(1) Her bir geleneksel hak sahibi, ilgili kategori ve üçüncü ülkeye ait hariçte işleme kotalarından, kendi tercihine göre 2006 veya 2007 yıllarından birinde söz konusu ülke ve kategoriden işleme faaliyetleri çerçevesinde işlem görmüş ürünler şeklinde Gümrük Birliği gümrük bölgesine geri ithalini gerçekleştirdiği toplam miktarlara eşit miktarda pay alır.
(2) Belirli bir üçüncü ülke ve kategori için birinci fıkra kapsamında kendisine ayrılan miktarları kullanmamayı seçen bir geleneksel hak sahibi, başka bir kategori ve üçüncü ülkeden eşdeğer bir miktar için, beşinci fıkrada belirtilen ilk gelen ilk alır yöntemine göre, başvuruda bulunabilir.
(3) Hariçte işleme kotalarının dağıtımından yararlanmak isteyen geleneksel hak sahiplerinin, bu Tebliğ’in yayımı tarihinden itibaren 20 (yirmi) iş günü içinde Dış Ticaret Müsteşarlığına (İthalat Genel Müdürlüğü) başvuruda bulunmaları şarttır.
(4) Anılan süre dışında başvuruda bulunan geleneksel hak sahipleri, kullanılabilir kota miktarları uygun olduğu ölçüde, referans yılda Gümrük Birliği gümrük bölgesine geri ithalini gerçekleştirdikleri miktar kadar kotadan yararlanabilir.
(5) Birinci fıkra kapsamı dışındaki başvurular, Dış Ticaret Müsteşarlığı (İthalat Genel Müdürlüğü) tarafından, kullanılabilir kota miktarları dikkate alınarak, EK-I’de gösterilen azami miktarları aşmamak üzere başvuru sırasına göre (ilk gelen ilk alır yöntemi) dağıtılır. Başvuruların değerlendirilmesinde, genel evrak kayıt tarihi ve kayıt numarası esas alınır.
(6) Dağıtımlardan sadece, bir önceki yılda Türkiye’de üretimini sürdürdüğünü belgelendiren imalatçılar yararlanabilir. Bu imalatçılar, üçüncü ülkede gerçekleştirilen işleme faaliyetinin toplam değeri, kendilerinin Yönetmelikte hesaplama yöntemi belirlenen Türkiye’deki üretimine ait değerin % 50’sini aşmayan işlem görmüş ürünler için başvuruda bulunabilir.
(7) Aynı kategori ve üçüncü ülke için aynı kota döneminde yapılan yeni başvurular, önceden izin verilen işlem görmüş ürünlerin en az %50’sinin başvuru sahibi tarafından Gümrük Birliği gümrük bölgesine geri ithal edilmiş olması veya önceden izin verilen işlem görmüş ürünlerin miktarının en az % 80’ine karşılık gelen eşyanın fiilen ihraç edilmiş olması şartıyla, beşinci fıkra kapsamında değerlendirilir.
