(1) Sistemler, İdare tarafından, yetkilendirilmiş kuruluşun standartlarına uygun olarak tasarlanıp yerleştirilmeli ve kullanımdan önce test edilmelidir.
a) İç donanım:
1) Borular: Basınç tankının dış yüzeyinden iç yüzeyine geçiş yapan boru sistemlerinde teknenin iç kısmına direkt yerleştirilecek manuel kapama valfı kullanılmalıdır. Bunun uygulanamadığı yerlerde mekanik ve basınç yüklerine dayanıklı kısa ve güçlü tahta parçaları valf ile yüzey arasına yerleştirilmelidir.
2) Basınç bölmeleri arasında geçiş yapan elektrikli sistemler: Basınç bölmeleri arasında elektrik taşıyan sistemler, ilgili ulusal standartlara uygun olup, test edilmelidir. Bu sistemler kablo kesildiğinde dahi teknenin su sızdırmazlığını sağlayacak şekilde olmalıdır.
3) Sistem içindeki elektrik ileten teller ulusal standartlara uygun ve sağlam malzemeden yapılmış olmalıdır.
4) Bir güç kaynağından gelen negatif ve pozitif iletkenler, kısa devre ve etkileşim riskinin olmaması, iletkenlerin izolasyonundaki herhangi bir bozulmada sistemin su sızdırmazlığını koruması ile voltaj ve akımın ayarının bozulmayacak olması halleri dışında aynı sistemden geçmemelidir.
5) Geçiş yapan elektrik sistemleri diğer sistem ve borulardan kesinlikle ayrı olmalıdır. Ancak, bu şekilde ayrılmış sistem ve borular tek bir yerden geçiş yapabilir.
b) Mekanik sistemler:
1) Borular: Sistemler, parçalar ve ekipmanları iç ve dış basınca dayanıklı olmalıdır. Gövdenin dışında kalan boru sistemleri, gövde ile aynı basınç dayanıklılığına sahip olmalıdır. Deniz basıncına maruz kalan boru sistemleri, tekne yüzeyinin tasarlanan derinlikteki aynı basınca dayanmalıdır.
Valf ve musluk gibi unsurların açık ve kapalı pozisyonlarını gösteren işaretler kullanılmalıdır.
Ulaşılamayan bölümlerden geçen borular tek parça olmalıdır. Mekanik hasarlara uğrayabilecek borular yeterince korunmalıdır.
Basınç gövdesinden geçen ve deniz basıncına açık borularda, bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen özelliklere ilave olarak tek taraflı veya kesme valflar kullanılmalıdır. Sivri açma kapama anahtarları kullanılmamalıdır.
2) Hidrolik sistemler: Hidrolik sistemlerdeki aşırı basınç yükselmesini önlemek için basınç hattında kapalı devre güvenlik valfı kullanılmalıdır. Bu valftan boşaltılan sıvıyı tekrar sisteme geri döndürecek düzenek olmalıdır.
c) Elektrik sistemleri: Tüm güç kaynakları ve elektrik teçhizatı personel ve yolcuların yangın, patlama, elektrik şoku ve gaz zehirlenmesi riskini asgari seviyede tutacak şekilde tasarlanmalı ve dalabilir deniz aracında galvanik aksiyona yol açmamalıdır.
1) Güç kaynağı: Dalabilir deniz araçları birbirinden bağımsız ana ve acil durum güç kaynağına sahip olmalıdır. Elektrik gücü bir dış kaynaktan sağlanıyorsa, o kaynağın kapasitesi planlanan kullanım için yeterli olmalıdır.
Ana güç kaynağının rezerv kapasitesi, normal görev süresi için yeterli ve ilave olarak; acil ışıklandırma sistemini, haberleşme araçlarını, hayat destek sistemlerini, çevre gözlem ekipmanını, gerekli kontrol sistemlerini ve diğer yaşamsal ekipmanları acil durumlarda çalıştırılabilecek kapasitede olmalıdır. Ancak, bu süre hiçbir koşulda yirmi dört saatten az olmamalıdır.
