İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: 2010/19)

(1) Damping belirlemesi için 1/1/2009-31/12/2009 tarihleri arası soruşturma dönemi olarak kabul edilmiştir. Zarar belirlenmesinde ise, veri toplama ve analiz için 1/1/2007-31/12/2009 arasındaki dönem esas alınmıştır.

(1) Soruşturma konusu ürün, normal olarak 7019.11.00.00.00, 7019.12.00.00.00, 7019.19.10.00.00, 7019.19.90.00.00, 7019.31.00.00.00, 7019.90.91.00.00 ve 7019.90.99.10.00 gümrük tarife istatistik pozisyonları (GTİP) altında yer alan “cam elyafı takviye malzemeleri (cam elyafı)”dir. Bahse konu GTİP’ler, yalnızca bilgi amaçlı verilmiş olup, bağlayıcı mahiyette değildir.

(2) Cam elyafı, silika, kolemanit, alüminyum oksit, soda, magnezyum oksit, bor gibi geleneksel cam üretim hammaddelerinden üretilmektedir. Üretim şekli özetle şu şekildedir: Hammadde bileşimi, çok ince öğütülerek, homojen bir karışım elde etmek üzere karıştırılır ve yaklaşık 1.550 C sıcaklıkta çalışan bir ergitme fırınına beslenir. Fırın içinde, karışım yavaşça sıvı hale getirilir. Ergimiş cam, elektrikle ısıtılan platin/rodyum alaşımından yapılmış 1.250 C’de kontrol edilen kovanlara iletilir ve kendi ağırlığı ile kovanlardaki 1 ila 2 mm çapındaki yüzlerce delikten serbest akış ile yüksek hızlarda akmaya başlar. Kovanlardan akan filamentlerin ısı değeri su ve hava ile soğutularak düşürülür. Sıcaklığı düşürülen cam filamentleri korunma amacıyla kimyasal bir bağlayıcı ile kaplanır. Filamentlerin bir araya getirilmesiyle demet elde edilir.

(3) Cam elyafı temel olarak tek uçlu fitiller, çok uçlu fitiller, kırpılmış demetler ve kırpılmış demetlerden keçeler olmak üzere dört ürün grubuna ayrılabilir. Tek uçlu fitiller, demetlerin doğrudan sarılarak R/F fırınlarında kurutulmasıyla elde edilen ürünlerdir. Direkt sarma fitiller olarak da adlandırılan tek uçlu fitiller, silo, depo veya boru gibi silindirik ürünlerin sarma tekniği ile üretiminde, her türlü içi boş ve/veya dolu profilin devamlı çekme (pultruzyon) yöntemiyle üretiminde ve dokunmamış çok açılı kumaşların üretiminde kullanılmaktadırlar.

(4) Çok uçlu fitiller ise demet gruplarının birbirine paralel olarak bükülmeden sarılması ile üretilmektedirler. Sarma işlemi bir makine aracılığı ile yapılmakta olup statik elektrik kontrolü de sarım işlemi sırasında icra edilmektedir. Çok uçlu fitiller, talebe göre farklı tekslerde üretilip pazara sunulmaktadırlar. Teks sayısı, 1000 metre uzunluğundaki bir demetin gram cinsinden ağırlığını ifade etmektedir. Akrilik küvet üretimi, ışık geçirgen panel üretimi, CTP (Cam Elyaf Takviyeli Plastik) boru ve otomobil tavanı üretimi çok uçlu fitillerin başlıca kullanım alanlarıdır. Ayrıca sıcak baskı kalıplama ve santrifüj kalıplama (savurma döküm) tekniklerinde de çok uçlu fitil kullanılabilmektedir.

(5) Kırpılmış demet üretiminde öncelikle kimyasal bağlayıcı ile kaplanan demetler, kırpma makinesinin arkasına dizilmektedirler. Makineye dizilen demetler kırpma ünitesinde istenilen uzunluklarda (3–4, 5–6, 12–24 mm) kırpılmakta ve kırpılan demetler kullanılacak ürüne göre fırınlanarak kademeli ve vibrasyonlu elekten geçirilerek ambalajlanmaktadırlar. Kırpılmış demetler, sıcak baskı kalıplamalarında; otomotiv, elektrik/elektronik, beyaz eşya ve mühendislik ürünlerinin plastiklerinin, termoplastik granüllerin, debriyaj ve fren balatalarının üretiminde ve su tabanlı dağılım (dispersiyon) uygulamalarında kullanılmaktadırlar.

