(1) Kurum, hazırlanan genel ve özel yetiştirme programları ile uzman yardımcılarının yardımcılık dönemlerinde en iyi şekilde yetişmelerini sağlar.
(2) Uzman yardımcılarının yetiştirilmesinde;
a) Kişiliklerinin mesleğin gerektirdiği bağımsızlık ve tarafsızlık ilkeleri çerçevesinde geliştirilmesi,
b) Mesleki mevzuat ve uygulama ile inceleme ve soruşturma konularında tecrübe ve uzmanlık kazandırılması,
c) Bilimsel çalışma, araştırma ve etkin bilgisayar kullanma gibi çağdaş araç ve gereçlerden yararlanma alışkanlığının kazandırılması,
ç) Uluslararası güncel standartlarının, tekniklerinin ve ilkelerinin öğrenilmesi,
d) Yazışma yapma ve rapor yazma konusunda bilgi ve yetenek kazandırılması,
e) Yabancı dil bilgilerinin geliştirilmesi,
f) Meslekleriyle ilgili sosyal, kültürel ve özellikle uzmanlık gerektiren etkinliklere aktif olarak katılmalarının sağlanması,
g) Yönetici olmak için gerekli niteliklerin kazandırılması,
ğ) Yurt içi ve yurt dışında sigortacılık ve özel emeklilik sektöründeki uygulamaların ve eğilimlerin takibi alışkanlığının kazandırılması,
h) Sigortacılık ve özel emeklilik ile ilgili yurt içi ve yurt dışındaki her türlü kurum, kuruluş ve organizasyonlar nezdinde Kurumu en iyi şekilde temsil edebilme kabiliyetinin kazandırılması,
gibi amaçlara öncelik verilir.
(3) Uzmanlar; uzman yardımcılarının mesleki eğitimlerine yardımcı olmak, teorik ve teknik bilgileri vermek, işlerin yürütülmesi hususunda gerekli bilgi ve becerileri kazanmalarına yardımcı olmak ve görevlerine intibaklarını sağlamak, yazılı ve sözlü ifade, takip ve denetim yeteneklerinin geliştirilmesi hususunda gerekli yardımı yapmak ve yol göstermekle görevlidir.
(4) Mesleki eğitimin konuları, süresi, sınavlar ile eğitime ilişkin diğer hususlar Başkan tarafından belirlenir.