(1) Genel Müdürlük alacağının vadesinde ödenmesi veya haczin tatbiki veyahut haczolunmuş malların paraya çevrilmesi, Genel Müdürlük borçlusunu çok zor duruma düşürecekse, borçlu tarafından yazı ile istenmiş ve teminat gösterilmiş olmak şartıyla, Genel Müdür ya da yetkisini devrettiği makamlarca, 6183 sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre tecil faizi alınarak tecil olunabilir.
(2) Tecil edilmesi için yazılı talepte bulunulan Genel Müdürlük alacağının toplamı ellibin Türk Lirasını aşmadığı taktirde teminat şartı aranmaz. Bu tutarın üzerindeki alacakların tecilinde, gösterilmesi zorunlu teminat tutarı ellibin Türk Lirasını aşan kısmın yarısıdır. Bakanlar Kurulunca teminat aranılmamasına ilişkin tutarın değiştirilmesi durumunda belirlenen bu tutara göre işlem yapılır.
(3) Tecile ilişkin usul ve esasları, tecil edilecek Genel Müdürlük alacaklarını tür ve tutar olarak, borçlunun faaliyetine devam edip etmediğini esas alarak, taksit zamanları ile diğer şartları Genel Müdürlük belirler.
(4) Tecil faizi, Maliye Bakanlığının belirlediği oranlarda uygulanır.
(5) Tecil faizi oranında değişiklik yapılması hâlinde, bu değişikliğin Resmî Gazete’de yayımlandığı tarihten önce tecil edilen alacaklara, değişikliğin yapıldığı tarihe kadar eski oranlar, değişiklik tarihinden itibaren ise belirlenen yeni oran üzerinden tecil faizi uygulanır. Ancak, tecil faizi oranının yükselmesi hâlinde değişikliğin yayımı tarihinden önce yapılan veya henüz sonuçlandırılmamış taleplere istinaden yapılacak tecillerde ise eski oranlar üzerinden tecil faizi alınır.
(6) Tecilde ödemeler, borç aslı ve ferîlerine orantılı olarak mahsup edilir.
(7) Tecil şartlarına uyulmaması, değerini kaybeden teminatın veya mahcuz malların tamamlanmaması ya da yerlerine başkalarının gösterilmemesi hâllerinde alacak muaccel olur.
(8) Tecilin bozulması durumunda, tahsil edilmiş bulunan tecil faizlerinin, tecile konu toplam borç içindeki gecikme zammına isabet eden bölümü irat kaydedildikten sonra, kalan tutar gecikme zammına mahsup edilir.