(6) Kırpılmış demetlerden keçe (keçe) üretimi için özel olarak hazırlanmış demetler, kırpıcı bölümüne yerleştirilmekte ve 50 mm uzunlukta kırpılarak yürüyen bir bant üzerine tesadüfî görünümde dağıtılmaktadırlar. Bant üzerindeki bu demetler reçine esaslı toz veya sıvı bağlayıcı ile bir arada tutulurken, toz bağlayıcının erimesi ve sıvı bağlayıcının ortamdaki suyunun giderilmesi için demetler fırınlar içerisinden geçirilmektedirler. Fırından geçirilen demetler soğurken, rulolar arasından geçirilerek düzleştirilmekte ve bu şekilde keçe üretimi tamamlanmaktadır. Keçeler; genellikle birim alan ağırlığı ile ifade edilmektedir. Örneğin; 300–450 gr./m2 keçenin birim alan ağırlığı 300–450 gr. olacaktır. Diğer farklılıklar keçeyi bir arada tutan bağlayıcının miktarı ve türüne göre ifade edilmektedir. Keçeler, tekne üretiminde; otomotiv yedek parça ve aksesuarlarının üretiminde; yapı elemanları, yalıtım malzemeleri, çatı ve cephe kaplamaları için levha üretiminde; sandviç yapıdaki kamyon kasaları ile jelkotlu laminat üretiminde kullanılmaktadırlar.

(7) Soruşturma kapsamında ürün tanımı, sınıflandırmaya esas GTİP’ler ve belirtilen GTİP’lerin kapsamı ve içeriğine ilişkin inceleme devam etmekle birlikte yapılan ön belirlemelere göre Yönetmelik’in 4 üncü maddesi çerçevesinde, yerli üreticiler tarafından üretilen ürünler ile soruşturma konusu ülkeden ithal edilenler arasında teknik ve fiziksel özellikleri, kullanım alanları, dağıtım kanalları ve birbirini ikame edebilmeleri açısından bir fark bulunmadığı, ÇHC’den ithal edilen soruşturma konusu madde ile yerli üretim dalı tarafından üretilen soruşturma konusu maddenin benzer ürün olarak kabul edilebileceği anlaşılmıştır.

(8) Diğer taraftan, cam tülü ve sairi dokunmamış mensucattan eşya, fitilden veya diğer dokunmuş mensucat ile cam yünü soruşturma konusu üründen tamamen farklı olup bu ürünler soruşturma kapsamı dışında yer almaktadır.

(9) Soruşturma konusu ürün ile ilgili açıklamalar genel içerikli olup, uygulamaya esas olan GTİP ve karşılığı eşya tanımıdır. Bununla beraber, soruşturma konusu eşyanın Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yer alan tarife pozisyonlarında ve/veya tanımlarında yapılacak değişiklikler bu Tebliğ hükümlerinin uygulanmasına halel getirmez.

(1) ÇHC’de yerleşik üretici/ihracatçı firmaların soru formuna verdikleri cevaplar ve piyasa ekonomisi şartlarında faaliyet gösterdiklerine yönelik iddiaları halen incelenmektedir.

(1) Normal değer, Yönetmelik’in 7 nci maddesi çerçevesinde, Türkiye’de benzer malın birim imalat maliyetine genel, idari ve satış giderleri ile makul bir kârın eklenmesiyle oluşturulmuştur.

(2) Emsal ülke seçimiyle ilgili süresi içinde taraflardan bazı itirazlar gelmiştir. Bu bağlamda, Çin İnşaat Malzemeleri Endüstrisi Federasyonu emsal ülkenin Hindistan olarak belirlenmesini istemiştir. Ancak söz konusu Federasyon, Hindistan’daki cam elyafı üreticilerinin üretim maliyetlerine ilişkin herhangi bir veri sunmamıştır. Diğer itiraz eden firmalar da konu hakkında bilgi ve belge sunmamışlardır. Bu nedenle, emsal ülkenin Türkiye olarak seçilmesine ilişkin kararda herhangi bir değişikliğe gidilmemiştir. Ancak normal değerin tespitinde Türkiye’deki veriler olduğu gibi alınmamış, uluslararası piyasa koşulları göz önüne alınarak ilgili bölümlerinde gerekli ayarlamalar yapılmıştır.

