maddesine bir fıkra eklenmesi dışında hiçbir değişikliğe uğramamıştır.

1034 sayılı Askerî Nekahethane ve Sanatoryumlarda Bulunan ve Sevkedilenlere ve Harb Yaralılarının ve Tebdilhavalıların Sureti İaşelerine Dair Kanun ise, 31/5/1927 tarihli ve 598 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve 1928 yılında yapılan küçük bir oran ayarlaması dışında hiçbir değişikliğe uğramamıştır. Kanunda yer verilen istihkaklar bilimsel gelişme ve değişmeye uygun olmadığından, Türk Silâhlı Kuvvetlerine ait hiçbir hastahanede uygulanmamaktadır.

1034 sayılı Kanunun, uygulanabilirliğini yitirmesi, nekahethanelerin olmaması ve sanatoryumların sadece iç hastalıklarına yönelmesinden dolayı hasta beslenmesi ile ilgili ihtiyaçlara cevap veremediği değerlendirilmektedir.

Adı geçen kanunlarda, hasta beslenmesinde bir derecelenme mevcut olmadığından, hastalar, erbaş ve er iaşesi gibi standart beslenmekte, Kanunda yer verilmeyen yiyecek maddesinin verilebilmesi için, tabibin ayrıca belirleyeceği çeşit ve miktarda yiyecek maddesi ancak, hasta tabelasının baştabipçe tasdiki ve ita amirinin onayını müteakip verilebilmektedir.

Diğer taraftan, müteferrika cetvelinde yer verilen beyin, böbrek, karaciğer, kakao, kahve, kaymak, krema, paça gibi besinler, doktor ve diyetisyenlerce uygun görülmediği ve tedariki zor olduğundan müteferrika cetveli de uygulanamamaktadır.

Derecelerin kullanılmaması sonucu, bu derecelerden yararlanacak hastalar, ayrı rejim beslenmesine dahil edilmekte, bu durum ise mutfak, aşçı ve ilâve teçhizatı gerektirmektedir.

Hasta beslenme işlemlerinin daha sağlıklı ve kaliteli bir hale getirilmesi yanında bütçeye de % 40'a varan bir tasarruf sağlaması beklenen Kanun Tasarısı ile; yürürlükteki iki kanunun tek kanunda birleştirilmesi, sağlık hizmetlerinde görevin, uygun basamakta uzman kişilerce yapılması, teşhisten sonra hastanın beslenmesinin diyetisyence belirlenmesi, beslenmede gıda maddelerinin seçim yetkisinin doktor ve diyetisyene bırakılması, yataklı tedavi yerleri dışında da hasta beslenme işlemleri yapılarak hizmetin kapsamının genişletilmesi, diyetisyenlerin beslenmeye yönelik statülerinin hüküm altına alınması, tedavileri ayakta yapılan ve raporlarında belirtilen süre içerisinde beslenmeleri birlik ve kurumlarında devam edecek askerî öğrenci, erbaş ve erlerin beslenmelerinin bütçeye ek yük getirmeyecek şekilde düzenlenmesi, hasta beslenmesinin normal ve diyet olmak üzere ikiye bölünmesi ve diyet yemeklerinin değişebilirliğinin, kolay ancak standart hale getirilmesi, hastaya sıvı gereksinimi yanında moral açısından da katkı sağlayacağı değerlendirilen içeceğin öğün aralarında da verilmesi, hastalara taburcu olduklarında varacakları yere kadar, doktor onayı ve diyetisyen kontrolünde kumanya verilmesi amaçlanmaktadır.

Tasarı bu nedenlerle hazırlanmıştır.