Dalabilir deniz aracı üzerindeki acil güç kaynağı yukarıda sayılan ekipman ve sistemlere ek olarak acil durumlarda hayat destek sistemine de güç sağlayacak kapasitede olmalıdır. Eğer, acil hayat destek sistemine elektrikle güç sağlanıyorsa destek sağlanan süre, İdare tarafından bir süre belirtilmedikçe, acil çıkış için gerekli sürenin asgari 1.5 katı veya bir saat olmalıdır. Bu sürelerden hangisi daha uzunsa o süre kullanılır.
Ana güç kaynağının çalışmadığı durumlarda, otomatik olarak devreye girecek acil ışıklandırma sistemi ile donatılmalıdır.
Acil durum güç kaynağı, ana güç kaynağının yangın gibi nedenlerle çalışmasını engellemeyecek şekilde yerleştirilmelidir.
2) Elektrik düzenlemeleri: Güç kabloları kısa devre ve fazla yüke karşı korunaklı olmalıdır. Basınç bölmelerinden geçen kablolar, elektrik teçhizatındaki sızdırmazlığa cevap verecek nitelikte olmalıdır. Akü bölmesindeki koruma araçları hiçbir şekilde hidrojen gazının tutuşmasına yol açmamalıdır.
Akü bölmesindeki tutuşmaya yol açacak tüm muhtemel kaynakları bertaraf edecek önlemler alınmalı ve aküler arasında sert bağlantı hatları kurulmamalıdır.
Elektrik ekipmanı kullanım amacına uygun olarak güvenli ve elverişli olmalı nem, ısı, basınç ve oksijen konsantrasyonu ve su emilim durumu dikkate alınmalıdır.
Basınç bölmelerindeki hidrojen gaz yoğunluğu izlenmeli ve dalabilir deniz aracına doğru hareket sağlama zamanı açısından düşük patlama limitinin de altında bir seviyede tutulmalıdır.
d) Hayat desteği: Dalabilir deniz araçlarında acil ve normal durumlarda hayat desteğine yetecek teçhizat bulundurulmalıdır.
Birbirinden ayrılmış, ana ve dalabilir deniz aracı üzerinde bulunan acil hayat destek sistemleri, teneffüs edilen havadaki oksijen hacmi %18 - %23 arası ve karbondioksit normal şartlarda azami % 0.5 in altında, acil durumlarda ise en fazla %1 olmalıdır.
Ana hayat destek sisteminin kapasitesi yirmi dört saatten az olmamak üzere, tasarlanmış görev zamanı ve acil kurtarma planına yetecek şekilde olmalıdır. Dalabilir deniz aracı üzerinde bulunan acil hayat destek sisteminin kapasitesi ise, su üstüne ulaşılması için gerekli normal sürenin % 150 sine kadar veya bir saat olmalı ve bu sürelerden hangisi büyükse o süre esas alınmalıdır. İdare, özel çalışma şartlarına dayanan acil sistemler için kısaltılmış süreleri değerlendirebilir.
Acil ve ana hayat destek sistemlerinin kapasitelerini belirlerken oksijen tüketiminin kişi başı saatte 28.3 lt, karbondioksit üretiminin de 0.0523 kg olduğu kabul edilmelidir.
Basınçlı tekne yüzeyinde bulunan oksijen tanklarının hacimleri, birinin içindeki oksijen miktarının serbest kalmasıyla, basıncı bir atmosferin, oksijen seviyesini de %25’in üzerine çıkarmayacak düzeyde olmalıdır.
Basınçlı tekne yüzeyinin dışındaki oksijen tankları, dalabilir deniz aracına giren en az iki ayrı sistem halinde düzenlenir. Basınç tankları, dalabilir deniz aracının ölçülen basınç oranından daha az olmayan bir dış basınca göre tasarlanır.
Oksijen sistemleri ile ilgili olabilecek kazalar göz önüne alınarak materyal, ekipman, tesisat, temizlik ve deneme prosedürlerine önem verilmeli, oksijen sistemlerinde yuvarlak valflar kullanılmamalıdır.