(1) İhraç fiyatı, üretici/ihracatçı firmaların cevaplarından edinilen bilgiler üzerinden belirlenmiştir. İhraç fiyatı hesabında, normal değer belirlemesinde kullanılan ürün tipleri ile aynı tipteki ürünler dikkate alınmış, CIF bazda olanlarında ihracatçılardan alınan bilgiler çerçevesinde navlun, sigorta ve diğer satış giderleri düşülmek suretiyle ayarlama yapılmış ve böylece ihraç fiyatı mümkün olduğu ölçüde fabrika çıkış aşamasına getirilmiştir.

(1) Damping marjı hesabında aynı ticari aşamada karşılaştırılmayı teminen fabrika çıkış aşaması ihraç fiyatı ile fabrika çıkış aşamasında oluşan normal değer karşılaştırılmıştır. Damping marjı, ağırlıklı ortalama normal değer ile ağırlıklı ortalama ihraç fiyatının karşılaştırılması suretiyle hesaplanmıştır. Taishan firması ile Türkiye’ye soruşturma kapsamında satışı olan bağlı veya ilgili firmaları damping marjı hesaplamasında birlikte ele alınmışlardır.

(2) Buna göre, soru formuna cevap veren ihracatçı/üretici firmalar için CIF bedelin yüzdesi olarak hesaplanan damping marjları aşağıda yer almaktadır.

Taishan Fiberglass Incorporation: %85,8

PPG Sinoma Jingjing Fiber Glass Co., Ltd.: %85,8

Taishan Fiberglas Zoucheng Co., Ltd.: %85,8

Shandong Taishan-PDO Glass Fiber Products Co., Ltd.: %85,8

Chongqing Polycomp International Corporation: %71,8

Jushi Group Company Limited: %102,7

(1) Yönetmeliğin 17 nci maddesi çerçevesinde, soruşturma konusu ülke menşeli ithalatın hacminde mutlak anlamda ya da Türkiye tüketimine oranla önemli ölçüde bir artış olup olmadığı ile bu ithalatın iç piyasadaki benzer mal fiyatları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Zarar inceleme dönemine ek olarak, soruşturma esnasında ithalatın durumunu göstermesi açısından 2010 Ocak-Nisan dönemi de analize dahil edilmiştir.

(1) 2007 yılında 30.525.125 Kilogram (Kg) olan soruşturma konusu ürünün genel ithalatı 2008 yılında 28.588.381 Kg’a, soruşturma döneminde (SD) ise 26.243.579 Kg’a düşmüştür. Ancak, söz konusu ithalat 2010 yılının ilk dört aylık döneminde, 2009 yılının aynı dönemine göre %153 artarak 13.018.041 Kg olarak gerçekleşmiştir.

(1) Soruşturma konusu maddenin ÇHC’den ithalatı 2007 yılında 13.657.567 Kg iken, 2008 yılında 19.665.152 Kg’a çıkmış, SD’de ise 19.453.038 Kg seviyesinde gerçekleşmiştir. Ancak, söz konusu ithalat 2010 yılının ilk dört aylık döneminde 2009 yılının aynı dönemine göre %164 artarak 10.262.035 Kg’a çıkmıştır.

(2) Soruşturma konusu maddenin ÇHC’den ithalatının ağırlıklı ortalama birim fiyatlarına bakıldığında ise 2007 yılında 1,25 ABD Doları/Kg olan birim fiyatın, 2008’de 1,40’a çıktığı, SD’de ise 1,12’ye düştüğü tespit edilmiştir. 2010 yılının ilk dört aylık döneminde ise birim fiyatlar 0,96 ABD Doları/Kg’a kadar düşmüştür.

(1) Soruşturma konusu maddenin yurtiçi tüketimi, yerli üretim dalının yurtiçi satışları ile genel ithalatın toplanması suretiyle hesaplanmıştır.

(2) Bu çerçevede belirlenen toplam tüketim endeksi 2007 yılında 100 iken, 2008 yılında 95’e ve SD’de 91’e düşmüştür.

(3) Dampingli ithalatın tüketim içindeki payına endeks olarak bakıldığında ise 2007 yılında 100 olan endeksin, 2008’de 151’e, SD’de ise 157’ye çıktığı görülmektedir.