Kaptan ve mürettebat oksijen ve karbondioksit durumlarını, nemi, ısıyı ve kapalı alan basıncını monitörden izleyebilmelidir. Hayat destek sistemlerindeki hatalı işleyişe dikkat çekecek sistem kurulmalıdır. Termal korunma, sağlık hizmeti, gıda ve su ihtiyacına önem verilmeli ve görev zamanı ile acil kurtarma planı tutarlı olmalıdır.
e) Yangından korunma: Dalabilir deniz araçları, duman ve yangın tehlikesini asgari düzeyde tutacak şekilde tasarlanmalı ve tüm materyal ve ekipmanları tahmini oksijen seviyeleri içinde yanmayan özellikte olmalıdır. Yanan materyallerin çıkardıkları zehirli maddeleri bertaraf edecek önlemler alınmalı bu maksatla, dalabilir deniz aracının boyutları dikkate alınarak, çalışanların kolay fark edebilecekleri uygun bölümlere yangın/duman detektörleri yerleştirilmelidir.
f) Seyir: Dalabilir deniz araçları su üstünde seyrettiklerinde, seyir emniyeti açısından gerekli teçhizatın sağlanması ve diğer gemiler tarafından görülebilmeleri için gereken tedbirlerin alınmış olması gerekmektedir. Bu tedbirler, dalabilir deniz aracının bulunduğu bölgenin durumuna göre kaptan tarafından alınmalıdır.
Dalabilir deniz aracının, seyir emniyetini sağlamak üzere yön göstergeleri, derinlik iskandili, saat, denge ve trim göstergeleri, su altı mevki belirtme cihazı, hız ve mesafeyi gösteren aletler ile sonar gibi tüm uygun cihazlar kullanılmalıdır. Bu cihazlar, dalabilir deniz aracının kaptan tarafından sevk ve idare edildiği bölümde bulundurulmalı ve her şartta çalışabilecek özelliklere sahip olmalıdır.
Salıverilebilir mevki sistemleri kullanıldığında manuel veya su gücü ile hareket edebilmeli, elektrik gücüne bağımlı olmamalı, muhtemel tüm denge açılarında ve trimde çalıştırılabilmelidir. Şamandıranın boyutları ve halatının boyu, muhtemel akıntının şamandıra halatına etkisiyle şamandıranın su üstüne ulaşmasını engellememelidir.
Dalabilir deniz aracı, derinliğin kayıt edilebilmesini sağlayan ve birinde acil durumlarda da çalışabilen basınç göstergesi olan birbirinden bağımsız iki cihaz ile işletildiği deniz dibinin derinliği, aracın belgelendirilmiş olan derinliğinden daha fazla olduğunda uyarıda bulunacak bir alarm sistemi ile donatılmalıdır.
g) Haberleşme: Dalabilir deniz araçları, su altında ve su üstünde destek birimleriyle kolay haberleşebilecek donanıma sahip olmalıdır. Yüzey haberleşmesi için en az bir adet iki kanallı alıcı/verici ile donatılmalı kanallardan birisi "VHF 16" emniyet kanalı olarak kullanılırken, diğeri araç ve destek birimleri arasında haberleşmeyi sağlayan "çalışma kanalı" olarak kullanılmalıdır.
Dalabilir deniz araçları, su altı haberleşmesi için en az bir adet çift yönlü yan kuşak su altı telefon sistemine sahip olmalıdır. Bu sistem tasarlanmış derinliğin iki katı mesafede de asgari iletişimi sağlamalıdır.
Dalabilir deniz aracında, birden fazla kompartıman varsa, bunların arasındaki haberleşme sağlanmalı ve mürettebat ile yolcular arasında iletişimin kolay ve güvenilir olmasını sağlayacak tedbirler alınmalıdır.
Dalabilir deniz araçları radar ekranında açıkça görülemiyorlarsa "radar transponder" kullanılmalıdır. Araçlarda, yüzey destek araçları ve radar reflektörüyle uyumlu acil akustik "pinger" bulunmalı, ek şamandıra sağlanmalı ve bunlar ana güç kaynağının kaybında dahi çalışabilmelidir.
ğ) Kontrol ve kontrol sistemleri: Bu sistemler yüksek basınçtan dolayı zarar göreceğinden balast tanklarından çıkış yapılmamalıdır. Dalabilir deniz aracı ve sistemlerinin emniyet durumlarını gösteren monitörler kaptana yeterli bilgileri verebilecek düzeyde olmalıdır. Acil durumlarda bu donanımlar asgari olarak, ana basınç gövdesinde akü ve diğer bölmelerde meydana gelecek su sızıntısına, yakıt göstergelerine, balast suyunun miktarına, taban ve yüzeydeki aksaklıklara ve her güç kaynağından gelen akım ve voltaja ilişkin bilgiler vermelidir.