(1) Dampingli ithalatın yerli üretim dalının fiyatları üzerindeki etkisini görebilmek amacıyla fiyat kırılması, fiyat baskısı, fiyat yıpranması ve fiyat bastırılması hesapları yapılmıştır.

(2) Fiyat kırılması, soruşturma konusu ürünün Türkiye pazarına giriş fiyatlarının (CIF ithal fiyatı + gümrük vergisi ve masrafları) yerli üretim dalının iç piyasa satış fiyatlarının altında olup olmadığını göstermektedir. Buna göre, ÇHC menşeli ithalatın yerli üretim dalının fiyatlarını 2007 yılında %9, 2008 yılında %5 ve SD’de %-4 oranında kırdığı tespit edilmiştir.

(3) Fiyat baskısı ise yerli üretim dalının fiyatlarının dampingli ithalat sebebiyle baskı altında bulunması ve fiyatlarını makul kâr elde edecek şekilde belirleyememesi durumunda, soruşturma konusu ürünün Türkiye pazarına giriş fiyatı ile yerli üreticinin maliyetlerine makul bir kâr oranı ekleyerek bulunan olması gereken fiyatın karşılaştırılmasıdır. Fiyat baskısı hesaplarına göre, ÇHC menşeli ithalatın yerli üretim dalının olması gereken fiyatlarını 2007 yılında %15, 2008 yılında %27 ve SD’de %38 oranında baskı altında tuttuğu tespit edilmiştir.

(4) Fiyat yıpranması (depression) yerli üretim dalının birim fiyatlarında yaşanan reel gerilemedir. Yerli üretim dalının yurt içi birim satış fiyatları 2007 yılında enflasyon etkisinden arındırılmış halde 100 olarak kabul edildiğinde, birim fiyatların 2008 yılında 96’ya, SD’de ise 83’e kadar gerilediği görülmüştür.

(5) Fiyat bastırması (supression) ise, yerli üretim dalının dampingli ithalat sebebiyle maliyet artışlarını fiyatına yansıtamaması veya düşen maliyetlerden daha fazla oranda fiyatlarını düşürmesi sebebiyle kâr oranının azalması veya maliyet-satış oranının yükselmesidir. Yerli üretim dalının soruşturma konusu üründeki birim kâr oranı 2007 yılında %1,07 iken 2008 yılında zarara dönüşerek %-10,21 olmuştur. SD’de zarar durumu daha da kötüleşmiş ve %-23,75 oranında gerçekleşmiştir. Yerli üretim dalının birim ticari maliyet/birim yurt içi satış fiyatı oranına bakıldığında ise, 2007 yılında %98,94 olan oranın 2008 yılında %111,37’ye ve SD’de ise %131,15’e yükseldiği tespit edilmiştir. Söz konusu verilerden görüleceği üzere dampingli ithalat sebebiyle yerli üretim dalı soruşturma konusu ürünü ciddi oranda zararına satmaktadır.

(1) Yerli üretim dalının ekonomik göstergeleri, Cam Elyaf firmasının 2007-2009 dönemine ilişkin verilerinin esas alınması suretiyle incelenmiştir. Eğilimin sağlıklı bir şekilde incelenmesi amacıyla Türk Lirası bazındaki veriler için yıllık ortalama Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) kullanılarak enflasyondan arındırılmış reel değerler kullanılmıştır.

a) Üretim, kapasite ve kapasite kullanım oranı (KKO)

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu ürün için 2007 yılında 100 olan üretim miktar endeksi, 2008 yılında 95’e, SD’de ise 76’ya düşmüştür. Ayrıca, 2007–2009 döneminde yerli üretim dalının soruşturma konusu üründeki kapasitesi 100’den 111’e çıkmış, ancak KKO endeksi aynı dönemde 100’den 68’e düşmüştür.

b) Yurtiçi satışlar

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu ürün için 2007 yılında 100 olan yurtiçi satış miktar endeksi 2008 yılında 97’ye gerilemiş, SD’de ise yine 97 olarak gerçekleşmiştir. Ayrıca, 2007–2009 döneminde yurtiçi satış hasılası 100’den 80’e düşmüştür.

c) Yurtiçi fiyatlar

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu üründe ağırlıklı ortalama yurtiçi satış fiyatı 2007 yılında reel bazda 100 iken sürekli olarak azalarak 2008’de 96’ya, SD’de ise 83’e gerilemiştir.

ç) İhracat

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu ürün için 2007 yılında 100 olan ihracat miktar endeksi 2008’de 96’ya, SD’de ise 81’e düşmüştür.

d) Pazar payı

(1) Yerli üretim dalının yurtiçi pazar payı endeksi 2007 yılında 100 iken 2008 yılında 102’ye, SD’de ise 107’ye çıkmıştır.

e) Maliyetler

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu ürün için 2007 yılında reel olarak 100 olan ağırlıklı ortalama birim ticari maliyeti, 2008’de 108’e, SD’de ise 110’a çıkmıştır.

f) Kârlılık

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu üründe yurt içi satışlardan elde ettiği birim reel kâr 2007 yılında 100 iken, 2008 yılında -1.022’ye, SD’de ise -2.434’e düşmüştür.

g) Stoklar

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu üründe 2007 yılında 100 olan stok miktar endeksi, 2008’de 137’ye çıkmış, SD’de ise 80’e düşmüştür. Stok çevrim hızına (satış/stok) bakıldığında ise 2007 yılında 8 olan endeksin 2008’de 5’e düştüğü ancak SD’de tekrar artarak 9’a çıktığı tespit edilmiştir.

h) İstihdam

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu üründe 2007 yılında 100 olan direkt işçi sayısı endeksi, 2008’de 96’ya, SD’de ise 91’e gerilemiştir.

ı) Ücretler

(1) Üretimde çalışan işçilerin aylık brüt ücretleri reel olarak 2007 yılında 100 iken, 2008’de 91’e gerilemiş, SD’de ise 95’e çıkmıştır.

i) Verimlilik

(1) Üretimde çalışan işçi başına verimlilik endeksi 2007 yılında 100 iken, 2008’de 99’a, SD’de ise 84’e düşmüştür.

j) Nakit akışı

(1) Yerli üretim dalının soruşturma konusu ürünün üretim ve satışı ile sağladığı reel nakit akışı (kâr+amortisman) 2007 yılında 100 iken, 2008’de -114’e (nakit çıkışı), SD’de ise -349’a düşmüştür.

k) Büyüme

(1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetlerini kapsayan aktif büyüklüğü reel olarak 2007 yılında 100 iken, 2008’de 102’ye yükselmiş, SD’de ise 94’e düşmüştür.

l) Sermaye artışı

(1) Yerli üretim dalının 2007 yılında 100 olan öz sermayesi, 2008 yılında 68’e, SD’de ise 37’ye düşmüştür.

m) Yatırımlardaki artış

(1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetlerine ilişkin tevsi ve yenileme yatırımları toplamı 2007 yılında 100 iken, 2008’de 61’e, SD’de ise 21’e düşmüştür.

n) Yatırımların geri dönüş oranı

(1) Yerli üretim dalının bütün faaliyetlerine ilişkin yatırım hasılatı (kâr/öz kaynak) oranı 2007 yılında %-6,8 iken, 2008’de ise %-30,5’a, SD’de ise %-83,5’e düşmüştür.

o) Damping marjının büyüklüğü

(1) Mevcut bilgiler ışığında, ÇHC menşeli soruşturma konusu üründe önemli oranlarda damping marjı tespit edilmiştir.

(1) Yerli üretim dalı çalışır halde bulunan bir fırınını 2009 yılında kapatmıştır. Dolayısıyla SD’deki üretim ve kapasite kullanımı ciddi anlamda düşüş göstermiştir. Genel anlamda bakıldığında yerli üretim dalının maliyetlerinin reel olarak arttığı buna mukabil satış fiyatlarının reel olarak ciddi oranda gerilediği görülmektedir. Bu durumun neticesi olarak, yerli üretim dalının zarar inceleme döneminde soruşturma konusu üründeki zararı ciddi boyutlara ulaşmıştır. Yurtiçinde pazarını kaybetmek istemeyen yerli üretici zararına satış yapmayı göze alır hale gelmiştir. Bunun sonucu olarak yerli üretim dalının yurtiçi satışları son iki yılda azalmamış ve yurtiçi tüketimden aldığı payın endeksi 7 puan artmıştır. Yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinde yaşanan bir diğer olumsuz gelişme ise zarar inceleme döneminde istihdamın azalmasıdır. Gerek ürün istihdamı gerek toplam istihdam yaklaşık %10 azalmıştır. Ayrıca, zarar durumunun ciddiyetinden dolayı ürün nakit akışında ve firmanın öz sermayesinde önemli sayılabilecek bozulmalar meydana gelmiştir. Zira, SD’de yerli üretim dalı öz sermayesinin %83,5’i kadar zarar etmiştir. Yukarıdaki veriler, zarar inceleme döneminde yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinin ciddi şekilde bozulduğunu ortaya koymaktadır.

(1) Zarar inceleme döneminde ÇHC’den yapılan soruşturma konusu ürün ithalatının mutlak ve nispi olarak arttığı görülmektedir. Ayrıca, söz konusu ithalatın birim fiyatlarının %10 seviyelerinde azaldığı ve bu fiyatların yerli üretim dalının fiyatlarını önemli ölçüde baskı altında tuttuğu tespit edilmiştir. Yine söz konusu dönemde yerli üretim dalının pazar payı endeksinin 7 puan artmış olmasına karşılık, ÇHC menşeli ithalatın pazar payı endeksinin 57 puan arttığı tespit edilmiştir. Bunlara ilaveten, soruşturmanın devam ettiği dönem olan 2010 yılının ilk dört ayı göz önüne alındığında, ÇHC’den yapılan ithalatın bir önceki yılın aynı dönemine göre mutlak ve nispi olarak ciddi oranda artmakta olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, söz konusu ithalatın ağırlıklı ortalama birim fiyatının SD’de oluşan birim fiyata nispeten önemli oranda düştüğü görülmektedir.

(2) Dampingli ithalatın fiyatlarının yerli üretim dalının iç piyasa satış fiyatlarını ciddi oranda baskı altında tutması ve dampingli ithalattaki artış eğilimi ile yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinde görülen olumsuz gelişmelerin eş zamanlı olarak ortaya çıkması dikkate alınarak dampingli ithalat ile yerli üretim dalı üzerinde oluşan maddi zarar durumu arasında illiyet bağının olduğu sonucuna varılmıştır.

(1) Zarar inceleme döneminde, üçüncü ülkelerden yapılan ithalatın önemli oranda gerilediği görülmektedir. Ayrıca, üçüncü ülkeler kaynaklı ithalatın ortalama birim fiyatları soruşturma konusu ülke menşeli ithalatın birim fiyatlarının oldukça üzerinde seyretmektedir.

(2) Sonuç olarak, diğer ülkeler kaynaklı soruşturma konusu ürünün ithalatı, gerek miktar ve piyasa payındaki eğilimi, gerekse fiyatları itibariyle bu aşamada yerli üretime zarar verebilecek boyutta görülmemektedir.

(1) Yönetmeliğin 17 nci maddesi hükümleri uyarınca, dampingli ithalatın dışında yerli üretim dalının ekonomik göstergelerinde zarara neden olabilecek başka bir unsur olup olmadığına ilişkin yapılan ön incelemede, ithalatçı firmaların dampingli ithalatı tercih etmelerindeki en önemli sebebin kendileri için rekabet avantajı sağlayan düşük fiyat olduğu değerlendirilmiştir.

(1) Soruşturma sırasında dampingin, yerli üretim dalında zararın ve her ikisi arasında illiyet bağının mevcudiyetine ilişkin ön belirlemeler yapıldığından, İthalatta Haksız Rekabeti Değerlendirme Kurulu’nun kararı ve Bakan’ın onayı ile, aşağıda tanımı ve menşe ülkesi belirtilen eşyanın Türkiye’ye ithalatında belirtilen oranda teminat şeklinde geçici önlem yürürlüğe konulmuştur.

(1) Karar maddesinde belirtilen geçici önlem, Kanun’un 12 nci maddesi çerçevesinde, zararın önlenmesi için damping marjından daha düşük oranda bir kesin önlemin yeterli olup olmadığının incelenecek olması nedeniyle, soruşturma ile ilgili kesin kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasına kadar, azami 6 ay süreyle yürürlükte kalır.

(1) Gümrük İdareleri, Karar maddesinde gümrük tarife pozisyon numarası, tanımı ve menşe ülkesi belirtilen eşyanın ithalatında karşısında gösterilen oranda teminat alırlar.

(1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

(1) Bu Tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Bakan yürütür.